Τον σκότωσαν και τον κρέμασαν στην πόρτα του σπιτιού του. Την επόμενη μέρα ο όχλος έσφαξε όλη του την οικογένεια.

Ο Δημήτριος Λεβίδης γεννήθηκε το 1768 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν σημαίνων προύχοντας της Φαναριώτικης κοινωνίας και είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία. Το σχέδιό του δεν ήταν λιγότερο από επαναστατικό: η κατάληψη του Οθωμανικού ναυστάθμου και ο εμπρησμός του τουρκικού στόλου από Έλληνες ναυτικούς εκ των έσω.

Η θέση του, η ισχύς του και η εμπιστοσύνη των Φιλικών τον κατέστησαν έναν από τους βασικούς συντονιστές του σχεδίου. Όμως η προδοσία ήρθε από μέσα. Ο Ασημάκης Θεοδώρου αποκάλυψε τα πάντα στους Τούρκους. Το σχέδιο ματαιώθηκε. Και οι Τούρκοι πέρασαν στην εκδίκηση.

Στις 26 Μαρτίου 1821, οι Οθωμανοί αποκεφάλισαν τον Λεβίδη. Δεν αρκέστηκαν στη θανάτωσή του. Το ακέφαλο σώμα του κρεμάστηκε στην εξώθυρα του αρχοντικού της οικογένειάς του, στα Ταταύλα, ως προειδοποίηση.

Την επόμενη μέρα, η προειδοποίηση έγινε πράξη. Ο εξαγριωμένος όχλος, πιστεύοντας πως η οικία των Λεβίδηδων ήταν φωλιά συνωμοτών, εισέβαλε βίαια. Ο αδελφός του Δημητρίου, Αλέξανδρος, 50 ετών, σφαγιάστηκε επιτόπου. Ο Παντολέων, 48 ετών, απήχθη και κατακρεουργήθηκε.

Η οικία λεηλατήθηκε. Η χήρα του Δημητρίου, η Ταρσίτσα Λεβίδου, κατάφερε να διαφύγει στην Οδησσό, όπου και γεννήθηκε ο γιος της, Μιλτιάδης. Η οικογένεια Λεβίδη ξεκληρίστηκε σχεδόν ολόκληρη σε δύο μέρες.

Δεν ήταν οι Οθωμανοί που ολοκλήρωσαν το έργο. Ήταν ο όχλος. Οι ίδιοι άνθρωποι που άλλοτε υπόσχονταν πίστη και υπακοή, στράφηκαν με μανία εναντίον της ίδιας της οικογένειας που είχε εμπιστευτεί τη Φιλική Εταιρεία.