Επιβίωσε από το στρατόπεδο συγκέντρωσης, οδήγησε μια από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης σε δύο Champions League και πέρασε και από την Ελλάδα

Βρέθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, επιβίωσε και έγραψε χρυσή ποδοσφαιρική ιστορία.

Ο Μπέλα Γκούτμαν ήταν ένας από τους πιο καινοτόμους και επιδραστικούς προπονητές. Γεννήθηκε στις στις 27 Ιανουαρίου 1899 στη Βουδαπέστη. Από οικογένεια Εβραίων δασκάλων χορού. Ο Γκούτμαν ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής στη ΜΤΚ Βουδαπέστη, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα Ουγγαρίας το 1920 και 1921.

Το 1922, λόγω αυξανόμενου αντισημιτισμού, μετακόμισε στη Βιέννη και εντάχθηκε στη Χάκοα Βιέννης, μια εβραϊκή ομάδα. Με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Αυστρίας το 1925.

Το 1926, κατά τη διάρκεια περιοδείας στις ΗΠΑ, αποφάσισε να παραμείνει εκεί, αγωνιζόμενος σε διάφορες ομάδες. Όπως οι New York Giants και οι Hakoah All-Stars.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γκούτμαν, λόγω της εβραϊκής του καταγωγής, αντιμετώπισε διώξεις. Από το ναζιστικό καθεστώς. Αρχικά κρύφτηκε στη Βουδαπέστη, αλλά τελικά συνελήφθη και στάλθηκε σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Κατάφερε να αποδράσει και να επιβιώσει. Ενώ πολλοί συγγενείς του, συμπεριλαμβανομένου του πατέρα και της αδελφής του, δολοφονήθηκαν στο Άουσβιτς.

Μετά τον πόλεμο, ο Γκούτμαν ξεκίνησε μια εντυπωσιακή προπονητική καριέρα σε 13 χώρες. Αναλαμβάνοντας ομάδες όπως η Μίλαν, η Σάο Πάολο, η Πόρτο, η Μπενφίκα και η Πενιαρόλ.

Ήταν πρωτοπόρος στην εφαρμογή του σχηματισμού 4-2-4. Μαζί με τους Μάρτον Μπούκοβι και Γκούσταβ Σέμπες. Επηρεάζοντας σημαντικά το μοντέρνο ποδόσφαιρο.

Επίσης, συνέβαλε στην ανάδειξη του Εουσέμπιο. 

Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήρθε με την Μπενφίκα. Οδηγώντας την σε δύο διαδοχικές κατακτήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1961 και 1962. Μετά το δεύτερο τίτλο, ζήτησε αύξηση αποδοχών, αλλά η διοίκηση αρνήθηκε. Αποχωρώντας, φέρεται να είπε: «Χωρίς εμένα, η Μπενφίκα δεν θα κερδίσει ξανά ευρωπαϊκό τίτλο για 100 χρόνια».

Από τότε, η Μπενφίκα έχει χάσει οκτώ ευρωπαϊκούς τελικούς. Γεγονός που πολλοί αποδίδουν στην «κατάρα του Γκούτμαν». 

Το 1967 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού. Έμεινε όμως λίγο χωρίς επιτυχία.