Πώς οι κάρτες Pokémon έγιναν πιο πολύτιμες από τον χρυσό και τώρα τις κυνηγούν συμμορίες κλεφτών

Μπαίνουν σε σπίτι ή σε μαγαζί και κάνουν κάτι που πριν λίγα χρόνια θα σε έκανε να γελάσεις. Δεν τους νοιάζουν κοσμήματα, ρολόγια, ηλεκτρονικά. Γυρεύουν κουτιά, φακέλους, θήκες, σαν να έχουν χάσει την υπομονή τους. Αυτό που θέλουν δεν είναι χρυσός. Είναι κάρτες Pokémon.

Συναγερμός στη Βρετανία για διαρρήξεις με στόχο συλλογές

Στη Βρετανία έχει σημάνει συναγερμός μετά από διαρρήξεις και κλοπές που χτυπάνε σχεδόν πάντα το ίδιο πράγμα, τις συλλογές. Σε μία περίπτωση, συλλέκτης στο Surrey λέγεται πως έχασε κάρτες συνολικής αξίας περίπου 300.000 ευρώ. Σε άλλη, καταστηματάρχης στο Cambridgeshire έμεινε να μετρά ζημιές κοντά στις 100.000 ευρώ, όταν άγνωστοι άδειασαν ράφια και σάκους με σφραγισμένα κουτιά και ακριβές κάρτες.

Το περίεργο, και για πολλούς το πιο σοκαριστικό, είναι ότι αυτό επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο. Δεν μοιάζει με χτύπημα στην τύχη. Οι δράστες ξέρουν τι ζητάνε, πού το κρατάς, πώς φεύγει μετά. Ιδιοκτήτες περιγράφουν επιδρομές όπου οι κλέφτες γέμισαν σακούλες με κάρτες πακέτο πακέτο, σαν να πήγαν με λίστα. Σε ένα κατάστημα στο Nottingham καταγράφηκε διάρρηξη νωρίς το πρωί της Πρωτοχρονιάς. Έσπασαν την είσοδο και εξαφανίστηκαν σε λίγα λεπτά, αφήνοντας ζημιές και άδεια stands.

Γιατί οι κάρτες Pokémon έγιναν “εύκολο χρήμα”

Και γιατί να ρισκάρει κάποιος σύλληψη για κάτι που ο περισσότερος κόσμος το έχει στο μυαλό του σαν παιδική ανάμνηση; Επειδή η αγορά των συλλεκτικών έχει αλλάξει επίπεδο. Οι κάρτες Pokémon έχουν γίνει εύκολο χρήμα για όποιον ξέρει να τις σπρώχνει. Είναι μικρές, κρύβονται εύκολα, μεταφέρονται χωρίς κόπο και υπάρχουν αγοραστές που περιμένουν.

Στην καρδιά της ιστορίας είναι όσοι μεγάλωσαν με τον Pikachu. Οι Millennials που έπαιζαν στο διάλειμμα, τώρα έχουν εισόδημα και θέλουν να ξαναπιάσουν κάτι από τότε. Αυτό που οι ειδικοί το λένε οικονομία της νοσταλγίας έχει τραβήξει τις τιμές προς τα πάνω, ειδικά στα κομμάτια που έμειναν σε άψογη κατάσταση. Και εκεί κολλάει το άλλο μεγάλο θέμα, η κατάσταση της κάρτας. Ένα μικρό χτύπημα στη γωνία μπορεί να την ρίξει. Μια κάρτα που είναι για βιτρίνα μπορεί να εκτοξευτεί.

Οι πιο περιζήτητες θεωρούνται εκείνες της πρώτης περιόδου, από το αρχικό base set στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Εκεί είναι τα μεγάλα ονόματα, Charizard, Blastoise, Venusaur. Άνθρωποι της αγοράς λένε ότι μια πρώτη έκδοση Charizard σε πραγματικά άψογη κατάσταση μπορεί να φτάσει σε αξίες εξαψήφιου ποσού.

Την ίδια ώρα, στα social κυκλοφορούν ιστορίες που κάνουν τον γύρο και το πράγμα φουντώνει. Η ιδέα ότι μια κάρτα μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή δεν ακούγεται πια σαν ατάκα. Στις ΗΠΑ πρόσφατα αναφέρθηκε πώληση κάρτας σε αστρονομικό ποσό, με πρωταγωνιστές γνωστά πρόσωπα του ίντερνετ, και αυτό έριξε κι άλλο λάδι στη φωτιά. Όταν τέτοια νούμερα ταξιδεύουν παντού, οι συμμορίες βλέπουν καθαρά ότι υπάρχει αγορά, ότι υπάρχει ζήτηση, ότι η μεταπώληση γίνεται γρήγορα και ότι το προϊόν μεταφέρεται εύκολα.

Ένας από όσους μίλησαν δημόσια είναι ο Juliano Scibelli, ιδιοκτήτης καταστήματος συλλεκτικών στο Peterborough. Λέει ότι μετά την κλοπή δεν έχασε μόνο εμπόρευμα, έχασε και την αίσθηση ασφάλειας. Το περιγράφει ως οργανωμένο χτύπημα και επιμένει ότι οι κάρτες έχουν γίνει το πιο ρευστό αντικείμενο για τη μαύρη αγορά, επειδή αλλάζουν χέρια σε χρόνο μηδέν και συχνά είναι δύσκολο να αποδειχτεί η προέλευσή τους.

Στο μεταξύ, οι επαγγελματίες του χώρου δείχνουν και τη νέα πραγματικότητα με τις πιστοποιήσεις. Η βαθμολόγηση από εταιρείες που κρίνουν την κατάσταση μιας κάρτας έχει γίνει κεντρικό κομμάτι της αγοράς. Για τον συλλέκτη αυτό σημαίνει αξία. Για τον κλέφτη σημαίνει ότι ένα καλό κομμάτι μπορεί να φύγει ακριβά και γρήγορα, ειδικά αν μπει σε διεθνές κύκλωμα.

Και όλα αυτά πέφτουν πάνω σε ένα συμβολικό ορόσημο. Το Pokémon συμπλήρωσε 30 χρόνια, με το brand να παραμένει τεράστιο σε παιχνίδια, σειρές, ταινίες και φυσικά στο trading card game. Η επέτειος έφερε ξανά τη συζήτηση στην επιφάνεια, αλλά μαζί της ήρθε και μια υπενθύμιση που για τους συλλέκτες ακούγεται πια αλλιώς. Ό,τι μέχρι χθες ήταν μια αθώα συλλογή σε ένα συρτάρι, σήμερα μπορεί να γίνει στόχος για ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με νοσταλγία, μόνο με χρήμα.