ΑΕΚ: Το άγγιγμα του Λούκα Γιόβιτς

Λύτρωση. Σε πολλά επίπεδα. Όταν ο Κβιλιτάλια έστειλε την μπάλα στα δίχτυα από το πέναλτι που έκανε ο Ρότα, αυτό ήταν. Τα φαντάσματα είχαν κάνει την εμφάνισή τους και πάλι πάνω από τη Νέα Φιλαδέλφεια.

Και ας έδειχνε το ρολόι μόλις το 62ο λεπτό του αγώνα της ΑΕΚ με τον Άρη Λεμεσού.

Πόσοι και πόσοι, από το γήπεδο, από την τηλεόραση, από το ραδιόφωνο δεν σκέφτηκαν τη Νόα. Και λίγο πριν τη Βελέζ Μόσταρ. Στα πέναλτι είχαν αποκλείσει στο ΟΑΚΑ την ΑΕΚ, οι βόσνιοι.

Το πρόβλημα με το σύστημα φανερό. Τα 85 λεπτά που χρησιμοποίησε το ρόμβο ο Νίκολιτς, η ομάδα του ασφυκτιούσε. Είχε και καλές στιγμές. Αισιόδοξες. Αλλά είχε και ορισμένες τακτικά, που έκαναν το σέρβο ακόμα και να καθίσει στον πάγκο από απόγνωση.

Όταν πήρε την απόφαση να πάει στο πιο ορθολογικό 4-2-3-1, η ΑΕΚ ανέπνευσε. Οι εξτρέμ βρήκαν χώρους. Οι γραμμές έκλεισαν. Οι κύπριοι έδειξαν δύσκολία να ανταποκριθούν.

Κι ας μεσολάβησε η διακοπή για παράταση. Εκεί δηλαδή που βρήκε χώρο ο Κουτέσα και έφυγε για το 2-1.

Ή η ευκαιρία να συστηθεί ο Λούκα Γιόβιτς. Όχι πως δεν τον ξέρουν τον σέρβο σταρ. Αλλά αυτό το τσιμπηματάκι του στο 3-1 ήταν όαση. Για ένα κόσμο, που έχει συνηθίσει τους επιθετικούς του να κάνουν τα δύσκολα. Και όχι τα απλά όπως έκανε ο Γιόβιτς.

Η Άντερλεχτ είναι πολύ πιο δύσκολο εμπόδιο. Αλλά αν βρεθεί στην ίδια θέση ο Γιόβιτς, μάλλον μπορεί να κάνει το ίδιο.