Ο Παναθηναϊκός αποτυγχάνει και θα συνεχίσει να αποτυγχάνει διότι δεν έχει μακροπρόθεσμο πλάνο. Δεν «πουλάει» όραμα, δεν πείθει τον κόσμο.

Πιο σημαντικό κι από το αγωνιστικό, είναι το πρόβλημα στόχευσης. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι ξεκάθαρο τι θέλει να πετύχει κάθε χρόνο.

Ο Παναθηναϊκός αποτυγχάνει και θα συνεχίσει να αποτυγχάνει διότι δεν έχει μακροπρόθεσμο πλάνο. Δεν «πουλάει» όραμα η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, δεν πείθει τον κόσμο. Ουδείς έχει καταλάβει τι σόι ομάδα είναι. Για το τριφύλλι το πρόβλημα είναι συνολικό.

Μπορεί ενδεχομένως κάποιος να σταθεί στο αγωνιστικό μέρος. Δεν γίνεται για παράδειγμα ο Παναθηναϊκός να φεύγει με βαθμό από το Καραϊσκάκη κόντρα στον Ολυμπιακό και να μην μπορεί να πάρει τίποτε στα ντέρμπι με ΠΑΟΚ (εντός) και ΑΕΚ (εκτός).

Δείχνει συγκυριακό φαινόμενο περισσότερο η ισοπαλία στο Φάληρο, παρά οι δύο έτερες ήττες. Σημειωτέον, υπάρχει και η ήττα από τον Άρη στο Βικελίδης. Κοινώς, στους τέσσερις αγώνες του Top-5 ο τελική συγκομιδή είναι ένας βαθμός. Και η συνολική άλλωστε αποτίμηση, μιας και πλησιάζουμε στο τέλος του πρώτου μισού, μάλλον μέτρια προς αρνητική είναι. Αλλά να ήταν η βαθμολογία της Super League το μόνο πρόβλημα.

Πρόβλημα είναι πως δεν είναι κατανοητό και τι θέλει να κάνει στο γήπεδο ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, του οποίο το ξέσπασμα μετά την ΑΕΚ δεν άρεσε στους παίκτες. Από τον τρόπο ανάπτυξής του, μέχρι το εν γένει αγωνιστικό του πλάνο. Κι αυτό το μπέρδεμα που υπάρχει από την πρώτη κιόλας στιγμή στην άκρη του πάγκου, λογικό κι επόμενο είναι να μεταφερθεί μέσα στο χορτάρι. Παρεμπιπτόντως εκεί όταν παθαίνει νωρίς τη ζημιά, δεν υπάρχει απάντηση.

Και πάλι όμως αυτό που πρέπει να ανησυχεί τον οργανισμό του «τριφυλλιού» δεν είναι το αμιγώς αγωνιστικό μέρος. Είναι η πλήρης λειτουργία του. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι ξεκάθαρο τι θέλει να κάνει σαν κλαμπ γενικώς. Ποια είναι η στόχευσή του, τι θέλει να έχει πετύχει σε ένα βάθος τριετίας, πενταετίας… Σε ένα βάθος χρόνο τελοσπάντων. Και δεν υπάρχει απάντηση. Φαίνεται πως όλες οι μελλοντικές βλέψεις έχουν να κάνουν με το γηπεδικό. Κατανοητό σε επίπεδο εσόδων, αλλά το αγωνιστικό έπρεπε να μένει ανεπηρέαστο.

Παναθηναϊκός; Τι κλαμπ είναι αλήθεια;

Δεν γίνεται για παράδειγμα να είμαστε Δεκέμβρη μήνα για να ξεκινήσουν συζητήσεις με τον Τάσο Χατζηγιοβάνη με το συμβόλαιό του να τελειώνει το καλοκαίρι. Δεν γίνεται να έχεις πληροφόρηση πως στο ντέρμπι με την ΑΕΚ θα είναι παρόντες 14 σκαουτς από ξένες ομάδες που έχουν στη λίστα τους, μεταξύ άλλων, τον Αλεξανδρόπουλο και να τον έχεις στον πάγκο. Πώς θα διαφημίσεις έναν παίκτη αν δεν τον έχεις βασικό στα μεγάλα ματς; Δεν γίνεται να μην θέλεις να δώσεις 80-100 ευρώ στον Ζαγαρίτη για να παραμείνει και να προσφέρεις πάνω από 300 στον Χουανκάρ για να ανανεώσει και να σου το παίζει και δύσκολος. Δεν γίνεται να παίρνεις παίκτες δανεικούς χωρίς να υπάρχει η προοπτική για αγορά τους. Ειδικά αν μιλάμε για έναν παίκτη σαν τον Βιτάλ, ο οποίος μέχρι να συνηθίσει να προσαρμοστεί στα ευρωπαϊκά δεδομένα, θα έχει τελειώσει ο δανεισμός του.

Τι κλαμπ είναι ο Παναθηναϊκός; Μια ομάδα που στηρίζεται σε μισθοφόρος για να πετύχει τον στόχο στη μία σεζόν; Είναι ένα σύνολο που δουλεύει με παιδιά από τις ακαδημίες του και σκοπεύει να τα αναδείξει και να το προωθήσει, βγάζοντας και κάποια χρήματα από πιθανή πώληση; Είναι ένα κλαμπ που συνδυάζει και τα δύο; Κανείς δεν ξέρει, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει…

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην e-sportime. Μπορείτε να διαβάσετε όλη την ηλεκτρονική έκδοση ΕΔΩ.

Κάντε εγγραφή για να σας έρχεται κάθε μέρα στο e-mail σας εντελώς ΔΩΡΕΑΝ η e-sportime.