Το κόλπο που σκέφτηκε η Πηνελόπη για να κερδίσει χρόνο με τους μνηστήρες αλλά την κάρφωσε η υπηρέτρια

Η Πηνελόπη ήταν το σύμβολο της πίστης, της υπομονής και της στρατηγικής σκέψης. Για είκοσι χρόνια, ενώ ο Οδυσσέας βρισκόταν χαμένος στη θάλασσα, εκείνη κρατούσε την Ιθάκη όρθια και αντιστεκόταν στους επίμονους μνηστήρες που διεκδικούσαν το χέρι της και τον θρόνο του άντρα της. Η εικόνα της γυναίκας που υφαίνει ένα σάβανο την ημέρα και το ξηλώνει τη νύχτα δεν είναι απλώς ένα κομμάτι της ελληνικής μυθολογίας· είναι μια σκηνή που μιλάει για την ευφυΐα, την επιβίωση και τον αγώνα ενάντια στην πίεση του χρόνου και των κοινωνικών απαιτήσεων.

Όταν ο Οδυσσέας έφυγε για την Τροία, η Πηνελόπη έμεινε πίσω, έχοντας ήδη στην αγκαλιά της τον μικρό Τηλέμαχο. Ο καιρός περνούσε και οι φήμες για τον θάνατο του βασιλιά της Ιθάκης έδιναν και έπαιρναν. Η θέση της γινόταν όλο και πιο δύσκολη. Ευγενείς από όλη την Ελλάδα κατέφθαναν για να τη διεκδικήσουν, γνωρίζοντας ότι όποιος την παντρευόταν θα γινόταν ο επόμενος βασιλιάς. Οι μνηστήρες δεν ήταν απλοί επισκέπτες. Είχαν κατασκηνώσει στο παλάτι της, ξοδεύοντας την περιουσία του Οδυσσέα και απαιτώντας απαντήσεις.

Η Πηνελόπη, όμως, δεν ήταν μια απλή γυναίκα. Ήταν κόρη του Ικάριου, μεγαλωμένη με ευφυΐα και πείσμα. Γνώριζε ότι δεν μπορούσε να τους απομακρύνει, αλλά ούτε και να ενδώσει. Έτσι, επινόησε ένα τέχνασμα: τους ανακοίνωσε ότι θα διάλεγε σύζυγο μόλις ολοκλήρωνε το σάβανο για τον πεθερό της, τον γέρο Λαέρτη. Καθημερινά, την έβλεπαν να εργάζεται με υπομονή, να περνά τις κλωστές στον αργαλειό της και να δημιουργεί ένα έργο που όλοι πίστευαν πως σιγά-σιγά ολοκληρωνόταν. Αυτό που δεν ήξεραν ήταν πως κάθε βράδυ, όταν το παλάτι ησύχαζε, η ίδια ξήλωνε ό,τι είχε υφάνει την ημέρα.

Το τέχνασμα λειτούργησε για τρία ολόκληρα χρόνια. Οι μνηστήρες έβλεπαν ένα σάβανο που ποτέ δεν τελείωνε και η Πηνελόπη κέρδιζε πολύτιμο χρόνο. Όμως, η προδοσία δεν άργησε να έρθει. Μια από τις υπηρέτριες, πιθανόν εξαγορασμένη ή απλώς κουρασμένη από το θέατρο, αποκάλυψε το μυστικό στους μνηστήρες. Ο θυμός τους ήταν τρομερός. Την ανάγκασαν να σταματήσει το παιχνίδι και να πάρει μια απόφαση. Τότε, η Πηνελόπη σκέφτηκε μια νέα δοκιμασία: όποιος μπορούσε να τεντώσει το τόξο του Οδυσσέα και να ρίξει ένα βέλος μέσα από δώδεκα περασμένες πελέκεις, θα γινόταν ο άντρας της.

Οι μνηστήρες δοκίμασαν, ένας προς έναν, αλλά κανείς δεν τα κατάφερε. Μέχρι που ένας άγνωστος ζητιάνους πήρε το τόξο στα χέρια του. Με μια κίνηση γεμάτη γνώριμη δύναμη, το τέντωσε και έριξε το βέλος αλάνθαστα. Ο Οδυσσέας είχε επιστρέψει. Το τέλος για τους μνηστήρες ήρθε βίαιο, αλλά η Πηνελόπη είχε κερδίσει τη μάχη της με τον χρόνο και την τύχη της Ιθάκης.