Το εμπόδιο της Ουκρανίας αποδείχτηκε... αστείο (4-0) και στην Αγγλία τραγουδούν πιο δυνατά από ποτέ το «It’s coming home»!

Το εμπόδιο της Ουκρανίας αποδείχτηκε... αστείο (4-0) και στην Αγγλία τραγουδούν πιο δυνατά από ποτέ το «It’s coming home»!

Το εμπόδιο της Ουκρανίας αποδείχτηκε… αστείο (4-0) και στην Αγγλία τραγουδούν πιο δυνατά από ποτέ το «It’s coming home»!

Ο διαιτητής δεν κράτησε καν καθυστερήσεις. Μια πράξη συμπόνοιας προς τους ηττημένους, να μην παρατείνει κι άλλο το μαρτύριο τους. Κι ένα στοιχείο που καταδεικνύει το πόσο περίεργο ήταν αυτό το 4-0 σε κάδρο προημιτελικών του Εuro 2020, πόσο.. φιλικό έμοιαζε. Με τον Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ να κάνει κάποια στιγμή (στο 65’) τριπλή αλλαγή, με τον Τζόρνταν Χέντερσον να πετυχαίνει το πρώτο του γκολ με το εθνόσημο… Σουρεαλιστικό και γεμάτο παράδοξα το πόσο εύκολα η Αγγλία νίκησε την Ουκρανία. ‘Η μήπως όχι; Μήπως ήταν μια επίδειξη δύναμης από τη μελλοντική πρωταθλήτρια Ευρώπης; Μήπως δηλαδή δεν ήταν τόσο κακή και εκτός περίστασης η ομάδα του Αντρέι Σεβτσένκο, αλλά αναγκάστηκε να γίνει έτσι υποταγμένη στη δύναμη και στην ορμή των «τριών λιονταριών»;

Το πλήρωμα του χρόνου

Έχουμε, σίγουρα, να κάνουμε με κάτι το εξόχως ενδιαφέρον, αγωνιστικά μιλώντας. Ένα σύνολο που έχει μπολιάσει στην κλασική βρετανική υπεροπλία από αέρος (χαρακτηριστικά 3 από τα 4 γκολ ήρθαν από κεφαλιές), το στρωτό, οργανωμένο ποδόσφαιρο κατοχής. Με την επένδυση στην άμυνα ως Νο1 προτεραιότητα. Με την στήριξη στους παίκτες και όχι στην «αποκαθήλωσή» τους με την πρώτη ευκαιρία, αν κουμάντο έκαναν οι τηλεσχολιάστες και οι κάθε λογής ειδικοί, ο Χάρι Κέιν θα είχε πάει… σπίτι του τώρα μετά την κάκιστη εκκίνησή του στο τουρνουά. Με την προσαρμογή στις τακτικές συνθήκες κάθε αγώνα και στοχευμένες επιλογές σε πρόσωπα και πράγματα κι ας είναι μη δημοφιλείς, σε πρώτη φάση.

Τόσα χρόνια με τα μεγαλύτερα προπονητικά μυαλά να έχουν μαζευτεί στην Premier League, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου αυτές οι διδαχές να περάσουν στο παιχνίδι της εθνικής. Επίσης, οι Ακαδημίες είναι προτεραιότητα και φαίνεται πια, με τόσους νεαρούς, γεμάτους ταλέντο παίκτες να βγαίνουν μπροστά και να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Πρόκειται για διαδικασία που προκύπτει φυσιολογικά, εκ της συνήθειας.

Είναι, επίσης, ο καρπός της δουλειάς που κάνει ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ. Λίγο λίγο και τελικά πολύ, έδωσε ταυτότητα στην ομάδα του, αποτίναξε κακές νοοτροπίες και έβαλε μπροστά το ουσιώδες από τα γύρω γύρω που επί σειρά ετών κυριαρχούσαν, στα αποδυτήρια και στα media. Το Μουντιάλ του 2018 ήταν η βάση γι’ αυτό που βλέπουμε σήμερα. Είναι πολύ σημαντικό επίσης ότι η Αγγλία προόδευσε μέσα σε αυτό το τουρνουά. Δεν είναι μακριά για να έχουμε ξεχάσει όλα όσα άκουσε μετά το 0-0 με τη Σκωτία. Άλλες εποχές ένα τέτοιο αποτέλεσμα και μάλιστα κόντρα στον «εχθρό» θα είχε δηλητηριάσει τη συνοχή της ομάδας. Τώρα, εντελώς αντίθετα, λειτούργησε ως μάθημα και ως εφαλτήριο καλύτερων ημέρων.

Δύο βήματα πριν νικήσει το… παρελθόν της

Υπάρχουν πράγματα να βρει κανείς να υποβαθμίσει το επίτευγμα των Άγγλων. Έδωσαν τα τρία ματς στον (εύκολο) όμιλό τους και τον προημιτελικό με την (δεν είναι αυτή που ήταν) Γερμανία στο «Γουέμπλεϊ». Τη μόνη φορά που έπαιξαν μακριά από το γήπεδό τους («Ολίμπικο», Ρώμη) αντιμετώπισαν μια Ουκρανία που ένιωθε ήδη γεμάτη που είχε φτάσει ως εκεί και ούτως ή άλλως δεν είναι παρά τοΝο24 στον κόσμο στο FIFA Ranking. Τώρα, επίσης, έχουν ξανά το αβαντάζ της έδρας, τόσο στον ημιτελικό με τη Δανία όσο και, αν όλα πάνε κατ’ ευχήν γι’ αυτούς, στον τελικό.

Ναι, υπάρχει μια σημαντική εύνοια στη σύγκριση με όλους τους άλλους συμμετέχοντες. Αλλά θα μπορούσε να είναι αυτοί οι διοργανωτές, υποθετικά μιλώντας. Κι άλλωστε την πιο πρόσφατη φορά που όντως ήταν (1996) δεν το αξιοποιήσαν για να φτάσουν στην κούπα. Αν τα καταφέρουν τώρα, θα σημαίνει πως έχουν καλύψει τα «τικ» που τους έλειπαν. Θα έχουν γιατρέψει όλα όσα τους κρατούσαν πίσω. Και αυτό από μόνο του είναι πολύ σπουδαίο πράγμα για μια από τις διαχρονικά πιο αυτοκαταστροφικές εθνικές του πλανήτη…

Η Αγγλία είναι το φαβορί για την κούπα. Από μόνο του, είναι περίεργο να το λέει κανείς. Γίνεται περισσότερο, καθώς δεν είναι τόσο ο παράγοντας «έδρα» που μας οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα. Όσο ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να νιώθει ως η καλύτερη της Ευρώπης και να είναι έτοιμη να το αποδείξει στην πράξη. Δύο βήματα της έμειναν. Μόνο.

Διαβάστε επίσης:

Πιέρ-Εμίλ Χόιμπιεργκ: Ο «νεροκουβαλητής» που εμπνέει τη Δανία!  

Survivor Μαριαλένα Ρουμελιώτη: Έκλαψε όλη η οικογένεια και… group hu

Τούρκοι αγόρασαν την ελληνική εταιρεία «Καλλιμάνης»