Όχι μόνο brain drain, αλλά kids football drain!
Όταν δεν στηρίζεται η αξιοκρατία, όταν δεν υπάρχουν δουλειές σε μια χώρα, όταν κάποιοι βλέπουν το μέλλον να είναι πολύ-πολύ μακριά, όταν κάποιοι θεωρούν ότι δεν λειτουργεί το σύστημα σωστά, παίρνουν ότι νομίζουν πως θα τους χρειαστεί και πάνε σε άλλους τόπους να ζήσουν και ίσως εκεί αυτοί ή τα παιδιά τους να... μεγαλουργήσουν.
Το brain drain είναι αποτέλεσμα των ετών της ύφεσης και ο μόνος τρόπος για να σταματήσει, αποτελεί ο τερματισμός των αιτιών που έκαναν τους νέους επιστήμονες να πάρουν τον δρόμο της ξενιτιάς.
Οι γέφυρες για τη γνώση, την έρευνα, την απασχόληση, το ενδιαφέρον δεν χτίστηκαν. Έτσι σε λίγο θα έρθει μια νέα γενιά μεταναστών. Αυτή των μικρών αθλητών…
Οι μάνατζερ στα αθλήματα κοιτούν μικρές ηλικίες
Ολοένα και συχνότερα ακούω ότι το τάδε παιδί επιλέχθηκε από τις ακαδημίες της Άρσεναλ, το άλλο παιδί επιλέχθηκε για της ακαδημίες της Ρεάλ… Πολλά παιδιά επιλέγονται για τις ακαδημίες μεγάλων συλλόγων του εξωτερικού, αλλά όχι από ελληνικούς συλλόγους.
Άλλωστε, ποιος θα πληρώσει κάποιον ο οποίος θα τρέχει σε κάθε ραχούλα και χωριουδάκι να ψάχνει για τον επόμενο Μανωλά, Μαύρο, Αναστόπουλο… Είναι πολλά τα λεφτά!
Παλιά οι εφημερίδες πλήρωναν για έρευνες, τώρα;
Στο θέμα μας όμως.
Υπάρχει και υπήρχε πάντα ταλέντο στην Ελλάδα. Το θέμα είναι πως το διαχειρίζονται οι ομάδες.
Στην χώρα μας για να δεις κάποιον πιτσιρικά να παίζει στην πρώτη ομάδα (σε μεγάλες ομάδες), ή πρέπει να έχει κάποιο μέσον ή να αποτελεί το 9ο θαύμα στον κόσμο του χλοοτάπητα. Όταν λέμε πιτσιρικά δεν εννοούμε 17-18 χρονών. Ο Μάικλ Όουεν ήταν 19 χρονών όταν έπαιξε στην εθνική της Αγγλίας…
Υπάρχουν πολλές φήμες και, για να υπάρχουν σημαίνει ότι μια δόση (μικρή ή μεγάλη) αλήθειας μάλλον υφίσταται.
brain drain: Φήμες λένε…
Για να παίξει κάποιος μπάλα πρέπει να πληρώσει δεν ξέρω και ΄γω ποιον με ποσά που αγγίζουν πολλές φορές και τα 5.000€. Αυτά λένε οι φήμες από τις μικρές κατηγορίες έως και τις κατηγορίες που αντιπροσωπεύουν οι μικροί των μεγάλων ομάδων μας.
Όταν πηγαίνω σε αγώνες φιλικούς που δίνει ο γιος μου (7 χρονών), ολοένα και περισσότερο ακούω άλλους πατεράδες να μιλούν για «χαρτζιλίκωμα» προπονητών, γυμναστών κ.λ.π. προκειμένου να έχει συμμετοχές ένα παιδί σε κάποια ομάδα.
Ανήκουστα πράγματα… Αλλά όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά.
Όχι πολύ παλιά ένας μάνατζερ σε συνέντευξη είχε πει:
«Τα τελευταία χρόνια έχω ρίξει το μέσο όρο ηλικίας και τα παιδιά που αναλαμβάνω, είναι από 14 χρονών και άνω. Τα παιδιά αυτά θέλω – που είναι και η δουλειά μου αυτή – να τα προωθήσω αν μπορέσω, σε ομάδες του εξωτερικού, ούτως ώστε, να το πω με την καλή έννοια, να τα ‘’σώσω’’ τα παιδιά, γιατί πηγαίνοντας έναν νεαρό ποδοσφαιριστή στο εξωτερικό εκτός από το ότι ποδοσφαιρικά θα αναπτυχθεί πιο καλά και θα μάθει περισσότερα πράγματα, απ’ ότι στην Ελλάδα, θα μάθει καλά μια ξένη γλώσσα, το οποίο είναι πάρα πολύ βασικό, θα μάθει μια νέα κουλτούρα, θα μάθει ένα νέο τρόπο σκέψης, τα οποία αυτά και μόνο, είναι εξαιρετικά εφόδια για την μετέπειτα ζωή του. Μαθαίνει πως θα σκέπτεται και πως θα λειτουργήσει σωστά. Αυτή την τύχη δεν την έχουν όλα τα παιδιά. Δηλαδή εκτός από το ποδόσφαιρο, να μάθουν και άλλα πράγματα, τα οποία είναι πάρα πολύ βασικά για τη ζωή τους.
Στην Ελλάδα το ξέρουμε ότι υπάρχει ταλέντο. Αυτό πάντα υπήρχε. Όμως πρέπει να τα δουλέψουν τα ταλέντα και να έχουν ευκαιρίες. Εγώ δεν καταλαβαίνω πως μια ομάδα της Super League στην Ελλάδα, παίρνει 10 ξένους παίκτες και οι παίκτες αυτοί δεν είναι καλύτεροι από τους Έλληνες παίκτες!»
Follow sportime.gr
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
