Ατλέτικο Μαδρίτης: Γιατί ο Ντιέγκο Σιμεόνε είναι θλιμμένος στη γιορτή του

Η επέτειος των 10 ετών στη σχέση Ατλέτικο Μαδρίτης – Ντιέγκο Σιμεόνε δίνει ιδανική αφορμή για απολογισμό, αλλά και εξερεύνηση προοπτικής.

Η ανθεκτικότητα του, η σύνδεσή του με το κλαμπ, είναι ζηλευτά όσο και σπάνια. Ο Ντιέγκο Σιμεόνε είναι η Ατλέτικο Μαδρίτης. Και η Ατλέτικο Μαδρίτης είναι ο Ντιέγκο Σιμεόνε. Μια ψυχή. Κοινή. Βαθιά. Έχουν περάσει χρόνοι δέκα από εκείνη την ευλογημένη για τους «κολτσονέρος» στιγμή. Από την 23^η Δεκεμβρίου του 2011.

Ήταν ρίσκο, μεγάλο, να εμπιστευτούν έναν άβγαλτο προπονητή. Βασισμένοι στην καλή ανάμνηση που είχαν από αυτόν ως εκλεκτό μέλος της ομάδας του νταμπλ του 1996 και στην προοπτική που πίστευαν πως ενσάρκωνε. Ένα άλμα πίστης.

Επρόκειτο, επιπλέον, για μια ταραγμένη περίοδο για την «Ατλέτι». Είχε «καταναλώσει» πέντε προπονητές σε μια τριετία, η Premier League της είχε μόλις πάρει το «ο,τι καλύτερο» είχε ως ελπίδα (Σέρχιο Αγουέρο και Νταβίδ ντε Χέα). Βαθμολογικά επίσης, η πτώση ήταν συνεχής. Όταν ανέλαβε ο Αργεντινός η ομάδα ήταν στην 10η θέση της La Liga.

Με το μαχαίρι στα δόντια

Λίγο λίγο και σταδιακά πολύ, το έργο άλλαξε εντελώς. Με τον «Τσόλο» να θέτει μια απαράβατη αρχή: Πάνω από όλα είναι η άμυνα και η (αυτό)θυσία. Ένας για όλους και όλοι για έναν. Κατ’ εικόνα του. Αυτό το περίφημο «έπαιζα με το μαχαίρι στα δόντια» που είχε πει άλλοτε για να περιγράψει τον εαυτό του ως ποδοσφαιριστή, έγινε σήμα κατατεθέν των παικτών του. Επειδή αυτός τους το μετάδωσε, τους το ενέπνευσε. Νίκη. Πάση θυσία. Με κάθε τρόπο. Εμείς κόντρα σε όλους τους άλλους. Έτοιμοι για πόλεμο, για (αυτό)θυσία. Το «Cholismo», όπως το ονόμασαν.

Τίποτα δεν ήταν ξανά το ίδιο. Κι ας μην το γούσταραν όλοι. Σε όσους αρέσανε. Έξι μήνες μετά την πρόσληψή του, ο Σιμεόνε πανηγύρισε την κατάκτηση του Europa League (3-0 την Αθλέτικ Μπιλμπάο). Την επόμενη σεζόν, ήρθε το Κύπελλο, κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης, μέσα στο «Μπερναμπέου». Η Ατλέτικο ολοένα και μεγάλωνε. Κι ύστερα ήρθε ο άθλος του 2014. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος, με μπάτζετ που υπολειπόταν κατά πολύ αυτό των Μπαρτσελόνα και Ρεάλ. Το τέλος της διαδρομής; Κάθε άλλο.

Το θαύμα που έγινε κανονικότητα

Γιατί το πιο εντυπωσιακό είναι πως αυτό που τότε έμοιαζε με θαύμα, έγινε μετά κανονικότητα. Η «Ατλέτι» έγινε πρακτικά ισοϋψής των δύο μεγάλων του ισπανικού ποδοσφαίρου. Αν είχε έρθει και η ευρωπαϊκή δόξα, τόσο κοντά κι όμως τόσο μακριά, με δύο χαμένους τελικούς του Champions League από τη «Βασίλισσα» (2014, 2016), θα ‘ταν ακόμα πιο γλαφυρό.

Αλλά, είπαμε, το ξαναλέμε, τίποτα δεν είναι το ίδιο. Η Ατλέτικο είχε μεγαλώσει. Η κατάκτηση του Europa League το 2018 ήταν ακόμα μία απόδειξη. Tο νέο γήπεδο, το στολίδι «Γουάντα Μετροπολιτάνο» το απαραίτητο σπίτι για να στεγαστούν μεγαλεπήβολα όνειρα. Ανέβηκε και το μπάτζετ ανάλογα, έτσι έγιναν πράξη μεταγραφές όπως αυτή του Ζοάο Φέλιξ από την Μπενφίκα αντί 120 εκατ. ευρώ. Η 4η πιο ακριβή στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Θύμα της ιδίας του της επιτυχίας

Η κατάκτηση του περσινού πρωταθλήματος έδωσε συνέχεια στις glory days. Αλλά στο μεσοδιάστημα έχει συντελεστεί μια ουσιώδης αλλαγή. Η Ατλέτικο δεν είναι πλέον αουτσάιντερ. Συγκαταλέγεται στα φαβορί. Στους έχοντες. Κι αυτό κοντράρει με τη νοοτροπία και τα όσα διδάσκει ο «Τσόλο». Έρχεται σε αντίθεση με τις αγαπημένες του νίκες με 1-0, του «κλεφτοπόλεμου».

Προς τιμήν του, προσπαθεί διαρκώς και με διάφορους τρόπους να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα χωρίς να χάσει τη ψυχή του. Διατηρώντας μια αύρα επαναστατικότητας. Αλλά αυτό φθίνει στο χρόνο και δεν δουλεύει όπως θα ήθελε. Και σε τελική ανάλυση μπερδεύει τους παίκτες, που δεν ξέρουν ακριβώς τι ταυτότητα έχει πλέον η ομάδα που αγωνίζονται.

Η φετινή σεζόν είναι κακή. Τόσο που η επέτειος των 10 ετών δεν ήταν ιδιαίτερη αφορμή για γιορτή. Βασικά ο Σιμεόνε είναι θλιμμένος. Φαίνεται να πέφτει θύμα της ίδιας του της επιτυχίας. Όμως, κανείς μα κανείς δεν πρέπει να τολμήσει να κάνει το λάθος να τον ξεγράψει. Με το μαχαίρι στα δόντια, έτσι ήταν, έτσι είναι και έτσι θα ‘ναι.

Dentro de cuatro días se cumplirán 10 años del regreso de Diego Pablo @Simeone. Una década llena de desafíos y éxitos. ¡Seguimos!#LaPrimeraDécadaDeSimeone pic.twitter.com/eZLxTGjMjY

— Atlético de Madrid (@Atleti) December 23, 2021