Βούτηξε βαθιά στα βρώμικα νερά για να σώσει 20 ψυχές. Κατέστρεψε τα πνευμόνια του για πάντα

Ήταν 16 Σεπτεμβρίου 1976, όταν ο 23χρονος παγκόσμιος πρωταθλητής στην υποβρύχια κολύμβηση, Σαβάρς Καραπιτιάν, τελείωνε μια εξαντλητική προπόνηση 13 μιλίων στα περίχωρα του Γερεβάν. Ξαφνικά, ακούστηκε ένας κρότος. Ένα τρόλεϊ με 92 επιβάτες είχε εκτραπεί και είχε πέσει στα βρώμικα νερά της λίμνης του Γερεβάν, βάθους περίπου 10 μέτρων.

Χωρίς να σκεφτεί, έτρεξε προς τη λίμνη, έβγαλε τα ρούχα του και βούτηξε. Το νερό ήταν παχύ, γεμάτο λάσπη και ακαθαρσίες. Η ορατότητα μηδενική. Ο Καραπιτιάν δεν έβλεπε τίποτα – μόνο ένιωθε. Κατέβηκε περίπου 15 πόδια (4,5 μέτρα) και με τα πόδια του έσπασε το πίσω παράθυρο του βυθισμένου τρόλεϊ, κόβοντας τις γάμπες του σε κομμάτια. Το αίμα ανακατεύτηκε με τη λάσπη.

Άρχισε να τραβά σώματα. Ένα-ένα. Κάποια ζωντανά, κάποια όχι. Είκοσι λεπτά κράτησε αυτός ο εφιάλτης. Ο Σαβάρς έβγαλε στην επιφάνεια 37 ανθρώπους. Από αυτούς, οι 20 επέζησαν. Άλλοι 9 κατάφεραν να βγουν μόνοι τους, χάρη στο άνοιγμα που τους είχε προσφέρει με το σπασμένο παράθυρο.

Μετά τη διάσωση, λιποθύμησε. Νοσηλεύτηκε για εβδομάδες. Οι πνεύμονές του είχαν γεμίσει με ακαθαρσίες. Η διάγνωση ήταν πνευμονία και σηψαιμία. Επέζησε, αλλά με μόνιμη βλάβη. Δεν μπορούσε πια να αναπνέει όπως πριν. Η καριέρα του τερματίστηκε απότομα.

Τον επόμενο χρόνο, σαν ύστατη προσπάθεια, αγωνίστηκε σε δύο ακόμα διοργανώσεις. Κέρδισε ένα χρυσό και έκανε το 11ο παγκόσμιο ρεκόρ του. Ύστερα, αποσύρθηκε για πάντα. Η θυσία του κόστισε την αθλητική του ζωή, αλλά έδωσε πίσω τη ζωή σε είκοσι ανθρώπους.

Ο Σαβάρς Καραπιτιάν δεν έγινε ποτέ σούπερ σταρ. Δεν κυκλοφόρησε με χορηγούς ή ταινίες. Μα όσοι σώθηκαν από το νερό εκείνο το πρωινό, ξέρουν πως χρωστούν τη ζωή τους σ’ έναν ήρωα που δεν σκέφτηκε – απλώς βούτηξε.