Ντάβιντε Αστόρι: Το γράμμα που ράγισε τον κόσμο – «Μαμά, γιατί ο μπαμπάς έπρεπε να φύγει;»
Σαν σήμερα, 4 Μαρτίου 2018, το ποδόσφαιρο πάγωσε από τον ξαφνικό χαμό του Ντάβιντε Αστόρι.
Στις 4 Μαρτίου 2018, ο κόσμος του ποδοσφαίρου ξύπνησε με μια είδηση που κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει. Ο Ντάβιντε Αστόρι, αρχηγός της Φιορεντίνα, βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου της ομάδας του στο Ούντινε. Μια καρδιά που σταμάτησε ξαφνικά. Ένας άνθρωπος που κοιμήθηκε και δεν ξύπνησε ποτέ.
Πίσω από τα πρωτοσέλιδα και τα δάκρυα των φιλάθλων, υπήρχε μια οικογένεια που έπρεπε να μάθει να ζει με το αδιανόητο. Η σύντροφός του, Φραντσέσκα Φιορέτι, περιέγραψε με λόγια που συγκλόνισαν την Ιταλία – και όχι μόνο – τη στιγμή που κλήθηκε να εξηγήσει στην κόρη τους τι είχε συμβεί.
Η μικρή Βιτόρια τη ρώτησε:
«Μαμά, γιατί ο μπαμπάς έπρεπε να φύγει;»
Και εκείνη επέλεξε την αλήθεια. Χωρίς ψέματα, χωρίς ωραιοποιήσεις. Της είπε πως ο μπαμπάς είχε ένα πρόβλημα στην καρδιά και πως μια μέρα κοιμήθηκε και δεν ξύπνησε. Από εκείνη τη στιγμή, όπως έχει εξομολογηθεί, αποφάσισε πως δεν θα κρύψει ποτέ τίποτα από το παιδί τους.
Η ίδια θυμάται το ταξίδι από τη Φλωρεντία στο Ούντινε σαν ένα σουρεαλιστικό, ατελείωτο πέρασμα. Δεν μπορούσε να πιστέψει τι είχε συμβεί. Ήθελε απλώς να γυρίσει σπίτι και να τον περιμένει για δείπνο, όπως κάθε άλλη μέρα.
Όταν μπήκε στο νεκροτομείο, όλα ήταν παγωμένα. Οι τοίχοι, τα φώτα, ο αέρας. Εκείνος ξαπλωμένος, σκεπασμένος με ένα λευκό σεντόνι. «Έμοιαζε σαν να κοιμάται», έχει πει. Τον αγκάλιασε. Μύρισε για τελευταία φορά το άρωμά του. Και τότε κατάλαβε, μέσα από το κρύο του σώματός του, ότι δεν θα επέστρεφε ποτέ.
Ήταν ο Ντάβιντε. Αλλά δεν ήταν πια εκεί.
Από εκείνη τη μέρα, η Φραντσέσκα σταμάτησε να ψάχνει εξηγήσεις. Σταμάτησε να αναρωτιέται για το «γιατί». Αντί γι’ αυτό, αποφάσισε να τον κρατά ζωντανό μέσα στα όνειρα που χτίζει για εκείνη και τη Βιτόρια.
Ο Ντάβιντε Αστόρι δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Ήταν πατέρας, σύντροφος, άνθρωπος. Και ο τρόπος που τον αποχαιρέτησε η οικογένειά του υπενθύμισε σε όλους πως πίσω από τις φανέλες και τα γήπεδα υπάρχουν καρδιές – εύθραυστες, ανθρώπινες.
Οκτώ χρόνια μετά, το όνομά του εξακολουθεί να συγκινεί. Όχι μόνο για όσα έκανε στο γήπεδο, αλλά για όσα άφησε πίσω: αγάπη, μνήμη και μια ιστορία που δεν θα ξεχαστεί ποτέ.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
