Τους ενόχλησε τόσο που μπήκαν στην εκκλησία στα Κάτω Πατήσια την ώρα της ολονυκτίας, τη συνέλαβαν και τη βασάνισαν μέχρι θανάτου
Η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία αφιέρωσε τη ζωή της στη στήριξη φτωχών και σκλαβωμένων.
Ήταν νύχτα όταν οι στρατιώτες εισέβαλαν στο Μετόχι του Αγίου Ανδρέα στα Κάτω Πατήσια. Οι μοναχές βρίσκονταν σε ολονυκτία, ψάλλοντας στη μνήμη του πολιούχου των Αθηνών, Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Ανάμεσά τους βρισκόταν η Φιλοθέη η Αθηναία, ηγούμενη της μονής, γνωστή για το ανθρωπιστικό της έργο, αλλά και για την προστασία που προσέφερε στις χριστιανές σκλάβες που δραπέτευαν από τους Τούρκους. Η δράση της είχε ενοχλήσει την οθωμανική εξουσία. Εκείνο το βράδυ, ήρθαν για να τη σταματήσουν.
Η Φιλοθέη γεννήθηκε το 1522 στην Αθήνα με το όνομα Ρεγούλα Μπενιζέλου. Ήταν μοναχοκόρη μιας εύπορης οικογένειας, όμως από μικρή ένιωθε πως ο πλούτος δεν είχε καμία αξία μπροστά στην προσφορά και την πίστη. Παρά τη θέλησή της, οι γονείς της την πάντρεψαν σε νεαρή ηλικία με έναν πλούσιο, αλλά πολύ μεγαλύτερό της άντρα, τον Ανδρέα Χειλά. Ο γάμος της διήρκεσε μόλις τρία χρόνια. Χήρα πλέον και απαλλαγμένη από οικογενειακούς περιορισμούς, αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή της στην προσφορά. Έγινε μοναχή, παίρνοντας το όνομα Φιλοθέη, και με την κληρονομιά που της άφησαν οι γονείς της ίδρυσε μοναστήρια, σχολεία, ξενώνες και νοσοκομεία, προσφέροντας στήριξη στους φτωχούς και τους σκλαβωμένους.
Το μεγαλύτερο μέρος του έργου της αφορούσε τη διάσωση χριστιανών γυναικών από την οθωμανική σκλαβιά. Οι γυναίκες που προσπαθούσαν να γλιτώσουν από τους αφέντες τους έβρισκαν καταφύγιο στα μοναστήρια της Φιλοθέης. Όμως, αυτό δεν ήταν κάτι που θα άφηναν ατιμώρητο οι Οθωμανοί. Το βράδυ της 2ας Οκτωβρίου 1588, την ώρα που προσευχόταν μαζί με τις μοναχές της, Τούρκοι στρατιώτες εισέβαλαν στην εκκλησία και την χτύπησαν ανελέητα. Οι πληγές της ήταν τόσο σοβαρές που, τέσσερις μήνες αργότερα, στις 19 Φεβρουαρίου 1589, υπέκυψε στα τραύματά της.
Το έργο της Φιλοθέης δεν ξεχάστηκε. Σήμερα, το σκήνωμά της βρίσκεται στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών, ενώ ο δρόμος όπου κάποτε βρισκόταν το μοναστήρι της έχει πάρει το όνομά της. Είναι μια από τις σημαντικότερες μορφές της ορθόδοξης πίστης, αλλά και της ελληνικής ιστορίας, γιατί δεν αρκέστηκε να προσεύχεται – έδρασε και πολέμησε για όσους δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
