Το δέντρο στους Αγίους Αναργύρους που είναι πιο παλιό κι από τον Παρθενώνα
Ένα δέντρο πιο παλιό από τον Παρθενώνα στέκει ακόμα στους Αγίους Αναργύρους.
Μέσα σε μια πυκνοκατοικημένη γειτονιά, ανάμεσα σε τσιμέντο, δρόμους και αυτοκίνητα, υπάρχει ένα δέντρο που δεν θα του έδινες σημασία αν δεν ήξερες. Δεν είναι διακοσμητικό. Δεν είναι καινούργιο. Είναι ένα από τα αρχαιότερα ζωντανά πλάσματα της Αττικής. Και το όνομά του είναι βαθιά γραμμένο στην Ιστορία.
Ονομάζεται Ελιά του Πεισίστρατου. Βρίσκεται στους Αγίους Αναργύρους, σε ένα μικρό σημείο δίπλα στον δρόμο, προστατευμένη με σεβασμό και δέος. Φυτεύτηκε, λένε, όταν στην Αθήνα κυβερνούσε ο Πεισίστρατος, γύρω στο 560 π.Χ. Ήταν ο ίδιος που δημιούργησε τον πρώτο μεγάλο ελαιώνα της πόλης. Από εκεί ξεκίνησαν όλα.
Η ελιά αυτή δεν είναι μνημείο από πέτρα. Είναι μνημείο από ζωή. Στάθηκε όρθια στους Περσικούς πολέμους, είδε τον Παρθενώνα να χτίζεται από το μηδέν, πέρασε από Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Ενετούς, Οθωμανούς. Στην Κατοχή την τραυμάτισαν, έκοψαν μέρος του κορμού της για ξύλα. Αλλά εκείνη άντεξε.
Σήμερα έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης. Και κάθε φορά που περνάς από δίπλα της, δεν βλέπεις απλώς ένα δέντρο. Βλέπεις ένα απομεινάρι μιας εποχής που δεν υπάρχει πια. Κάτι που ήταν εδώ πριν υπάρξει καν ο Παρθενώνας. Που μεγάλωνε σιωπηλά όσο οι Αθηναίοι φτιάχναν πολιτισμό.
Δεν έχει αναθήματα, ούτε επιγραφές. Κι όμως, είναι ένα από τα πιο παλιά σημεία πολιτιστικής μνήμης που σώζονται εντός Αθηνών. Κανένα μουσείο δεν θα μπορούσε να στεγάσει τέτοια διάρκεια ζωής. Και καμία πέτρα δεν μπορεί να συγκριθεί με έναν κορμό που συνεχίζει να αναπνέει.
Η ελιά αυτή είναι ένα θαύμα επιμονής. Ένα μυστικό που ξέρουν μόνο λίγοι. Ένα δέντρο τόσο ταπεινό, που δεν θα φανταζόσουν πως είναι πιο παλιό κι από τον ίδιο τον Παρθενώνα. Και όμως, στέκει εκεί. Ακίνητο. Πάντα παρόν. Αιώνιο.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
