Στο πάνθεον των ηρώων του Ολυμπιακού ο Παναγιώτης Ρέτσος

Ο Παναγιώτης Ρέτσος συγκίνησε με την αυταπάρνησή του σε όλη τη διάρκεια του αγώνα με τη Μπάγερ Λεβερκούζεν.

Αυτό που συνέβη με τους δύο στόπερ δύσκολα το βλέπει κανείς. Όχι πως ο Πιρόλα πήγε πίσω. Γεμάτος αίματα. Το πάλεψε όσο μπορούσε. Αλλά δεν ήταν δυνατόν να συνεχίσει. Ήταν φανερό. Μπήκε στη θέση του ο Μπιανκόν. Δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του αγώνα. 

Ο Ρέτσος έβγαλε όλο το ματς. Με τη φανέλα κάτω από τη φανέλα να είναι γεμάτη αίματα. Με το δέσιμο στο σαγόνι. Και μετά το φιλέ στο κεφάλι. Η εικόνα του κάπτεν του Ολυμπιακού ήταν βγαλμένη από άλλη εποχή. Από την εποχή του Δαρίβα και του Μουράτη. Του Μπέμπη και του Σιδέρη. 

Τότε που δεν υπήρχαν τα λεφτά. Όλοι σε όλες τις ομάδες έπαιζαν για τη φανέλα. Για το legacy του έπαιξε και ο Ρέτσος. Για να τιμήσει τη φανέλα και το περιβραχιόνιό του. Εικόνες, που δύσκολα συναντά κάποιος στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που θα ήθελε ο Ρέτσος. Αλλά το χειρόκρότημα στο τέλος μάλλον πήγαινε πολύ σε αυτόν. Ακόμα και τα αίματα και ο τραυματισμός δεν τον πτόησαν. Όπως η φάση κοντά στη μεσαία γραμμή, στο πλάγιο, που μπήκε δυνατά. Για να ανακόψει με φάουλ μια επίθεση της Λεβερκούζεν.

Αυτός είναι ο Παναγιώτης Ρέτσος, ο άξιος αρχηγός του Ολυμπιακού.