Ολυμπιακός ποδόσφαιρο: Οι 10 + 3 πιο αποτυχημένες μεταγραφές του Μαρινάκη

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έχει συνδέσει το όνομά του με την πλέον επιτυχημένη αγωνιστική περίοδο του Ολυμπιακού, με πανευρωπαϊκό τίτλο, εγχώριους τίτλους αλλά και πολλές και αξιόλογες μεταγραφές που έκαναν αίσθηση στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Μάλιστα τα τελευταία χρόνια ο Ολυμπιακός έχει γίνει το καλύτερο selling club στην Ελλάδα, με νεαρούς του παίκτες να παίρνουν μεταγραφή για το εξωτερικό αλλά και άλλους να στρέφουν επάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, φέρνοντας δεκάδες σκάουτερ και μάνατζερ στο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Δεν ήταν όμως όλες οι μεταγραφές του Ολυμπιακού του Βαγγέλη Μαρινάκη τόσο επιτυχημένες ενώ κάποιες ήταν η… απόλυτη αποτυχία.

Έτσι βέβαια είναι τα πράγματα στις μεταγραφές παγκοσμίως, δεν θα μπορούσε ο Βαγγέλης Μαρινάνης και ο Ολυμπιακός να αποτελούν την εξαίρεση του κανόνα.

Ο Ολυμπιακός στο ποδόσφαιρο έχει ξεφύγει από τα ελληνικά πλαίσια, όμως ποτέ δεν ξέρεις τι… σου ξημερώνει με μία μεταγραφή. Όσο μεγάλο όνομα και να είναι, όσο και να τον θέλει ο προπονητής, όσα λεφτά και να ξοδευτούν. Η μεταγραφή είναι… lotto.

Ας δούμε τώρα μερικές από τις πλέον αποτυχημένες μεταγραφές των «ερυθρόλευκων». Ξεχωρίσαμε τις 13 πιο… αποτυχημένες.

Ας θυμηθούμε μερικά ονόματα και ας δούμε τι… πήγε στραβά σε αυτές τις περιπτώσεις.

Μαρσέλο: Ο διάσημος Βραζιλιάνος, με την τεράστια ιστορία στην Ρεάλ, έκανε… χαμό στο Γεώργιος Καραϊσκάκης κατά την παρουσίασή του, σκορπώντας ντελίριο ενθουσιασμού στους οπαδούς των «ερυθρόλευκων». Ο ίδιος δεν πίστευε στα… μάτια του αυτά που έβλεπε και όλα έμοιαζαν ιδανικά για το νέο σταθμό στην καριέρα του.

Όμως δεν… πίστευαν στα μάτια τους και οι άνθρωποι του Ολυμπιακού όταν είδαν τις μετρήσεις του. Σχεδόν… βετεράνος ήρθε ο Μαρσέλο στον Ολυμπιακό. Προσπάθησε να καλύψει το χαμένο έδαφος, όμως δεν κατάφερε να χάσει τα περιττά κιλά και αν και κάποιες στιγμές έβγαλε το πλούσιο ταλέντο του, ο ίδιος αποφάσισε να φύγει, να πάει στην Βραζιλία να παίξει ποδόσφαιρο, αντιλαμβανόμενος ότι το επίπεδο του Ολυμπιακού δεν ήταν πια γι αυτόν και ψυχικά, καθώς δεν είχε να δώσει άλλα στο υψηλότερο επίπεδο. Με πέντε συμμετοχές και τρία γκολ, ο Μαρσέλο πέρασε και δεν… ακούμπησε από τον Πειραιά. Χάρηκε όμως όσο δεν πάει τη ζωή στην Ελλάδα στους έξι μήνες που έμεινε και ειδικά το ελληνικό… φαγητό.

Ριέρα: Ο Άλμπερτ Ριέρα ανακοινώθηκε το 2010 από τον Ολυμπιακό, ως η πρώτη μεγάλη μεταγραφή του Βαγγέλη Μαρινάκη. Ο Ολυμπιακός πλήρωσε πάνω από 4,7 εκατ. ευρώ στη Λίβερπουλ για να τον αποκτήσει και του έδωσε «χρυσό» συμβόλαιο, με απολαβές που έφταναν τα 3,5 εκατ. ευρώ το χρόνο. Με 44 συμμετοχές και επτά γκολ ο Ριέρα δεν έκανε την διαφορά και το επόμενο καλοκαίρι ο Ολυμπιακός τον πούλησε στη Γαλατά Σαράι, παίρνοντας 4,5 εκατ. ευρώ. Και τουλάχιστον δεν… έχασε τα λεφτά του.

Σαράντα εμφανίσεις και τρία γκολ είχε στην Λίβερπουλ ο Ριέρα πριν τον Ολυμπιακό και 15 εμφανίσεις και ένα γκολ στην Μάντσεστερ Σίτι νωρίτερα, όμως από τον Ολυμπιακό και μετά η καριέρα του πήρε την κάτω… βόλτα.

Κοστάντσο: Το 2011 μόλις ο Αντώνης Νικοπολίδης αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, ο Ολυμπιακός κινήθηκε για την αγορά του Αργεντίνου τερματοφύλακα Φράνκο Κοστάντσο. Έχοντας παίξει στη Ρίβερ Πλέιτ και την Αλαβές, ο Κοστάντσο έκανε πολύ καλές εμφανίσεις στην Ελβετία με τη Βασιλεία, έτσι ο Βαλβέρδε έκρινε πως ήταν ικανός να αντικαταστήσει τον τεράστιο Αντώνη Νικολοπολίδη κάτω από τα «ερυθρόλευκα» γκολποστ.

Τα γκολ έρχονται το ένα μετά το άλλο και ο Κοσντάντσο δείχνει περισσότερο με… ποδοσφαιρικό ανέκδοτο παρά με τερματοφύλακα. Ειδικά το γκολ που «έφαγε» στον αγώνα με την Άρσεναλ σε κλειστή γωνία έγινε… highlight.

Τελικά «γράφει» μόλις έξι συμμετοχές και φεύγει τον επόμενο χρόνο, για να βγάλει τα ποδοσφαιρικά του ένσημα για τα επόμενα τέσσερα χρόνια στην Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα, στην πατρίδα του.

Γιαταμπαρέ: Το ερχόμενο καλοκαίρι, το καλοκαίρι του 2012, ο Ολυμπιακός φέρνει από την Μπαστιά τον μέσο Σαμπού Γιαταμπαρέ.

Ο Ολυμπιακός μάλιστα δίνει 2,2 εκατ. ευρώ στην Μπαστιά για να κάνει τον μέσο από το Μάλι δικό του καθώς ήταν προσωπική επιλογή του συμβούλου στρατηγικής του Βαγγέλη Μαρινάκη, Κριστιάν Καρεμπέ.

Τελικά γράφει μόλις πέντε εμφανίσεις και ένα γκολ με τον Ολυμπιακό, για να περάσει τα επόμενα χρόνια του συμβολαίου του δανεικός στην Μπαστιά, την Γκενγκάν και τη Σταντάρ Λιέγης.

Μιγκέλ Τόρες: Ο Ολυμπιακός έχει μπει για τα καλά στο ισπανικό μοντέλο και ο τότε προπονητής του Μίτσελ ζητά επιτακτικά από την διοίκηση Μαρινάκη να φέρει στο Λιμάνι τον Μιγκέλ Τόρες. Έναν αμυντικό που μπορεί να παίξει με την ίδια ευκολία και τις τέσσερις θέσεις της άμυνας ενώ έχει και το… ISO των ακαδημιών της Ρεάλ Μαδρίτης και τα πολύ καλά λόγια του Καπέλο γι αυτόν (19 εμφανίσεις έκανε στη μεγάλη ομάδα της Ρεάλ).

Με πολύ καλή παρουσία στην Χετάφε, ο Μίτσελ θεωρεί πως βρήκε… λίρα 100. Τελικά ο Μιγκέλ Τόρες έρχεται στον Πειραιά όμως είναι… άλλος παίκτης. Δεν προσαρμόζεται ποτέ, κάνει μόλις πέντε εμφανίσεις και φεύγει το καλοκαίρι για την πατρίδα του και τη Μάλαγα.

Έμεινε γνωστός στου Ρέντη χρόνια μετά ως το… μοντέλο, καθώς λέγεται πως περισσότερο τον ενδιέφερε το… μαλλί του παρά ότι άλλο.

Γκεβόργκ Γκαζαριάν: Ο Ολυμπιακός το καλοκαίρι του 2014 εκπλήσσει τους πάντες υπογράφοντας για δύο χρόνια έναν παίκτη από την Αρμενία. Το όνομα αυτού, Γκεβόργκ Γκαζαριάν.

Ο Γκαζαιριάν ήρθε για να γίνει ο Μικιταριάν του Ολυμπιακού όμως από τις πρώτες του στιγμές στου Ρέντη έγινε αντιληπτό πως δεν ήταν για το επίπεδο του Ολυμπιακού.

Έμεινε εκτός ευρωπαϊκής λίστας και μετά από έξι μήνες έμεινε ελεύθερος από τον Ολυμπιακός για να συνεχίσει την καριέρα του στην Κέρκυρα.

Φήμες θέλουν να ήρθε στον Ολυμπιακό μετά την απαίτηση του μάνατζερ του Ιμπραχίμ Αφελάι, ο οποίος το 2014 βρέθηκε στον Ολυμπιακό με 19 εμφανίσεις και τέσσερα γκολ.

Μαξιμιλιάνο Λοβέρα: Το 2019 ο Ολυμπιακός έφερε από τη Ροζάριο Σεντράλ τον Μαξιμιλιάνο Λοβέρα. Ήρθε για να κάνει την διαφορά στον Ολυμπιακό και να… μάθει μπάλα τους αντιπάλους, με τον Ολυμπιακό να τον πιστεύει πολύ και να του κάνει μακροχρόνιο συμβόλαιο.

Τελικά είχε 23 συμμετοχές, τις περισσότερες ως αλλαγή με τον Ολυμπιακό, για να φύγει δανεικός τα επόμενα χρόνια και να μην… περάσει ξανά τις πύλες του Ρέντη. Έπαιξε στην Ρασίνγκ, στον Ιωνικό και την Ροσάριο Σεντράλ, όπου στα 26 του βγάζει ακόμα το ψωμί του, χωρίς πουθενά να έχει καταφέρει να κάνει την διαφορά.

Έμρε Μορ: Είμαστε πια στο κοντινό 2020 και οι άνθρωποι του Ολυμπιακού παθαίνουν… πλάκα με ένα νεαρό Τούρκο που έχει γεννηθεί στη Δανία και παίζει στη Γαλατασαράι ως δανεικός από την Θέλτα. Ο λόγος για τον Εμρέ Μορ. Με το σουλούπι του Ποντένσε, ο οποίος έχει φύγει μετά από δύο χρόνια στο Λιμάνι για την Γουλβς, ο Ολυμπιακός θεωρεί πως βρήκε φλέβα… χρυσού.

Ο Μορ δεν… ψήνεται για μεταγραφή στην Ελλάδα και έτσι το παίζει… δύσκολος.

Τελικά μετά από πιέσεις των ανθρώπων του Ολυμπιακού και αρκετό… μασάζ ο νεαρός Τούρκους πείθεται να έρθει στην Ελλάδα. Δεν παίζει ποτέ, δεν κάνει την διαφορά… ποτέ και φεύγει αθόρυβα λίγους μήνες μετά. Από τότε προσπαθεί να παίξει ποδόσφαιρο, όμως δεν έχει κάνει την διαφορά.

Πέπε: Το όνομά του είναι Πέντρο Φιλίπε Φιγκεϊρέδο Ροντρίγκες αλλά έγινε γνωστός ως Πέπε. Με παρελθόν στη Μπενφίκα Β’, ο Πέδρο Μαρτίνς κάνει τα πάντα για να τον φέρει στον Ολυμπιακό.

Το 2020 πιάνει Λιμάνι για να αποτελέσει τον άνθρωπο κλειδί στη μεσαία γραμμή των ερυθρόλευκων. Κοντρόλ, ντρίπλα, μπαλιά, σουτ, τακτική κατανόηση των συστημάτων του Μαρτίνς τα… υπέρ του. Στον Ολυμπιακό δεν τα είδαν… ποτέ. Άνευρος, αγχωμένος, λάιτ, δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την πίεση της φανέλας του Ολυμπιακού.

Μετά από εννιά εμφανίσεις έφυγε και πήγε δανεικός στην Φαμαλικάο για να καταλήξει μετά από άλλους δύο δανεισμούς στην Πάφο. Στην Κύπρο βρήκε την Ιθάκη του, αναγκάζοντας του Κύπριους να τον αγοράσουν. Μάλιστα εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους παίκτες της Πάφου και έπαιξε και αντίπαλος του Ολυμπιακού φέτος στο Champions League.

Ραφίνια: Το 2020 ο Ολυμπιακός φέρνει στην Ελλάδα ένα δεξί μπακ θρύλο από την Βραζιλία. Τον Ραφίνια, τον οποίο ο ποδοσφαιρικός πλανήτης θαύμαζε για μία 10ετια στα γήπεδα της Γερμανίας (κυρίως) και της Ιταλίας.

Ο Ραφίνια έρχεται στον Ολυμπιακό από την Φλαμένγκο για να δώσει μια και καλή λύση στο δεξί άκρο της άμυνας των «ερυθρολεύκων».

Στον Ολυμπιακό γράφει 22 εμφανίσεις και μία ασίστ, όμως είναι ξεκάθαρο πως δεν είναι ο παίκτης που όλοι ήξεραν στην Μπουντεσλίγκα. Φεύγει για την πατρίδα του και λίγο μετά ανακοινώνει την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.

Ονιεκούρου: Ο Χένρι Ονιεκούρου ήρθε από τη Γαλατασαράι το καλοκαίρι του 2021 και μάλιστα οι άνθρωποι του Ολυμπιακού ήταν τόσο βέβαιοι πως πέτυχαν… κελεπούρι για τα άκρα της επίθεσης. Τον πιστεύουν σε τέτοιο βαθμό του το καλοκαίρι εκείνο του δίνουν την φανέλα με το Νο7, του Κώστα Φορτούνη. Μάλιστα ο Ολυμπιακός πλήρωσε και πέντε εκατ. ευρώ για να τον κάνει δικό του.

Ένα χρόνο μετά έφυγε με δανεισμό για την Άντανα Νεμιρσπορ, έχοντας 14 εμφανίσεις με τον Ολυμπιακό, κανένα γκολ και καμία ασίστ. Ίσως ο πιο «εκνευριστικός» παίκτης για τους οπαδούς του Ολυμπιακού καθώς από ένα σημείο και μετά ήταν βέβαιο πως η ευκαιρία θα μείνει… ευκαιρία.

Πεπ Μπιελ: Ο 29χρονος Ισπανός ήταν από τις ακριβότερες μεταγραφές της εποχής Μαρινάκη με 6 εκατ. ευρώ. Βγάζοντας… μάτια στη Δανία και την Κοπεγχάγη, ο Μπιελ ήρθε στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του ’22 για να δώσει πνοή στα άκρα της επίθεσης του Ολυμπιακού.

Όμως η περίπτωση του ήταν… ιδιαίτερη. Ο ίδιος έκανε τα καλύτερα παιχνίδια του στην Κοπεγχάγη ως ελεύθερος πίσω από τον επιθετικό. Στον Ολυμπιακό τον ήθελαν ως εξτρέμ. Έγραψε 43 συμμετοχές και 10 γκολ, όμως ποτέ δεν έγινε βασικός και ξεκίνησαν οι δανεισμοί του στην Γερμανία και το MLS. Στην Αμερική ο Μπιελ βρήκε την… υγειά του, επαναλαμβάνοντας την επιτυχία της περιόδου της Κοπεγχάγης.

Ο Ισπανός ήταν κλασσική περίπτωση παίκτη που δεν άντεξε την πίεση του Ολυμπιακού. Μαθημένος στους χαλαρούς ρυθμούς της Δανίας (και του MLS) είχε άλλη κοσμοθεωρία για το ποδόσφαιρο, έτσι ποτέ δεν ταίριαξε με τα θέλω του Ολυμπιακού. Υπάρχουν και αυτοί οι παίκτες (και ένας τέτοιος είναι και ο Μπιελ). Τελικά ο Ολυμπιακός πήρε πίσω κάποια από τα χρήματά του, με τους συνεχείς δανεισμούς και την πώλησή του στη Σάρλοτ για 3,5 εκατ. ευρώ.

Σίμε Βρσάλικο: Τον καλοκαίρι του ’22, ο Ολυμπιακός κάνει την κίνησή του για τη θέση του δεξιού μπακ, φέρνοντας ως ελεύθερο έναν θρύλο στην Κροατία, τον Σίμε Βρσάλικο.

Έχοντας παίξει για μία εξαετία στην Ατλέτικο Μαδρίτης του Σιμεόνε, ο Βρσάλικο θεωρείται η απόλυτη λύση για της θέση του δεξιού μπακ.

Όμως από τα πρώτα παιχνίδια φαίνεται πως ο Βρσάλικο δεν είναι πλέον ο παίκτης που ήταν. Γράφει τρεις μόλις εμφανίσεις και όταν ο Ολυμπιακός τον αφήνει ελεύθερο, αυτός ανακοινώνει το τέλος της καριέρας του.

Φήμες στου Ρέντη ήθελαν τον Βρσάλικο να περνά περισσότερο χρόνο στα μασάζ, τις σάουνες και τις φυσικοθεραπείες απ’ ότι στην προπόνηση. Το κατάλαβε και ο ίδιος και αμέσως μετά τον Ολυμπιακό ανακοίνωσε το τέλος της ένδοξης και πλούσιας καριέρας του, στα 33 του χρόνια.

Είπαμε, δύσκολο πράγμα οι μεταγραφές στο ποδόσφαιρο. Όλοι οι παραπάνω παίκτες ήρθαν στον Ολυμπιακό για να κάνουν την διαφορά. Όμως δεν κατάφεραν είτε να ανταπεξέλθουν στην πίεση είτε να ξεπεράσουν τους δικούς τους δαίμονες ή ακόμα δεν άντεξαν στους ρυθμούς του πρωταθλητισμού.

Για κάθε αποτυχημένη μεταγραφή υπάρχει και μία επιτυχημένη ή αν ένας παίκτης δεν κάνει σε μία ομάδα, αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα είναι καταλυτικός σε κάποια άλλη.

Πάντως ένα είναι σίγουρο. Όσο υπάρχει ποδόσφαιρο, οι μεταγραφές και ειδικά σε τεράστιους συλλόγους όπως ο Ολυμπιακός θα είναι και κάτι σαν… lotto.

Να σημειωθεί βέβαια πως τα τελευταία χρόνια οι Ολυμπιακός έχει κάνει άλματα στο τμήμα σκάουτινγκ, καθώς πλέον οι μεταγραφές στους ερυθρόλευκους έχουν γίνει… επιστήμη, όπως επιστήμη έχουν γίνει και οι πωλήσεις.

Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα του Κρίστοφερ Βέλντε. Ο Νορβηγός με αργεντίνικες ρίζες από τη μητέρα του που ήρθε πέρσι στον Ολυμπιακό από τη Λεχ Πόζαν για έξι εκατ. ευρώ ώστε να κάνει τη διαφορά στα άκρα της επίθεσης των «ερυθρόλευκων», όμως δεν προσαρμόστηκε ποτέ στα θέλω του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και έφυγε το επόμενο καλοκαίρι για τα ίδια χρήματα, με μεταγραφή στο MLS.