Τσουαμενί: Γιατί τον ήθελαν όλοι και γιατί τελικά επέλεξε τη Ρεάλ Μαδρίτης

Ο Ορελιέν Τσουαμενί πρόκειται να γίνει παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης σε μια μεταγραφή ουσίας και εντυπώσεων, κόντρα στον ανταγωνισμό.

Ο Γιούργκεν Κλοπ τον πήρε τηλέφωνο παίζοντας το πιο δυνατό του χαρτί (την ανθρώπινη και άμεση επαφή) για να τον δελεάσει να προτιμήσει τη Λίβερπουλ. Η Τσέλσι το πάλεψε όπως και όσο μπορούσε με τόσα γύρω γύρω να της αποσπούν την προσοχή σε διοικητικό επίπεδο. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει χάσει πολύ σε ελκυστικότητα για να ελπίζει πραγματικά. Η Παρί Σεν Ζερμέν πάλι, έκανε την καλύτερη οικονομικά πρόταση. Αλλά ο ίδιος ο παίκτης ήθελε «Βασίλισσα» και τίποτε άλλο. Είχε συμφωνήσει μαζί της, επί προσωπικού, πριν από τον τελικό του Champions League. Έμενε το «ΟΚ» της Μονακό, έγινε και αυτό. Με το αζημίωτο.

Αντί 100 εκατ. ευρώ, ενώ στη συμφωνία προβλέπονται άλλα 20, βάσει μπόνους. Πήγε τουτέστιν περί το 20% παραπάνω από ό,τι υπολόγιζαν αρχικά οι «μπλάνκος» ενόσω ετοίμαζαν το πρώτο μπαμ μετά το Champions League. Το ότι τον Γάλλο χαφ ήθελαν πολλοί και καλοί, εξηγεί συνοπτικά και ξεκάθαρα το γιατί. Χωρίς αυτό να μειώνει κατ’ ελάχιστο αυτή τη σπουδαία μεταγραφική επιτυχία των πρωταθλητών Ευρώπης.

Τσουαμενί, ο μέσος του μέλλοντος

Ο Τσουαμενί είναι καμωμένος από το υλικό των σπουδαίων. Ορατό δια γυμνού οφθαλμού σε όλους. Η Μπορντό, η οποία και τον «μορφοποίησε», είχε καταλάβει πως είχε θησαυρό είχε στα χέρια της. Όμως οι «Γιρονδίνοι» πέρασαν πολλά τα τελευταία χρόνια ώστε να περιμένει κανείς σωστή διαχείριση από πλευράς τους. Δεν μπορούσαν να αντισταθούν στη ροή των γεγονότων. Δεν είχαν τη δύναμη, ούτε την ικανότητα μπλεγμένοι σε έναν κυκεώνα εξαγωνιστικών καταιγιστικών εξελίξεων.

Ο παίκτης παραχωρήθηκε στη Μονακό, τον Ιανουάριο του 2020, αντί 17,5 εκατ. ευρώ + 2,5 υπό τη μορφή μπόνους.  Σε δυόμιση χρόνια, η αξία του εκτοξεύτηκε. Η Μπορντό μένει με την παρηγοριά του 10% (άλλες πηγές το πάνε και στο 20%) που είχε προβλέψει ως ποσοστό μεταπώλησης. Τόσο ψηλά που έφτασε η μεταγραφή, θα πάρει άρα ένα σημαντικό ποσό. Ειδικά τώρα που την περιμένει η Ligue 2 και είναι βυθισμένη στα χρέη, ναι, αυτό το πάλαι ποτέ κραταιό κλαμπ βρίσκεται στη δυσχερέστερη θέση της σύγχρονης ιστορίας του.

Θλίβεται ο Τσουαμενί για την κατάντια των «Γιρονδίνων», δεν μπορεί να κάνει κάτι. Η δικιά του η ζωή έχει τραβήξει εντελώς άλλη ρότα. Θεωρείται ο μέσος του μέλλοντος. Λογίζεται ως 6άρι, αλλά είναι πραγματικά άδικο και κυρίως μη περιγραφικό του, το να τον «περιορίσεις» εκεί.

Πάρτε Πογκμπά, προσθέστε Καντέ και έχετε… Τσουαμενί!

Στις Ακαδημίες πήγε όλη τη διαδρομή από μπροστά προς τα πίσω (επιθετικός, 10άρι, 8άρι και εν τέλει αμυντικό χαφ). Εκπαίδευση που «ζει» εντός του και δίνει άλλη διάσταση στο παιχνίδι του. «Sentinelle» λέγεται πιο εξειδικευμένα η θέση του στο γήπεδο στη γαλλική ποδοσφαιρική ορολογία. Δηλαδή αυτός που οργανώνει παίζοντας ακριβώς μπροστά από την άμυνα και παίζοντας και… άμυνα. Ακούει και στο «deep lying playmaker». Χτίζει παιχνίδι από πίσω, δημιουργεί παιχνίδι από πίσω.

Για να το θέσουμε ακόμα πιο ξεκάθαρα και να επιμείνουμε… γαλλικά, συνιστά ένα κράμα Ενγκολό Καντέ και Πολ Πογκμπά. Μοιάζει να έχει ανεξάντλητα επίπεδα ενέργειας και την ίδια στιγμή είναι προικισμένος με τεχνική πολύ πάνω του μέσου όρου και φυσικά προσόντα (ύψος, δύναμη, ταχύτητα) δώρο της «μαμάς φύσης». Κλέβει μπάλες, κρατάει μπάλες, αντέχει στην πίεση, μοιράζει παιχνίδι, ενώνει δύναμη και ακρίβεια σε κάθε κίνησή του. Τέτοια ικανότητα τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά είναι σπάνια, ειδικά για έναν 22χρονο.

Σε σχήμα με 2 ή 3 στο κέντρο; Μόνος του ως 6άρι ή ως box to box; Κανένα θέμα. Όλα τα κάνει, σε όλα ανταποκρίνεται. Μια τακτική ευελιξία και μια «πασπαρτού» ικανότητα που γεμίζουν ευτυχία τους προπονητές του. Ο Νίκο Κόβατς δεν έκανε εν τέλει πολλά στο Πριγκιπάτο, αλλά και μόνο ότι βρήκε ποια είναι η καλύτερη δυνατή θέση για τον Τσουαμενί αρκεί για να ανεβάσει κατά πολύ τα επίπεδα υστεροφημίας του Κροάτη τεχνικού.

Ναι και προφανώς, ακόμα έχει αδυναμίες, πράγματα που πρέπει να βελτιώσει στο παιχνίδι του. Υστερεί σε αυτά που μετράνε περισσότερα από στατιστικής άποψης, γκολ+ασίστ δηλαδή. Αλλά ο χρόνος είναι σύμμαχός του, το ίδιο και η νοοτροπία του. Ξέρει ότι έχει ακόμα πολλά να μάθει, φλέγεται από επιθυμία να τα μάθει.  Είναι παθιασμένος με την αυτοβελτίωση. Μέγας φαν των data και των επιστημονικών αναλύσεων. Συνεργάζεται με εξιδεικευμένο αναλυτή, με τον οποίο μελετούν μαζί, σε βάθος και επί της ουσίας, τα παιχνίδια του.

Η εντυπωσιακή μεταγραφική στρατηγική της Ρεάλ Μαδρίτης

Σε τελική ανάλυση, η «Βασίλισσα» εντυπωσιάζει με την οξυδέρκεια που κινείται εσχάτως μεταγραφικά. Νταβίντ Αλάμπα, Εντουάρντο Καμαβινγκά, Αντόνιο Ρίντιγκερ και τώρα, Ορελιέν Τσουαμενί.  Τουτέστιν δύο από τα μεγαλύτερα ταλέντα στον πλανήτη και δύο φτασμένοι παγκόσμιας κλάσης αμυντικοί ως ελεύθεροι.  Πραγματικά to the point και ευφυές ως σχεδιασμός και εκτέλεση.

Επί σειρά των τελευταίων ετών, η Ρεάλ έζησε και μεγαλούργησε έχοντας «σπονδυλική στήλη» το ζηλευτό τρίο Μόντριτς – Κρόος – Κασεμίρο. Είναι φοβερό πως οι διάδοχοί τους (Τσουαμενί, Καβαμινγκά και Βαλβέρδε) είναι ήδη «εδώ». Θα μάθουν από τους προηγούμενους στην πράξη. Η σκυτάλη θα περάσει όσο το δυνατόν πιο ομαλά, όσο το δυνατόν πιο οργανωμένα και χωρίς να ξοδευτούν τρελά ποσά αναλογικά. Έτσι γίνεται η ανοικοδόμηση. Έτσι κοιτάς μπροστά, χωρίς παράλληλα να μένεις πίσω.