Λεωφόρος Αλεξάνδρας: Η αρχή του θρυλικού γηπέδου

Λεωφόρος Αλεξάνδρας: Το ξεκίνημα του θρυλικού γηπέδου

Ιπποκράτους, Τσόχα, «Ψυχιατρείο», οινομαγειρείο «Το Τριφύλλι», τα παλιά ηλεκτρονικά έξω από τη Θύρα 13, τα «πράσινα» σχολεία… Η οδός Παναθηναϊκού.

Το αρχοντικό αστικό «παντρεύεται» με το underground.

Μια αόριστη αίσθηση του κλασικού.

Παρατηρείς τους παμπάλαιους τοίχους και θαρρείς πως θα σου μιλήσουν για αλλοτινούς καιρούς.

Με δυο λέξεις: Λεωφόρος Αλεξάνδρας! Η ζωντανή ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.

Το «αιώνιο» σπίτι του Παναθηναϊκού, η επί σειρά ετών έδρα της Εθνικής ομάδας, ο «Τάφος του Ινδού», το μπάσκετ, το βόλεϊ, τα ερασιτεχνικά αθλήματα, το κατς…

Σαν σήμερα (13 Απριλίου) το 1922 έγινε το επίσημο ξεκίνημα.

Η ημερομηνία που η έκταση της Περιβόλας νοικιάστηκε για πρώτη φορά από τον δήμο Αθηναίων στον Παναθηναϊκό.

Ο τρελός της Περιβόλας

Το πρώτο γήπεδο που χρησιμοποιούσε ως έδρα ο Παναθηναϊκός βρισκόταν στην οδό Πατησίων (οικόπεδο Καραπάνου), στον χώρο που εδρεύει τώρα το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το 1909, τη χρονιά δηλαδή που ο ΠΟΑ μετονομάστηκε σε ΠΠΟ, έγινε η μεταφορά της έδρας κοντά στην πλατεία Αμερικής, στη γωνία των οδών Σιμοπούλου & Σπάρτης.

Δεν άργησε η επιστροφή στο γήπεδο Καραπάνου, όμως από τη στιγμή που οι φίλαθλοι του συλλόγου πολλαπλασιάζονταν, θα έπρεπε να αναζητηθεί ένας μεγαλύτερος χώρος.

Λίγα χιλιόμετρα παραπέρα υπήρχε ένα μεγάλο αγροτεμάχιο στην Περιβόλα των Αμπελοκήπων.

Ένα σημείο που είχε ταυτιστεί με έναν τρελό, ονόματι Τσακογιάννης, ο οποίος είχε μία επικίνδυνη συνήθεια: πετροβολούσε τους περαστικούς.

Χρόνια αργότερα οι… τρελοί θα γίνονταν χιλιάδες.

Με μοναδικό σκοπό όμως την ένθερμη υποστήριξη του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου σε όλα τα σπορ, καθώς και της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.

«Κόκκινο» από τον Τσόχα, «πράσινο» λόγω πρίγκιπα

Στις 19 Ιανουαρίου 1921, έπειτα από Γενική Συνέλευση, οι «πράσινοι» (σ.σ. τότε λέγονταν ΠΠΑΟ) αποφάσισαν παμψηφεί την εξεύρεση μεγάλου γηπέδου και εξέλεξαν νέο Διοικητικό Συμβούλιο, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό το εγχείρημα.

Ο πρόεδρος Γιώργος Χατζόπουλος, ο αντιπρόεδρος & γενικός αρχηγός Γιώργος Καλαφάτης, ο β’ αντιπρόεδρος Νίκος Σκαμπαβιάς, ο γενικός γραμματέας Μιχάλης Παπάζογλου, ο ειδικός γραμματέας Λουκάς Πανουργιάς, ο ταμίας Ν. Νικολαΐδης, ο αρχηγός ποδοσφαίρου Ι. Σταυρόπουλος, ο αρχηγός αθλοπαιδιών Απόστολος Νικολαΐδης, ο αρχηγός κλασικού αθλητισμού Κ. Χατζηπέτρος και οι σύμβουλοι Δ. Δεμερτζής, Α. Σάχνικας, Μ. Κρίσπης, Ι. Βουγιάς, Ι. Κολλάρος, αποτέλεσαν το νέο Δ.Σ.

Ο χώρος που έβαλαν στο «μικροσκόπιο» ήταν η θέση Περιβόλα στους Αμπελοκήπους.

Αμέσως έγιναν συντονισμένες προσπάθειες για την ενοικίασή του από τον δήμο Αθηναίων.

Ο τότε δήμαρχος, όμως, ο Γιώργος Τσόχας αρνήθηκε κάθε συζήτηση περί παραχώρησης του χώρου.

Προφανώς λόγω δυσαρέσκειας επειδή δεν επανεξελέγη πρόεδρος στον ΠΠΑΟ.

Τότε, Γιώργος Καλαφάτης συνέστησε στον Γιώργο Χατζόπουλο να ζητήσει τη συμπαράσταση του πρίγκιπα Νικολάου, με τον οποίο διατηρούσε φιλικές σχέσεις.

Πράγματι, με τη διαμεσολάβηση του γιου του βασιλιά Γεωργίου Α’, το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης παραχώρησε την έκταση στον ΠΠΑΟ.

Ο σύλλογος θα μπορούσε πια να τον διαμορφώσει και να τον χρησιμοποιήσει ως γήπεδο.

Λεωφόρος Αλεξάνδρας στα… δύο

Με την υπ. αριθμόν 3294 του 1922 απόφαση, ο δήμος άναψε το «πράσινο» φως στον σύλλογο..

Στις 8 Μαρτίου 1922 η νομαρχία Αττικοβοιωτίας επικύρωσε την απόφαση κι αμέσως άρχισαν οι διαδικασίες για τη διαμόρφωση του βοσκότοπου.

Ολα τα μέλη της ομάδας, από τον πρόεδρο μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο και τους αθλητές, συνέβαλαν στην υλοποίηση του πλάνου που έμελλε να μετατραπεί στο πιο μοντέρνο γήπεδο της χώρας.

Στις 13 Απριλίου 1922 ο χώρος νοικιάστηκε από τον δήμο στο «τριφύλλι», το οποίο κλήθηκε να καταβάλλει 5 δρχ. μηνιαίως.

Το ζήτημα, όμως, δεν λύθηκε, αφού λίγους μήνες αργότερα, μετά την εισροή χιλιάδων προσφύγων στην πρωτεύουσα, εκδόθηκε βασιλικό διάταγμα, μέσω του οποίου ο χώρος απαλλοτριωνόταν υπέρ αξιωματικών & δημοσίων υπαλλήλων, τη στιγμή που κι ο προσφυγικός οικισμός «Κουντουριώτη» τον διεκδικούσε για τις ανάγκες του.

Ακολούθησε ένα διάστημα σύγχυσης, αφού οι «πράσινοι» αξίωναν τον χώρο για γήπεδο και οι πρόσφυγες για τη στέγασή τους.

Τελικά, ο δήμος Αθηναίων αποφάσισε να παραχωρήσει την έκταση στον σύλλογο (ΦΕΚ 165/21-7-24) και το απέναντι χωράφι στους Μικρασιάτες.

Η ουσία ήταν ότι μετά από χρόνια αναζήτησης και μόχθου, ο Παναθηναϊκός είχε πια αποκτήσει τον χώρο που έμελλε να καταγράψει μερικές από τις πιο ένδοξες στιγμές της ιστορίας του.

Η Λεωφόρος Αλεξάνδρας έμελλε να συνδεθεί μια για πάντα με τους «πρασίνους».