Το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για τα Τέμπη τα ρίχνει όλα στο παρελθόν και τα ανθρώπινα λάθη

Δύο χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, η κυβέρνηση συνεχίζει να προσπαθεί να μεταθέσει τις ευθύνες στο παρελθόν και σε “μοιραία ανθρώπινα λάθη”. Αντί να αναγνωρίσει τις διαχρονικές αποτυχίες και την κρατική ανεπάρκεια που οδήγησαν στη σύγκρουση των τρένων, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί, μέσα από το μήνυμά του, να σβήσει την κρατική ευθύνη και να μετατρέψει το πένθος σε μια γενική συζήτηση περί «βαθέος κράτους».

Αυτό είναι το μήνυμα που ανάρτησε ο πρωθυπουργός στα κοινωνικά δίκτυα:

“Δυο χρόνια πέρασαν από τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023 που έμελλε να σημαδέψει ανεξίτηλα τη συλλογική μας μνήμη με την τραγωδία των Τεμπών. Η σκέψη όλων είναι με τις οικογένειες των 57 θυμάτων. Με τους τραυματίες. Αλλά και με όσους επέζησαν από αυτό το δυστύχημα, έχοντας για πάντα μέσα τους την πληγή της ανάμνησής του.

Εκείνο το βράδυ, είδαμε το πιο άσχημο πρόσωπο της χώρας στον εθνικό καθρέφτη. Μοιραία ανθρώπινα λάθη ενώθηκαν με χρόνιες ανεπάρκειες του κράτους και εκτροχίασαν βίαια τις βεβαιότητές μας. Τίποτα δεν θα είναι, πια, όπως πριν. Και αυτό, ακριβώς, δείχνει το μέγεθος της μάχης που έχουμε να δώσουμε μέχρι να νικηθεί το «βαθύ κράτος» του παρελθόντος.

Στο πένθος αυτό συμμετέχει κάθε Ελληνίδα και Έλληνας, ενωμένοι κάτω από το κοινό αίτημα για αλήθεια και κάθαρση. Μία ηθική λύτρωση την οποία η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και μόνο μπορεί να προσφέρει στην κοινωνία. Μακριά από την κομματική καπηλεία της ανθρώπινης οδύνης. Αλλά και με την ωριμότητα ενός τόπου που ζητά σιγουριά, συνέπεια και πρόοδο.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η πλειονότητα των πολιτών, είτε αυτοί διαδηλώνουν, είτε τιμούν αθόρυβα τη μνήμη των Τεμπών, σε μία διαπίστωση, νομίζω, συγκλίνουν: ότι ένα δυστύχημα που πλήγωσε την καρδιά τους δεν πρέπει να γίνει όπλο κάποιων για να πληγωθεί η εσωτερική σύμπνοια και η σταθερή πορεία της πατρίδας στο αύριο.

Μία διαπίστωση η οποία για την κυβέρνηση μετατρέπεται σε βαρύ καθήκον: να προχωρήσει πιο δυναμικά και γρήγορα σε τομές που θα οδηγήσουν σε σύγχρονα και ασφαλή τρένα. Σε πιο αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες. Και σε μια αναβαθμισμένη καθημερινότητα για όλους. Αυτή είναι και η δέσμευσή μας.”

Ο πρωθυπουργός μιλάει για “μοιραία ανθρώπινα λάθη”, λες και οι ανεπάρκειες που οδήγησαν σε αυτή την τραγωδία ήταν απλώς ένα κακό συναπάντημα της μοίρας. Αποφεύγει να πει ποιοι άφησαν τον ελληνικό σιδηρόδρομο σε αυτή την άθλια κατάσταση, ποιοι δεν έφτιαξαν τα συστήματα ασφαλείας που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη σύγκρουση, ποιοι γνώριζαν και δεν έκαναν τίποτα.

Είναι εξοργιστικό ότι στο μήνυμά του δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά σε συγκεκριμένες ευθύνες. Αντί να απολογηθεί για την ολιγωρία του κράτους, μετατρέπει το αίτημα για δικαιοσύνη σε ένα γενικόλογο αφήγημα περί «βαθέος κράτους». Δεν μιλάει για το πώς αφέθηκαν οι σιδηρόδρομοι χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας, δεν μιλάει για το πώς το σύστημα τηλεδιοίκησης δεν λειτουργούσε, δεν μιλάει για το πώς οι υπεύθυνοι γνώριζαν τους κινδύνους και δεν έκαναν τίποτα.

Αντί να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις, ζητάει από τους πολίτες «σιγουριά, συνέπεια και πρόοδο». Πώς να υπάρξει σιγουριά, όταν η κυβέρνηση απέτυχε να διασφαλίσει ακόμα και το πιο βασικό, την ασφάλεια των επιβατών; Πώς να υπάρξει πρόοδος, όταν δεν έχουν αποδοθεί ακόμα οι ευθύνες;

Το μήνυμα του πρωθυπουργού δεν είναι μήνυμα μνήμης. Είναι μια πολιτική προσπάθεια να παρουσιαστεί η τραγωδία ως ένα “τραγικό γεγονός” που απλώς συνέβη, χωρίς να φταίει κανείς συγκεκριμένα. Είναι μια επίκληση στην «εθνική ενότητα», που χρησιμοποιείται για να κλείσει τα στόματα όσων απαιτούν πραγματική δικαιοσύνη.

Όμως, δύο χρόνια μετά, οι οικογένειες των θυμάτων και η ελληνική κοινωνία δεν ξεχνούν. Δεν ξεχνούν ότι 57 άνθρωποι χάθηκαν επειδή το κράτος απέτυχε. Και δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να μετατρέψει το αίμα τους σε πολιτική ρητορική χωρίς συνέπειες.