Τον αιχμαλώτισαν, του έκοψαν το αυτί, έγινε στρατηγός και έσωσε την Ελλάδα με μια μόνο κίνηση
Έχασε το αυτί του ως αιχμάλωτος, έγινε στρατηγός και με μια μόνο νυχτερινή κίνηση έριξε τη μοναρχία στην Ελλάδα.
Ο Δημήτριος Καλλέργης δεν ήταν απλώς ένας στρατιωτικός της Επανάστασης. Ήταν μια φυσιογνωμία που πέρασε από τις φλόγες της αιχμαλωσίας, έφτασε στην απόλυτη εξουσία και με μια μόνο νυχτερινή εντολή άλλαξε για πάντα το πολίτευμα της Ελλάδας.
Γεννημένος το 1803 στην Κρήτη, από οικογένεια με βυζαντινές ρίζες και ηρωική φλέβα, ο Καλλέργης στάλθηκε από μικρός στη Ρωσία υπό την προστασία του υπουργού εξωτερικών του Τσάρου. Ετοιμαζόταν για σπουδές ιατρικής, αλλά τις παράτησε όλα για να πολεμήσει για την ελευθερία των Ελλήνων. Ήρθε με πλοίο στην Ύδρα, φέρνοντας πολεμοφόδια και ρούβλια.
Η πρώτη του αποστολή στην Κρήτη κατέληξε σε φιάσκο. Ανέλαβε την ηγεσία επανάστασης που μετατράπηκε γρήγορα σε άντρο πειρατείας. Όμως δεν λύγισε. Σύντομα πολεμούσε στη Ρούμελη δίπλα στον Καραϊσκάκη. Στην Καστέλλα νίκησε. Στους Τρεις Πύργους αντιστάθηκε. Στον Ανάλατο όμως, πιάστηκε αιχμάλωτος. Οι Οθωμανοί τού έκοψαν το ένα αυτί.
Και όμως, το ίδιο αυτό παιδί που βασανίστηκε, έγινε αρχηγός του ιππικού, υπασπιστής του Καποδίστρια, και τελικά το 1843, στρατηγός του ελληνικού στρατού. Εκείνη τη χρονιά, με μια μόνο κίνηση, ξημερώματα 3ης Σεπτεμβρίου, άλλαξε την Ιστορία.
Ανέλαβε την ηγεσία της φρουράς της Αθήνας. Έλυσε τα χέρια του λαού. Άνοιξε τις φυλακές, κατέλαβε τα δημόσια κτίρια και βάδισε στα Ανάκτορα. Ο βασιλιάς Όθωνας δεν είχε άλλη επιλογή. Αναγκάστηκε να παραχωρήσει Σύνταγμα. Η απόλυτη μοναρχία έπεσε. Η Ελλάδα μπήκε σε νέα εποχή.
Ο Καλλέργης, ο μονόφθαλμος στρατηγός με την πληγή στο πρόσωπο και τη φωτιά στη φωνή, δεν έγινε ποτέ βασιλιάς, αλλά με μια του κίνηση άλλαξε το πολίτευμα. Ούτε με αίμα ούτε με βία· μόνο με την απόλυτη κυριαρχία ενός αποφασισμένου ανθρώπου.
Αργότερα θα εξοριστεί από την Αμαλία, θα γίνει φίλος με τον Ναπολέοντα Γ΄, θα επιστρέψει ως προσωρινός δικτάτορας, θα ιδρύσει την πρώτη πυροσβεστική στην Ελλάδα και θα απορρίψει πρόταση πρωθυπουργίας. Πέθανε το 1867. Ούτε τιμές, ούτε αγάλματα. Κι όμως, κάποτε, όλοι φοβήθηκαν και όλοι υπάκουσαν στον άντρα με το ένα αυτί.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
