Παναθηναϊκός: Μία κουβέντα περί 4-4-2
Πολλές αλλαγές διατάξεων έχουν καταγραφεί την τελευταία διετία στον Παναθηναϊκό, ο οποίος σε αυτό το διάστημα έχει πορευθεί με Γιώργο Δώνη, Ντάνι Πογιάτος και Λάζλο Μπόλονι. Με 3-4-3 αγωνίστηκε κατά βάση το «τριφύλλι» τη σεζόν 2018-19, όταν ελάχιστοι ξένοι και αρκετοί πιτσιρικάδες κλήθηκαν να σηκώσουν το ειδικό βάρος μιας πολύπαθης φανέλας.
Πολλές αλλαγές διατάξεων έχουν καταγραφεί την τελευταία διετία στον Παναθηναϊκό, ο οποίος σε αυτό το διάστημα έχει πορευθεί με Γιώργο Δώνη, Ντάνι Πογιάτος και Λάζλο Μπόλονι.
Με 3-4-3 αγωνίστηκε κατά βάση το «τριφύλλι» τη σεζόν 2018-19, όταν ελάχιστοι ξένοι και αρκετοί πιτσιρικάδες κλήθηκαν να σηκώσουν το ειδικό βάρος μιας πολύπαθης φανέλας.
Μέχρι τον Ιανουάριο, τηρουμένων και των αναλογιών, η ομάδα πήγαινε περίφημα και μόνο η ήττα από τον ΟΦΗ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί… εκτός προγράμματος αποτέλεσμα.
Ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ συγκεντρωμένος στα αμυντικά του καθήκοντα και έβρισκε τον τρόπο να χτυπά ξαφνικά είτε με μία καλοστημένη επίθεση είτε με μία ταχύτατη κόντρα.
Παίκτες όπως οι μεσοεπιθετικοί Τάσος Χατζηγιοβάνης, Γιάννης Μπουζούκης και Δημήτρης Εμμανουηλίδης αναδείχθηκαν στο ξεκίνημα της σεζόν, ενώ το κέντρο με Δημήτρη Κουρμπέλη και Έργκους Κάτσε κρατούσε… γερά.
Από τον Ιανουάριο η ομάδα άρχισε να χάνει το ένστικτο του αιφνιδιασμού και σταδιακά υποχώρησε στη βαθμολογία, με αποκορύφωμα την τιμωρία, απόρροια των επεισοδίων, στο ντέρμπι κόντρα στον Ολυμπιακό.
Την περυσινή σεζόν, ξανά με τον Γιώργο Δώνη στον πάγκο, συνέβη το αντίθετο. Κακό ξεκίνημα και comeback από τον Νοέμβριο, με διάταξη 4-2-3-1.
Ο Γκίας Ζαχίντ βοήθησε πολύ, ο Χρήστος Δώνης βελτιώθηκε, ομοίως και ο Αχιλλέας Πούγγουρας στο πλευρό του «βράχου» Μπαρτ Σένκεφελντ.
Στην κανονική διάρκεια, απέναντι σε Ολυμπιακό, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός στάθηκε ίσος και καλύτερος (επαναλαμβάνουμε, τηρουμένων των αναλογιών).
Η αποχώρηση του Γιώργου Δώνη σήμαινε αυτομάτως και αλλαγή διάταξης, αφού ο Ντάνι Πογιάτος προτιμούσε το 4-3-3, όμως, δεν του «βγήκε».
Ο Παναθηναϊκός του Βιγιαφάνιες
Στα τελευταία ματς, με τον Λάζλο Μπόλονι στον πάγκο, ο Παναθηναϊκός παίζει 4-4-2 (Μαουρίσιο, Κουρμπέλης στα χαφ, Χατζηγιοβάνης, Σαβιέρ εξτρέμ, Καρλίτος, Φεντερίκο Μακέντα μπροστά).
Γιάννης Μπουζούκης και Λούκας Βιγιαφάνιες είναι εκτός για διαφορετικούς λόγους, ενώ ο Αϊτόρ δεν έχει καταφέρει ακόμα να αποδείξει την αξία του στα επίσημα παιχνίδια.
Καρλίτος και Μακέντα θεωρούνται παίκτες πρώτης γραμμής για έναν Παναθηναϊκό που το καλοκαίρι είχε θέσει ως στόχο την προσέγγιση της 3ης θέσης.
Εντούτοις, με αυτή τη διάταξη δεν έχουν καταφέρει να αποδώσουν. Θαρρείς πως δεν χωρούν και οι δύο στη γραμμή κρούσης, ασχέτως αν κάποιος από τους δύο γυρίζει λίγο πιο πίσω για να καλύψει ή να συμβάλει στην ανάπτυξη.
Έχει γίνει μεγάλη συζήτηση αυτά τα δύο χρόνια για τη θέση του Μακέντα και πού μπορεί να προσφέρει περισσότερα. Πέρυσι υπήρξαν ματς που βοήθησε πιο πολύ αγωνιζόμενος στο πλάι, παρά ως «καθαρός» φορ.
Ισως με την ολική επάνοδο του Βιγιαφάνιες, στο μυαλό του Μπόλονι να υπάρχει το σενάριο για «καθαρό» 4-2-3-1, με τους Μαουρίσιο-Κουρμπέλη στα χαφ, Σαβιέρ ή κάποιον άλλον και Χατζηγιοβάνη στο πλάι, Βιγιαφάνιες πίσω από τον φορ.
Στο ερώτημα «ποιος εκ των Καρλίτος-Μακέντα θα βγει από την ενδεκάδα», αν έπρεπε να δοθεί οπωσδήποτε μια απάντηση, αυτή θα ήταν «ο Μακέντα».
Αυτές είναι υποθέσεις. Το δεδομένο είναι ότι με το 4-4-2 ο Παναθηναϊκός δε ρολάρει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:
Παναθηναϊκός: Ξανά στο συνέδριο του EFDN
Ελπίδα από το Χαμόγελο ενός Παιδιού… Ας το ενισχύσουμε!
Ελληνοτουρκικά: Όλες οι ειδήσεις
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
