Το κόλπο που έκανε ο Κολόμβος και έκρυψε το φεγγάρι τρομάζοντας τους ιθαγενείς
Το 1504, ο Χριστόφορος Κολόμβος, αποκλεισμένος στην Τζαμάικα, εκμεταλλεύτηκε την πρόβλεψη μιας έκλειψης Σελήνης για να πείσει τους ιθαγενείς
Στις αρχές του 16ου αιώνα, ο Χριστόφορος Κολόμβος βρέθηκε αντιμέτωπος με μια κρίσιμη κατάσταση. Κατά τη διάρκεια του τέταρτου ταξιδιού του προς τον Νέο Κόσμο, το 1503, τα πλοία του υπέστησαν σοβαρές ζημιές, αναγκάζοντάς τον να αναζητήσει καταφύγιο στις ακτές της Τζαμάικα. Εκεί, οι ιθαγενείς Αραουάκοι, γνωστοί και ως Ταΐνο, αρχικά υποδέχτηκαν θερμά τους Ευρωπαίους, προσφέροντάς τους τρόφιμα και προμήθειες.
Ωστόσο, καθώς οι μήνες περνούσαν, η συμπεριφορά των Ισπανών έγινε απαιτητική και αλαζονική, προκαλώντας την αγανάκτηση των ντόπιων. Οι Αραουάκοι, κουρασμένοι από τις συνεχείς απαιτήσεις, αποφάσισαν να διακόψουν την παροχή τροφίμων. Ο Κολόμβος, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο της πείνας, κατέφυγε σε μια ευφυή στρατηγική.
Διαθέτοντας ένα αστρονομικό ημερολόγιο του Γερμανού μαθηματικού και αστρονόμου Γιοχάνες Μύλλερ (γνωστού ως Ρέγιομοντάνους), ο Κολόμβος γνώριζε ότι στις 29 Φεβρουαρίου 1504 θα συνέβαινε μια ολική έκλειψη Σελήνης. Εκμεταλλευόμενος αυτή τη γνώση, συγκάλεσε τους αρχηγούς των Αραουάκων και τους προειδοποίησε ότι ο χριστιανικός του θεός ήταν δυσαρεστημένος με την άρνησή τους να παρέχουν τρόφιμα. Ως ένδειξη της οργής του, ο θεός του θα έκανε το φεγγάρι να εξαφανιστεί και να αιμορραγήσει στον ουρανό.
Όταν η έκλειψη ξεκίνησε και η Σελήνη άρχισε να σκιάζεται, οι Αραουάκοι πανικοβλήθηκαν. Πιστεύοντας ότι η προφητεία του Κολόμβου εκπληρωνόταν, έσπευσαν να τον ικετεύσουν για συγχώρεση, προσφέροντάς του άφθονα τρόφιμα και προμήθειες. Ο Κολόμβος, προσποιούμενος ότι μεσολαβεί με τον θεό του, αποσύρθηκε για λίγο και επέστρεψε ανακοινώνοντας ότι η θεϊκή οργή είχε κατευναστεί, αρκεί να συνεχίσουν να τους παρέχουν τρόφιμα.
Αυτή η ευφυής χρήση της αστρονομικής γνώσης επέτρεψε στον Κολόμβο και το πλήρωμά του να επιβιώσουν μέχρι την άφιξη ενισχύσεων μήνες αργότερα. Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει πώς η γνώση της επιστήμης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη πρακτικών στόχων, αλλά και πώς η άγνοια μπορεί να οδηγήσει σε δεισιδαιμονίες και φόβους.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
