Ο Ντρογκμπά που σταμάτησε έναν πόλεμο: Η στιγμή που το ποδόσφαιρο ένωσε μια διχασμένη χώρα

Ο Ντιντιέ Ντρογκμπά είναι για την Ακτή Ελεφαντοστού κάτι παραπάνω από ποδοσφαιριστής. Είναι σύμβολο ενότητας, ελπίδας και ειρήνης. Και η πιο δυνατή του στιγμή δεν ήρθε σε κάποιο Champions League, αλλά όταν γονάτισε μπροστά σε ένα μικρόφωνο και μίλησε στην καρδιά ενός ολόκληρου έθνους.

Η Ακτή Ελεφαντοστού από το 2002 βρισκόταν διχασμένη από έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. Η χώρα είχε κοπεί στα δύο — Βορράς και Νότος, αντάρτες και Κυβέρνηση, θρησκευτικά και εθνικά ρήγματα. Κι όμως, σε μια στιγμή ποδοσφαιρικής μέθης, η εθνική ομάδα πέτυχε κάτι ανεπανάληπτο: την πρώτη πρόκριση της χώρας σε Παγκόσμιο Κύπελλο.

Ήταν Οκτώβριος του 2005. Ο Ντρογκμπά, περιστοιχισμένος από τους συμπαίκτες του στα αποδυτήρια, γονάτισε και με δάκρυα στα μάτια απηύθυνε μία από τις πιο συγκινητικές εκκλήσεις στα χρονικά του αθλητισμού:

«Ιβοριανοί, άνδρες και γυναίκες, από το Βορρά, το Νότο, το κέντρο και τη δύση… σήμερα αποδείξαμε ότι μπορούμε να συνυπάρξουμε. Σας παρακαλώ, πετάξτε τα όπλα. Υπάρχει μόνο μια Ακτή Ελεφαντοστού.»

Η εθνική του έγινε προσωρινά το πολιτικό κόμμα που δεν υπήρχε.
Το ποδόσφαιρο έγινε η μόνη γλώσσα που καταλάβαιναν όλοι.

Μόλις λίγες μέρες μετά, ανακοινώθηκε κατάπαυση του πυρός. Επιπρόσθετα, και ακόμα κι αν ο πόλεμος δεν έσβησε τελείως, κάτι είχε αλλάξει. Διότι, οι άνθρωποι πίστεψαν ξανά στην ενότητα.

Ο Ντρογκμπά συνέχισε να παίζει ρόλο συμφιλίωσης. Ζήτησε να διεξαχθεί φιλικό στην πόλη Μπουακέ — προπύργιο των ανταρτών — για να δώσει το μήνυμα ότι το γήπεδο ανήκει σε όλους. Και πράγματι, εκείνη τη μέρα η μπάλα κύλησε χωρίς σφαίρες.

Δεν υπάρχει VAR για την Ιστορία.
Αλλά εκείνη τη μέρα, ο κόσμος έδωσε το πιο καθαρό γκολ του. Και ο σκόρερ του λεγόταν Ντρογκμπά.

ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΠΗΡΕΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΠΟΝΟΥΣ;