Συναρπαστική η κούρσα των 10.000 μ. με δύο αθλήτριες του Παπούλια στις θέσεις 1 και 2 – Μπάλα πρώτη και Μποντιώτη δεύτερη

​Η κούρσα των 10.000 μέτρων στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Αίγιο εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο συναρπαστικά αγωνίσματα της διοργάνωσης. Η Ντενίσα Μπάλλα του Παναθηναϊκού κατέκτησε την πρώτη θέση με χρόνο 35:01.41, ενώ η Ανδριάνα Μποντιώτη του Πανιωνίου, τερμάτισε δεύτερη με 35:02.19. Η Βασιλική Καλλιμογιάννη του ΝΓΣ Ηρακλής κατέλαβε την τρίτη θέση με 35:03.03.

Η κούρσα χαρακτηρίστηκε από έντονο ανταγωνισμό, με τις τέσσερις πρώτες αθλήτριες να διεκδικούν τα μετάλλια μέχρι την τελευταία στροφή. Η Μπάλλα, εκμεταλλευόμενη την εμπειρία της, κατάφερε να διατηρήσει το προβάδισμα παρά την πίεση από τις υπόλοιπες αθλήτριες. Η Μποντιώτη, στην πρώτη της εμφάνιση στην απόσταση, πέτυχε το όριο για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23, ενώ δήλωσε ότι τα στιπλ παραμένουν το βασικό της αγώνισμα.

Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο στάδιο του Αιγίου, παρά τις αρχικές καιρικές δυσκολίες, και ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του κορυφαίου δρομέα αποστάσεων της δεκαετίας του ’50, Βασίλη Μαυραπόστολου.

«Είμαι πολύ χαρούμενη με την πρώτη μου επικράτηση στο αγώνισμα. Ήταν ωραία κούρσα με συναγωνισμό. Είχα αυτοπεποίθηση στην κούρσα, μου άρεσε ο συναγωνισμός, οι συνθήκες ήταν πάρα πολύ καλές. Παρότι έγιναν κάποια σπρωξίματα δεν έχασα το ρυθμό μου και επανήλθα. Ευχαριστώ τον προπονητή μου Ανέστη Παπούλια, το σύλλογο και τους χορηγούς μου», είπε στο σάιτ του ΣΕΓΑΣ η νικήτρια, Ντενίσα Μπάλλα.

«Η πρώτη μου παρουσία στην απόσταση συνοδεύτηκε με ένα μετάλλιο και το όριο για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ23. Τα στιπλ παραμένουν το βασικό μου αγώνισμα, ενώ θα κάνω κάποιες εμφανίσεις και στα 1.500 μ. με στοχο να πετύχω και σε αυτά τα αγωνίσματα τα όρια», σημείωσε με τη σειρά της η Ανδριάνα Μποντιώτη.

Δείτε τι έγραψε ο Ανέστης Παπούλιας για την επιτυχία των δύο αθλητριών του:

End here we goooooo.
Και επίσημα λοιπόν ο πρώτος μου αγώνας σαν προπονητής(εκτός Μαρινάκου).
Εδώ και 3 μήνες έχω ξεκινήσει μια προσπάθεια να γίνω επαγγελματίας προπονητής αποστάσεων στην Ελλάδα. Σ αυτό το σημείο κάποιοι γελάνε, μαζί τους και εγώ. Παρόλα αυτά έχοντας περάσει ένα χρονικό διάστημα, πιστεύω πως είναι εφικτό. Αν και τον πρώτο καιρό είναι η αλήθεια βρήκα πολλά εμπόδια, συνέχισα να προσπαθώ, όχι για μένα, γι αυτά τα παιδιά τα οποία με εμπιστεύτηκαν. Ο χώρος του στίβου και ειδικά των αποστάσεων θέλει πρώτα απ όλα προπονητές με τεχνογνωσία, θέλει προπονητές με όρεξη για δουλειά και τελευταίο (και πιο σημαντικό για εμένα) θέλει νέα παιδιά με ενθουσιασμό και πάθος. Τελειώνοντας λοιπόν αυτό το πρωτάθλημα, είδα το εαυτό μου να ενθουσιάζεται, να παθιάζεται και να χαίρεται(εν τέλη, αν και στη χαρά και στη λύπη στον πρωταθλητισμό, η δύναμη του συναισθήματος μετράει και όχι ποιο απ τα δύο συναισθήματα θα επικρατήσει.).
Εκτός όμως από εμένα, παρατήρησα τον ίδιο ενθουσιασμό, την ίδια αγωνία και πάθος σε έναν ακόμα προπονητή με τον οποίο έτυχε χθες να είμαστε ‘’αντίπαλοι’’ στο συγκεκριμένο αγώνα. Ο προπονητής αυτός παρεπιπτόντως έχει φέρει ήδη μια επιτυχία διεθνούς επιπέδου στην Ελλάδα.
Καταλήγοντας λοιπόν πιστεύω ότι παιδιά νέα με όρεξη για δουλειά(προπονητές) υπάρχουν, καλοί αθλητές υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Η ομοσπονδία δείχνει ότι έχει αρχίσει να δίνει την ευκαιρία στον καθένα(χωρίς να σημαίνει ότι υπάρχει κάποια ειδική αντιμετώπιση στο προσώπου του καθενός), τώρα άμα την εκμεταλλευτεί είναι άλλο θέμα. Οπότε ευελπιστώ αυτό το πρωτάθλημα να είναι η αρχή της νέα εποχής στις αποστάσεις.
Για την ιστορία, οι δικές μου αθλήτριες(Ντενίσα Μπάλλα και Αντριάνα Μποντιώτη) κάνανε το 1-2 με μεγάλα ατομικά ρεκόρ(35.01-35.02) και ένα όριο για το πανευρωπαϊκό Κ23 από την Αντριάνα, σε μια συναρπαστική κούρσα που κράτησε το ενδιαφέρον όλων μέχρι το τέλος.
Συγχαρητήρια σ όλα τα κορίτσια.
Τα λέμε στα γήπεδα ξανά!