Τούρκος έκανε ανακαίνιση στο σπίτι του και βρήκε από πίσω μια χαμένη υπόγεια πόλη 20.000 ανθρώπων

Το 1963, στην περιοχή Ντερινκούγιου της Καππαδοκίας, ένας άντρας ξεκίνησε να κάνει μια απλή ανακαίνιση στο υπόγειο του σπιτιού του. Τίποτα δεν προμήνυε ότι το χτύπημα μιας βαριοπούλας θα έφερνε στο φως κάτι που είχε χαθεί για αιώνες. Ο τοίχος γκρεμίστηκε, η σκόνη κάθισε… και πίσω του φανερώθηκε μια πέτρινη δίοδος. Μια δίοδος που δεν οδηγούσε απλώς σε αποθήκη, αλλά σε έναν ολόκληρο υπόγειο κόσμο.

Χωρίς να το ξέρει, ο άντρας είχε ανακαλύψει τη χαμένη υπόγεια πόλη της Derinkuyu. Μια πόλη λαξευμένη στο βράχο, δεκάδες μέτρα κάτω από τη γη, με πολυώροφα επίπεδα, σήραγγες, αποθηκευτικούς χώρους, στάβλους, εκκλησίες και σχολεία. Μια πόλη που μπορούσε να φιλοξενήσει 20.000 ανθρώπους, τα ζώα τους και προμήθειες για μήνες.

Η ύπαρξη της Derinkuyu είχε ξεχαστεί. Οι είσοδοί της είχαν σφραγιστεί και η μνήμη της είχε χαθεί, σαν να την κατάπιε η ίδια η γη. Κανείς δεν περίμενε ότι κάτω από τα σπίτια της Καππαδοκίας υπήρχε ένας ολόκληρος αρχαίος κόσμος. Και όμως, ήταν εκεί. Περιμένοντας.

Η υπόγεια πόλη δεν ήταν μόνο καταφύγιο. Ήταν μια αμυντική ιδιοφυΐα. Οι είσοδοι μπορούσαν να μπλοκαριστούν με πέτρινες πόρτες από μέσα. Τα επίπεδα της πόλης ήταν σχεδιασμένα έτσι ώστε οι εχθροί να παγιδεύονται. Οι κάτοικοι κατέβαιναν όταν υπήρχε απειλή και μπορούσαν να μείνουν για εβδομάδες χωρίς να βγουν στην επιφάνεια.

Η προέλευση της Derinkuyu παραμένει ασαφής. Κάποιοι πιστεύουν ότι οι πρώτοι που τη δημιούργησαν ήταν οι Χετταίοι, άλλοι λένε ότι οι πρώτοι Χριστιανοί τη χρησιμοποίησαν για να γλιτώσουν από διώξεις. Όποιοι κι αν ήταν, άφησαν πίσω τους ένα μνημείο ανθρώπινης επινοητικότητας, θαμμένο για αιώνες, μέχρι που ένας τοίχος έπεσε.

Σήμερα, η Derinkuyu είναι επισκέψιμη και αποτελεί μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Κι όμως, όλα ξεκίνησαν από έναν άντρα που ήθελε να μεγαλώσει το υπόγειό του.