Τη Μεγάλη Παρασκευή πρόδωσε την πίστη του. Δεν άντεξε. Έγινε μοναχός και πέθανε μαρτυρικά για τον Χριστό
Τη Μεγάλη Παρασκευή αλλαξοπίστησε για να σωθεί από το μαρτύριο.
Ήταν μόλις δεκατριών χρονών όταν αναγκάστηκε να αλλαξοπιστήσει. Μεγάλωσε σε μια χριστιανική οικογένεια στο Νεοχώρι Θεσσαλονίκης, αλλά οι γονείς του, κυνηγημένοι από τη φτώχεια, τον έστειλαν στην Κωνσταντινούπολη να μαθητεύσει κοντά σε έναν τσαγκάρη. Εκεί όμως δεν βρήκε δουλειά, αλλά κακοποίηση. Ξυλοδαρμούς, εξευτελισμούς και απόγνωση. Και μια πρόταση — που την αποδέχτηκε τη χειρότερη δυνατή μέρα: τη Μεγάλη Παρασκευή.
Ήταν 15 Απριλίου 1805 όταν ο μικρός Αθανάσιος, σε μια προσπάθεια να απαλλαγεί από το μαρτύριό του, πρόδωσε την πίστη του και έγινε μουσουλμάνος. Τον έπεισαν δύο γυναίκες που τον λυπήθηκαν. Και για λίγο, φάνηκε πως όλα διορθώνονταν. Αλλά μέσα του, κάτι δεν ησύχαζε ποτέ.
Η ζωή του σκοτείνιασε. Η θετή μητέρα του τον ερωτεύτηκε και όταν εκείνος αρνήθηκε, τον συκοφάντησε. Τον έδιωξαν από το σπίτι. Και τότε ξεκίνησε ο δρόμος της επιστροφής. Πήγε στη Θεσσαλονίκη και μετά στο Άγιο Όρος, στους μοναχούς. Έγινε μοναχός, πήρε το όνομα Ακάκιος. Κλείστηκε σε σκήτες, προσευχήθηκε, εξομολογήθηκε, μετάνιωσε. Ήθελε να λυτρωθεί. Αλλά ήξερε: δεν θα ησυχάσει αν δεν μαρτυρήσει δημόσια.
Το 1816 ξεκίνησε για την Κωνσταντινούπολη. Ντυμένος πάλι σαν μουσουλμάνος, μπήκε στο δικαστήριο και ομολόγησε την επιστροφή του στον Χριστιανισμό. Οι αρχές τον φυλάκισαν. Τον βασάνισαν. Του υποσχέθηκαν τιμές και πλούτη αν απαρνηθεί ξανά την πίστη του. Αρνήθηκε. Του έδωσαν την τελευταία του Θεία Κοινωνία κρυφά, από τον μοναχό που τον συνόδευε.
Την Πρωτομαγιά του 1816, αποκεφαλίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Είχε μόλις κλείσει τα 24. Τρεις μέρες μετά, το τίμιο λείψανό του μεταφέρθηκε κρυφά στο Άγιο Όρος και ενταφιάστηκε εκεί που ζήτησε, μπροστά στην εικόνα της Παναγίας. Ο Ακάκιος δεν ανακηρύχθηκε άγιος απλώς για τη μετάνοια του, αλλά γιατί τη σφράγισε με το αίμα του.
Ήταν Μεγάλη Παρασκευή όταν πρόδωσε. Ήταν Ανάσταση ψυχής όταν επέστρεψε. Και σήμερα, ο Ακάκιος συγκαταλέγεται στους Αγίους Νεομάρτυρες της Ορθοδοξίας. Γιατί λίγοι φεύγουν, επιστρέφουν και πεθαίνουν τόσο γενναία.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
