Σεμπαστιάν Αλέ: Γιατί δεν γελάει ο γκολτζής του Άγιαξ που τα κολλάει παντού και πάντα και σπάει όλα τα ρεκόρ στο Champions League παρότι πρωτάρης; 

Ο Σεμπαστιάν Αλέ βρήκε δίχτυα και στο 2-2 του Άγιαξ με την Μπενφίκα και από τις… δύο πλευρές και ήταν ο πρωταγωνιστής του ματς.

Ιδού ο πρώτος σκόρερ του φετινού Champions League. Με 11, πλέον, γκολ. Εντυπωσιακό από μόνο του δεδομένου του ανταγωνισμού, γίνεται περισσότερο καθώς πρώτη φορά αγωνίζεται στην τοπ ευρωπαϊκή διοργάνωση. Στη Λισαβόνα, ήταν η 7η συμμετοχή του. Έχει σκοράρει σε όλες! Είναι τέτοια η έφεσή του στο πλεχτό, που το έβαλε και στο… δικό του τέρμα. ΟΚ, τη διόρθωσε τη ζημιά. Και μάλιστα στα καπάκια. Γράφει έτσι ιστορία.

Ο μοναδικός τρόπος του Άγιαξ αναγέννησε τον Αλέ

Μα πώς αυτός που απέτυχε παταγωδώς στη Γουέστ Χαμ έγινε μπόμπερ του υψηλότερου δυνατού επιπέδου; Η απάντηση είναι μία μίξη τεχνογνωσίας και καλλιέργειας εμπιστοσύνης. Με τον τρόπο που ξέρουν στο Άμστερνταμ. Και με την ευεργετική καθοδήγηση και φροντίδα του Έρικ τεν Χαγκ, με τον οποίο τόσο αγαστά είχαν συνεργαστεί άλλοτε στην Ουτρέχτη (2015-17).

Μετά την επιστροφή του στην Ολλανδία, ο Αλέ ζει ένα συνεχές success story. Στα 27 του πλέον, βαδίζει στον ενάρετο δρόμο της ωριμότητας. Λέει πως δεν τον νοιάζουν τα ρεκόρ, πως δεν έχει καμιά κάψα να είναι αυτός και μόνο «πρώτη μούρη». Δεν είναι ο πιο γρήγορος επιθετικός εκεί έξω. Δεν είναι ούτε ο πιο τεχνίτης. Ο ίδιος το έχει θέσει ως εξής: «Υπήρχαν 10.000 παιδιά με περισσότερο ταλέντο εκεί που μεγάλωσα (σ.σ.: στα προάστια του Παρισιού). Αλλά είναι οι επιλογές που κάνεις αυτές που κάνουν τη διαφορά».

Διόρθωσε τα λάθη, μην μένεις στα καλά

Είναι τελειομανής. Θυμάται σχεδόν κάθε του ενέργεια από κάθε ματς. Περισσότερο δεν μένει στα καλά. Είναι τα άσχημα που κολλάνε στο μυαλό του. Γιατί θέλει να τα διορθώσει, να τα εξαλείψει.  Ώστε σταδιακά ο σκληρός δίσκος της μνήμης να γεμίσει μόνο με καλά.  Γι’ αυτό δεν γελάει συνήθως όταν σκοράρει. Δεν είναι δηλαδή πώς είναι σνομπ. Είναι ότι δεν θέλει να χάσει στιγμή την αυτοσυγκέντρωσή του. Την προσήλωση στο στόχο.

Γεννημένος στη Γαλλία, αλλά διεθνής με την Ακτή του Ελεφαντοστού, είχε πάντα την τύχη να έχει πλάι του ανθρώπους που τον αγαπούν και στον στηρίζουν. Ο πατέρας του δεν τον πίεσε ποτέ. ΟΚ, βοήθησε και ότι ήταν… άσχετος από μπάλα, αλλά ποτέ δεν έμεινε ουδέτερος παρατηρητής του περίεργου στα μάτια του σπορ που άρεσε στο γιο του. Εμπλεκόταν άμεσα, βοηθούσε ως και συμπαίκτες του μικρού, που δεν είχαν μεταφορικό μέσο για να πάνε στις προπονήσεις.

Η αποτυχία του Αλέ στην Αγγλία και η σωστή αντίδραση

Η καριέρα του Αλέ δεν στρώθηκε με την ευκολία. Το δούλεψε το κάθε στάδιο. Από την Ουτρέχτη στην Αϊντραχτ Φρανκφούρτης και από εκεί στην Premier League. Εκεί, ναι, δεν τα πήγε καλά. Έχει δικαιολογίες. Ήταν επιλογή του Μανουέλ Πελεγκρίνι, αλλά γρήγορα τη θέση του προπονητή ανέλαβε ο Ντέιβιντ Μόις. Με τον Σκωτσέζο δεν τα βρήκαν ποτέ, ποδοσφαιρικά ομιλώντας. Ούτε στο σύστημα, ούτε στη φιλοσοφία.

Δεν τον βοήθησε επίσης στην προσαρμογή ότι η γυναίκα του ήταν έγκυος 7 μηνών όταν μετακόμισαν στο Λονδίνο και έπρεπε να τακτοποιήσει μόνος του πρακτικά τα πάντα. Μετά το μωρό ήρθε, αλλά ένα πρόβλημα υγείας έκανε τις νύχτες της οικογένειας μαρτυρικές. Δεν έκλειναν μάτι όλη νύχτα από το κλάμα. Σπάραζε η καρδιά του. Ανησυχούσε, δεν μπορούσε να ησυχάσει στιγμή. Την ίδια ώρα, έπρεπε να συνηθίσει σε μια νέα χώρα, σε μια νέα ομάδα, σε ένα άλλο περιβάλλον. Κι ύστερα ήρθε και ο κορονοϊός…

Προς τιμήν του, δεν κατηγόρησε κανένα άλλον για την αποτυχία του στα «σφυριά». Και όταν είδε πως δεν τραβάει η δουλειά, ζήτησε να φύγει. Γύρισε στην Ολλανδία για να ευχαριστηθεί ξανά το ποδόσφαιρο. Δεν τον ένοιαξε που πολλοί το είδαν ως πισωγύρισμα. Αυτόν τον ένοιαζε να επιστρέψει ξανά η χαρά μέσα του. Κάτι που πέτυχε.

Αποκαθιστώντας την εικόνα του κλαμπ

Η ιστορία με τον Μαρκ Όφερμαρς και τη φυγή του από τη θέση του διευθυντή ποδοσφαίρου λόγω σεξουαλικών παρενοχλήσεων, χάλασε την εικόνα του ολλανδικού συλλόγου προς τα έξω. Αλλά η ομάδα είναι αποφασισμένη να αφήσει πίσω της αυτή την κηλίδα. Χωρίς, βέβαια, να είναι απλό πράγμα.

Αναρωτιόμασταν μετά τη φάση των ομίλων πόσο καλός είναι αυτός ο Άγιαξ. Δεν πέρασε καλά χθες, ήταν μάλλον τυχερός που δεν έχασε από την Μπενφίκα. Ο Αλέ πάντως, έπαιξε ξανά σωστά το ρόλο του. Παρά την ατυχία του αυτογκόλ και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό. Ό,τι πρέπει για μια παρτίδα σκάκι…