Το παιχνίδι στα ουφάδικα των 80s που ήταν μέρος μυστικού κυβερνητικού πειράματος και έλεγχε το μυαλό
Το Polybius ήταν ένα παράξενο arcade παιχνίδι που λέγεται οτι εμφανίστηκε το 1981 και εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.
Το 1981, ένα μυστηριώδες arcade παιχνίδι έκανε την εμφάνισή του σε λίγα ουφάδικα των Ηνωμένων Πολιτειών. Το όνομά του ήταν Polybius, και όποιος το έπαιζε, μιλούσε για περίεργες παρενέργειες: ναυτία, πονοκεφάλους, εφιάλτες, ακόμη και απώλεια μνήμης. Κάποιοι ισχυρίζονταν ότι το παιχνίδι τους έκανε να εξαρτώνται από αυτό, ενώ άλλοι ανέφεραν πως είχαν παραισθήσεις και ανεξήγητες κρίσεις πανικού. Ύστερα από μερικές εβδομάδες, τα μηχανήματα εξαφανίστηκαν από τα ουφάδικα χωρίς καμία εξήγηση.
Οι φήμες λένε πως το Polybius δεν ήταν απλό παιχνίδι, αλλά μέρος ενός κυβερνητικού πειράματος που στόχευε στον έλεγχο του νου. Το όνομα της εταιρείας που το κατασκεύασε, Sinneslöschen, ήταν στα γερμανικά και σήμαινε «απώλεια αισθήσεων». Οι καταγγελίες μιλούσαν για μυστηριώδεις άνδρες με μαύρα κοστούμια που επισκέπτονταν τις αίθουσες arcade, καταγράφοντας τη συμπεριφορά των παικτών και συλλέγοντας δεδομένα. Σύμφωνα με τη θεωρία, το παιχνίδι περιείχε υποσυνείδητα μηνύματα και οπτικά ερεθίσματα σχεδιασμένα για να πειραματιστούν με την ανθρώπινη ψυχολογία.
Όσοι έπαιξαν περιέγραφαν ένα περίεργο, εθιστικό gameplay με γεωμετρικά μοτίβα και γρήγορες εναλλαγές φωτός που προκαλούσαν αίσθηση αποπροσανατολισμού. Τα επίπεδα του παιχνιδιού έμοιαζαν να προσαρμόζονται στις αντιδράσεις του παίκτη, κάνοντας τον να νιώθει πως δεν είχε τον έλεγχο. Ορισμένοι λένε πως η μουσική και τα ηχητικά εφέ είχαν σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προκαλούν ψυχολογική διέγερση και να αυξάνουν το άγχος.
Αν και δεν υπάρχει καμία επίσημη απόδειξη για την ύπαρξή του, το Polybius έγινε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών. Δεν έχει βρεθεί ποτέ κάποιο arcade cabinet, ούτε κάποια ROM του παιχνιδιού. Η πρώτη αναφορά για το παιχνίδι εμφανίστηκε πολλά χρόνια αργότερα, στο διαδίκτυο, οδηγώντας πολλούς να πιστεύουν ότι ήταν απλώς μια κατασκευασμένη ιστορία. Παρ’ όλα αυτά, η ιδέα ενός video game που δημιουργήθηκε για πειράματα ελέγχου του νου συνεχίζει να προκαλεί ανατριχίλα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
