Κάναντι στο Sportime: Η μάχη επιβίωσης στην Κύπρο, ο ξεχωριστός Ατρόμητος και οι Ουάρντα και Λάζαρος

Στην Ελλάδα άφησε το στίγμα του. Στο πρώτο του πέρασμα ο Ατρόμητος του Νταμίρ Κάναντι ήταν εντυπωσιακός. Σε τέτοιο βαθμό που του άνοιξε η πόρτα για τη Νυρεμβέργη.

Επέστρεψε ξανά στο Περιστέρι, δούλεψε σε Αλτάχ, Σίμπενικ και Βελέζ και τώρα είναι στην Κύπρο. Κρούσεις είχε και στο παρελθόν από εκεί, αλλά για διάφορους λόγους οι συζητήσεις δεν κατέληξαν σε συμφωνία.

Αντιθέτως, αυτό έγινε με την Ένωση Νέων Παραλιμνίου. Το έργο του δύσκολο. Ο Κάναντι πήρε μία ομάδα τον Οκτώβριο με τις πιθανότητες παραμονής να είναι ελάχιστες. Ωστόσο, η όλη προσπάθεια του κλαμπ έχει κερδίσει τις εντυπώσεις και η μάχη για την παραμονή συνεχίζεται. Με αυτή την αφορμή το Sportime επικοινώνησε μαζί του.

Το deal του Κάναντι με την ΕΝΠ

Το φετινό ταξίδι με την ΕΝΠ ξεκίνησε «μέσω του μάνατζερ Χρήστου Μυλωνά. Είχα επαφές κάποιους μήνες πριν με την Ανόρθωση. Δεν τα βρήκαμε τότε. Στη συνέχεια μου είπε πως υπάρχει η προοπτική της ΕΝΠ. Ήξερα τον Μάρκο Κράιντς. Έπαιζε με τον γιο μου πιο παλιά. Μου έδωσε τις πληροφορίες που ήθελα. Όλα ήταν εντάξει. Μίλησα με τους ανθρώπους του κλαμπ. Με κάλυψαν πλήρως όσα άκουσα και δέχτηκα».

Σχετικά με το πλάνο της ΕΝΠ εξήγησε πως «μίλησα με τον τεχνικό διευθυντή, Γιώργο Κοσμά, ο οποίος γνωρίζει καλά τον σύλλογο. Μαζί με τον πρόεδρο Κώστα Στρατή παλεύουν πολύ. Το πλάνο είναι να σταθεροποιηθούμε στην πρώτη κατηγορία στα επόμενα 2-3 χρόνια. Ο στόχος είναι να σταματήσουμε να είμαστε μια που τη μία πέφτει, την άλλη ανεβαίνει. Υπάρχει δίψα και το ένιωσα στις συζητήσεις μας.

Επίσης, είναι άλλο όταν μιλάς πρώτη φορά και άλλο όταν πια αποκτάς ολοκληρωμένη άποψη κάποιους μήνες μετά. Μπορώ να πω πως προσπαθούν πάρα πολύ για να έχουμε όσα είναι απαραίτητα. Η επικοινωνία είναι πολύ καλή και ο στόχος είναι να παραμείνουμε και να σταδιακά να μεγαλώσουμε. Είναι δύσκολο να προσπαθείς να βρεις χορηγούς και να έχεις το μπάτζετ για να δημιουργήσεις μία ομάδα ανταγωνιστική. Η διοίκηση είναι συνεπής στις πληρωμές και προσωπικά δεν έχω κανένα παράπονο. Έχουμε καλές εγκαταστάσεις. Γενικά ό,τι χρειάζεσαι για να δουλέψεις, το έχουμε. Το πλάνο είναι ελκυστικό. Έκατσα ένα διάστημα εκτός πάγκων μετά από καιρό και ήταν ωραίο που επέστρεψα».

Έχοντας περάσει από την Ελλάδα η προσαρμογή στην Κύπρο κάθε άλλο παρά δύσκολη ήταν, όπως ξεκαθαρίζει: «Είναι η έβδομη χώρα που δουλεύω. Επομένως, το έχω περάσει όλο αυτό ξανά ούτως ή άλλως. Ωστόσο, η Κύπρος είναι πολύ κοντά στην Ελλάδα. Υπάρχουν διαφορές, αλλά ήταν εύκολο να προσαρμοστώ. Γενικά δεν μου είναι δύσκολο να πάω σε κάποια ξένη χώρα, το έχω συνηθίσει. Το ποδόσφαιρο είναι πάντα ένα. Έχεις τη φιλοσοφία σου και πρέπει να την περάσεις στους παίκτες σου».

Η άνοδος του κυπριακού ποδοσφαίρου

Τα βήματα προόδου του κυπριακού ποδοσφαίρου είναι ξεκάθαρα. Τα τελευταία χρόνια γίνονται μεγάλες επενδύσεις από ορισμένες ομάδες με αποτέλεσμα να είναι και πιο ελκυστικό συνολικά το πρωτάθλημα, κάτι που επιβεβαιώνει και ο Κάναντι: «Έβλεπα κι εγώ ως εξωτερικός παρατηρητής αυτή την ανοδική πορεία. Κάνει βήματα προόδου το κυπριακό ποδόσφαιρο. Πέφτουν πολλά χρήματα. Θα έλεγα πως υπάρχει και μία ομοιότητα με την Ελλάδα. Στο πρώτο μου πέρασμα τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τώρα οι μεγάλοι βάζουν περισσότερα χρήματα και έχουν δυναμώσει αρκετά. Το ίδιο ισύει και στην Κύπρο. Έρχονται διαρκώς και καλύτεροι παίκτες και αυτό θα βοηθήσει. Πρέπει βέβαια να αλλάξουν και κάποια πράγματα. Δεν έχουμε γήπεδα. Υπάρχουν ομάδες που χρησιμοποιούν το ίδιο γήπεδο».

Μιλώντας για επενδύσεις, το μυαλό εύκολα πάει σε Πάφο και Άρη. Τα δύο κλαμπ που βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και προπορεύονται φέτος στη βαθμολογία: «Έχουν μεγαλύτερα μπάτζετ. Το κάθε κλαμπ βαδίζει με τις δικές του δυνάμεις. Δεν ξέρω φυσικά τα χρήματα που δίνει η κάθε ομάδα. Ακούω τι λέει ο κόσμος. Δεν είναι εύκολο για τους περισσότερους από εμάς να τους ακολουθήσουμε. Εμείς και οι υπόλοιποι που παλεύουν για τον υποβιβασμό, δεν μπορούμε σε βάθος χρόνου να κοντράρουμε αυτές τις ομάδες. Ωστόσο, σε ένα ματς όλα είναι πιθανά. Τα χρήματα δεν παίζουν πάντα. Αντιμετωπίζουμε τον Άρη τώρα και είναι μία μεγάλη πρόκληση για όλους μας η συγκεκριμένη αναμέτρηση».

Περίπου πριν ένα δίμηνο ο Κάναντι κοούτσαρε και σε ένα ματς που δύσκολα θα ξεχάσουν όσοι το παρακολούθησαν. Ήταν στην ήττα με 2-0 από την Ομόνοια Αραδίππου. Η ΕΝΠ ισοφάρισε παίζοντας με παίκτη λιγότερο, το γκολ ακυρώθηκε μέσω VAR και τελικά αποβλήθηκαν δύο ακόμη παίκτες της!

«Είναι μεγάλη η συζήτηση και εδώ γύρω από τη διαιτησία. Θα έπρεπε να αλλάξει κάτι και σε αυτό το κομμάτι. Εάν δεν παίξει καλά η ομάδα μου, ας χάσει. Δεν με ενοχλεί αυτό. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε δίκαιοι στον αγωνιστικό χώρο. Εάν δεν είμαστε καλοί, εντάξει. Όχι, όμως, να σου στερούν κάτι που αξίζεις. Εμείς παλεύουμε και θα παλεύουμε μέχρι τέλους για τον στόχο μας. Αυτό έχω περάσει στους παίκτες μου».

Ταλέντο υπάρχει

Στην ΕΝΠ εκτός από τον κόουτς Κάναντι υπάρχει και ο υιός, ο Μαρσέλ Κάναντι. Η συνύπαρξή τους είναι μία ιδιαίτερη συνθήκη για όσους βλέπουν απ’ έξω. Για τους ίδιους όχι: «Για εμένα είναι κάτι φυσιολογικό. Ξεχωρίζω εντελώς το επαγγελματικό κομμάτι. Είμαι επαγγελματίας. Προσπαθώ να κάνω κάθε παίκτη μου καλύτερο. Σέβεται τις αποφάσεις μου, όπως ο οποιοσδήποτε παίκτης. Είναι δύο ξεχωριστά πράγματα η σχέση μας εκτός και εντός ποδοσφαίρου. Η πόρτα μου είναι ανοιχτή για όλους, αλλά η δουλειά είναι πάνω από τις προσωπικές σχέσεις».

Πέρα από τους αρκετούς ποιοτικούς παίκτες που πάνε στην Κύπρο, υπάρχουν και γηγενείς που έχουν το ταλέντο να κάνουν μία αξιοπρόσεκτη καριέρα. Στο μικρό διάστημα που βρίσκεται εκεί ο Κάναντι, έχει εντοπίσει κάποιους. Τον έναν, μάλιστα, τον προπονεί.

«Έχουμε έναν νεαρό παίκτη που πιστεύω πολύ, τον Ανδρέου. Έχει τις προδιαγραφές για να κάνει κάτι καλό. Κρίμα που δεν είναι δικός μας και ανήκει στην ΑΕΛ. Σίγουρα υπάρχουν πράγματα στο παιχνίδι του που πρέπει να βελτιώσει και προσπαθώ να τον βοηθήσω σε αυτό. Ωστόσο, διαθέτει ταχύτητα, τεχνική, ποιότητα. Εάν δουλέψει, μπορεί να εξελιχθεί. Για τις υπόλοιπες ομάδες δεν έχω πλήρη άποψη. Κακουλλής και Λοΐζου από την Ομόνοια έχουν προδιαγραφές για να κάνουν το κάτι παραπάνω, αλλά προτιμώ να μην επεκταθώ για ποδοσφαιριστές άλλων συλλόγων».

Ταλέντο φυσικά υπάρχει και στην Ελλάδα και όπως χαρακτηριστικά λέει «παρακολούθησα την περσινή προσπάθεια του Ολυμπιακού στο Youth League. Είχαν πολλούς καλούς παίκτες. Προσωπικά ξεχωρίζω τον Κωστούλα. Όχι ότι είναι ο μόνος φυσικά. Υπάρχουν και άλλοι και σε μεγαλύτερες ηλικίες, όπως ο Ιωαννίδης, ο Βαγιαννίδης, ο Κωνσταντέλιας».

Ο Ουάρντα και ο Λάζαρος

Επί των ημερών του στον Ατρόμητο είχε ποδοσφαιριστές όπως οι Γιαννούλης και Κουλούρης που κάνουν καριέρα στο εξωτερικό. Για τον πρώτο θυμάται πως «ήταν μικρός τότε. Αρχικά είχα κάποιες ενστάσεις γιατί ήταν η μόνη μας επιλογή στη θέση του αριστερού μπακ. Τελικά τα πήγε εξαιρετικά ο Γιαννούλης. Έχω να το λέω πως δούλευε πάρα πολύ. Γι’ αυτό και είχε τέτοια εξέλιξη. Ήταν ένας τρομερός χαρακτήρας και έγινε και εξαιρετικός παίκτης. Τον Κουλούρη τον έβλεπα στον ΠΑΟΚ και τον ήθελα πάρα πολύ. Το έλεγα στους διοικούντες. Τελικά τον πήραμε. Σκόραρε συνεχώς όταν ήρθε. Τον παρακολουθούσα και στην Αυστρία. Με είχαν ρωτήσει τότε από τη ΛΑΣΚ και είχα πει τα καλύτερα. Δεν του βγήκε, αλλά βλέπεις τώρα τι κάνει στην Πογκόν. Υπάρχουν και άλλοι παίκτες από εκείνη την ομάδα, όπως ο Ουάρντα».

Πώς ήταν η συνύπαρξη μαζί του; «Τον βοηθήσαμε να πάει στο Μουντιάλ το 2018. Ήταν ιδιαίτερος χαρακτήρας, αλλά το βασικό είναι να πάρεις από τον κάθε παίκτη το καλύτερο δυνατό. Το τι έκανε μετά είναι κάτι άλλο. Ίσως ήμουν και τυχερός γιατί είχε μπροστά του το Μουντιάλ. Ήταν μεγάλο κίνητρο αυτό. Έκανε τρομερά ματς. Βγήκε ο καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος».

Οι αναμνήσεις από τον Ατρόμητο είναι αναπόφευκτα πολλές. Ο ίδιος τονίζει πως «σπάσαμε τόσα ρεκόρ, παίξαμε στην Ευρώπη. Είχαμε εξαιρετική χημεία ως ομάδα. Αυτό ήταν το μυστικό της επιτυχίας. Δεν μπορώ να ξεχάσω όσα πέρασα. Όταν βλέπω τον βαθμολογικό πίνακα του ελληνικού πρωταθλήματος, πάντα κοιτάω που είναι ο Ατρόμητος. Δεν έφτασε ξανά τόσο ψηλά και αυτό δείχνει τι καταφέραμε τότε όλοι στο κλαμπ. Έχω εξαιρετική σχέση με τους ανθρώπους».

Η δεύτερη θητεία του είχε διαφορές: «Όλοι με ρωτούν γι’ αυτό. Δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί εκείνη η επιτυχία. Ήμασταν έβδομοι. Ο ιδιοκτήτης είπε ότι σκεφτόταν να πουλήσει. Αυτό ίσως επηρέασε. Το σημαντικότερο, όμως, ήταν κάτι άλλο. Είχαμε κάποιους παίκτες όπως οι Χριστοδουλόπουλος και Μανούσος, που δημιουργούσαν προβλήματα. Ο πρώτος επηρέαζε αρνητικά και αρκετούς στα αποδυτήρια. Αυτό το δέσιμο που είχαμε στην πρώτη μου θητεία, δεν υπήρχε. Ίσως και να προλαβαίναμε την εξάδα, εάν δεν είχα φύγει. Είχαμε επτά παίκτες άνω των 33. Είχαν γίνει κάποιες επιλογές στο ρόστερ που δεν ήταν δικές μου. Εγώ ανέλαβα Αύγουστο γιατί έπρεπε να απεμπλακώ από τη Νυρεμβέργη. Η ομάδα ήταν σε μεγάλο βαθμό έτοιμη. Θα προτιμούσα να έχουμε πιο χαμηλό μέσο όρο ηλικίας, να είμαστε ένα σύνολο πιο αθλητικό. Ξαναλέω, όμως, ο πήχης είχε μπει πάρα πολύ ψηλά λόγω όσων είχαμε καταφέρει την πρώτη φορά, αλλά τότε το ρόστερ ήταν διαφορετικό».

Ανοιχτός στην επιστροφή ο Κάναντι

Την επαφή με το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν τη χάνει, αφού «μου αρέσει να βλέπω τον Ατρόμητο, τον ΟΦΗ και τους διεκδικητές του τίτλου. Προσπαθώ να παρακολουθώ και άλλα παιχνίδια, αλλά δεν προλαβαίνω τα πάντα. Πρέπει να προετοιμάζομαι για την ομάδα μου. Προσπαθώ να παρακολουθώ λίγο και το αυστριακό, το γερμανικό και το ισπανικό πρωτάθλημα».

Τέλος, οι αναμνήσεις από τον Ατρόμητο είναι τέτοιες που η Ελλάδα έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά του. Γι’ αυτό και θα επέστρεφε: «Ναι, θα μου άρεσε να γίνει κάποια στιγμή. Για την ώρα, δουλεύω πολύ σκληρά. Εδώ είμαι 4-5 μήνες όλοι μαζί παλεύουμε ώστε να παραμείνει η ΕΝΠ στην κατηγορία. Μόνο αυτό μας νοιάζει. Δεν υπάρχει κάτι άλλο στο μυαλό μου. Στη συνέχεια θα δούμε».

ΔΕΝ ΞΑΝΑ ΕΓΙΝΕ ΤΕΤΟΙΟ ΜΠΟΝΟΥΣ