Ο Αντώνης Πανάρετος ο αθάνατος Έλληνας των δύο χεριών και της μίας ψυχής

Ο Αντώνης Πανάρετος: Από το παγκόσμιο του 1989 στο ΟΑΚΑ τότε που η Ελλάδα υποδέχθηκε τους κορυφαίους του πλανήτη μέχρι το 2025 στο Παγκόσμιο του Μπακού , ο Πανάρετος συνεχίζει να αποδεικνύει ότι ο χρόνος μπορεί να λυγίσει το σίδερο, αλλά όχι το πνεύμα.

Δύο χάλκινα παγκόσμια, δύο χρυσά πανευρωπαϊκά, δεκαετίες προσφοράς και ένας μύθος που συνεχίζει να εμπνέει. Ο Αντώνης Πανάρετος δεν είναι απλώς πρωταθλητής· είναι σύμβολο ελληνικής ψυχής και αθλητικής αθανασίας. Υπάρχουν αθλητές που κερδίζουν μετάλλια, και υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν Ιστορία. Ο Αντώνης Πανάρετος δεν είναι απλώς ένας πρωταθλητής της χειροπάλης. Είναι το ζωντανό χρονικό ενός αθλήματος που μεγάλωσε μαζί του, ενός Έλληνα που, μέσα σε τέσσερις δεκαετίες, δεν σταμάτησε ποτέ να σηκώνει όχι μόνο αντιπάλους αλλά και τη σημαία της Ελλάδας ψηλά, στα πιο απαιτητικά τραπέζια του κόσμου.

Ο Αντώνης Πανάρετος:  Η μεγάλη επιστροφή  δύο χάλκινα στο Παγκόσμιο του Μπακού

Μετά από μια πορεία γεμάτη μάχες, ο «Γκουρού» της ελληνικής χειροπάλης γύρισε από το Αζερμπαϊτζάν με δύο χάλκινα παγκόσμια μετάλλια, επιβεβαιώνοντας ότι παραμένει ένας από τους πιο επικίνδυνους και τεχνικά άρτιους αθλητές της κατηγορίας του.

Κι όμως, όπως ο ίδιος δήλωσε στο Engine Power:

«Στο δεξί χέρι μπορούσα να πάρω τουλάχιστον το ασημένιο. Είχα κερδίσει τον πολλάκις παγκόσμιο Αμερικανό πρωταθλητή, αλλά με έβαλαν να δώσω τρεις συνεχόμενους αγώνες χωρίς σχεδόν λεπτό ανάπαυσης. Δεν πειράζει. Θα τους ξανασυναντήσω. Και αυτή τη φορά… θα είναι αλλιώς.»

Αυτός είναι ο Αντώνης Πανάρετος. Δεν μιλάει με υπερβολές. Μιλάει με το βλέμμα εκείνων που έχουν δει τη νίκη, τον πόνο και τον ιδρώτα να μπερδεύονται στο ίδιο χέρι.

Η χρονιά του τίτλου από τα δύο χρυσά Πανευρωπαϊκά στην Εσθονία στα δύο χάλκινα Παγκόσμια

Η σεζόν 2024–2025 είναι ίσως η πιο επιτυχημένη της καριέρας του. Με δύο χρυσά πανευρωπαϊκά από την Εσθονία την άνοιξη και δύο χάλκινα από το παγκόσμιο του Μπακού, ο Πανάρετος κλείνει τη χρονιά όπως μόνο οι μύθοι ξέρουν να το κάνουν όχι με λόγια, αλλά με πράξεις.

Ο άνθρωπος που πρωτοφόρεσε το εθνόσημο στα τέλη της δεκαετίας του ’80, που στάθηκε απέναντι σε θρύλους της Ανατολικής Ευρώπης, των ΗΠΑ και της Ρωσίας, σήμερα στα 63 του συνεχίζει να τους κοιτάζει στα μάτια και να τους ρίχνει στο τραπέζι, με το ίδιο πείσμα που είχε όταν ξεκινούσε.

Η διαδρομή του ανθρώπου που δεν λύγισε ποτέ

Αθλητής από τη δεκαετία του ’80, ο Πανάρετος βρέθηκε στην κορυφή, γνώρισε περιόδους παύσης, επέστρεψε, ξανάπεσε, ξανασηκώθηκε. Έπαιξε σε κάθε εποχή της ελληνικής χειροπάλης, από τις πρώτες διοργανώσεις μέχρι τα σύγχρονα παγκόσμια Grand Prix.

Από το 2017 και μετά, δεν έχει σταματήσει να αγωνίζεται. Και όχι απλώς να συμμετέχει αλλά να κερδίζει.
Τα τελευταία χρόνια έχει προσθέσει στη συλλογή του:
– 2 χάλκινα παγκόσμια μετάλλια,
– 2 χρυσά πανευρωπαϊκά,
– 4 ασημένια,
– και πολλαπλά πανελλήνια πρωταθλήματα.

Η στατιστική είναι εντυπωσιακή. Αλλά η ουσία δεν είναι στα νούμερα. Είναι στο πνεύμα.

Ο προπονητής, ο μέντορας, ο άνθρωπος

Πέρα από αθλητής, ο Πανάρετος υπήρξε δάσκαλος μιας ολόκληρης γενιάς. Από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα έχει αναδείξει δεκάδες πρωταθλητές, όπως τον Γιώργο Χάλκο, τον Άγγελο Τσαχουρίδη, τον Κώστα Δεληπέτρο, τον Κώστα Καλιακούδα και τον Δημήτρη Ζάνη. Ο Γιώργος Χάλκος, μάλιστα, συνεχίζει μέχρι σήμερα και το 2024 κατέκτησε χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, δείχνοντας ότι η «σχολή Πανάρετου» είναι ακόμα εδώ ζωντανή, μαχητική, αθάνατη.

Και φυσικά, η κορυφαία Ελληνίδα αθλήτρια Χριστίνα Φραγκαλά, που στο παγκόσμιο του 2024 πήρε δύο ασημένια μετάλλια, είναι κι αυτή δημιούργημά του. Γιατί ο Αντώνης Πανάρετος δεν φτιάχνει μόνο αθλητές. Φτιάχνει ψυχές.

Ο Πανάρετος και η επόμενη γενιά, μια οικογένεια φτιαγμένη από ατσάλι

Η αγάπη του για τον αθλητισμό δεν σταματά στο τραπέζι. Ολόκληρη η οικογένεια Πανάρετου είναι μια δυναστεία αθλητισμού. Η σύζυγός του, Αναστασία Αλεξανδρίδου, πρωταθλήτρια κολύμβησης από 14 ετών έως και σήμερα, συνεχίζει να διαπρέπει στα Masters.
Η κόρη του, Ζωή, με διακρίσεις στο μπάτμιντον και στο πόλο (Τρίτωνας Αμαρουσίου -ΑΕΚ).

Ο γιος του, Χρήστος Πανάρετος, έχει ήδη στο ενεργητικό του μετάλλια σε κολύμβηση, χειροπάλη και σκοποβολή, κατακτώντας πρόσφατα χρυσό και ασημένιο στο πανελλήνιο πρωτάθλημα σχολών Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι μια οικογένεια όπου ο αθλητισμός δεν είναι επιλογή είναι DNA.

Ο άνθρωπος που έκανε τη χειροπάλη γνωστή στην Ελλάδα

Από τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, ο Αντώνης Πανάρετος υπήρξε το πρόσωπο της χειροπάλης στην ελληνική τηλεόραση.
Μέσα από εκπομπές όπως Οι 12 Θεοί και πλήθος αφιερωμάτων, παρουσίασε το άθλημα, τους πρωταγωνιστές του και τις αξίες του.

Σήμερα, συνεχίζει το έργο του με ακόμα πιο ουσιαστικό τρόπο: σε σχολεία όλης της χώρας. Μαζί με το αθλητικό τμήμα του Λιμενικού Σώματος και την Πλωτάρχη Καλλιόπη Μενέλαου, περιοδεύουν σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια, μεταφέροντας το μήνυμα του αθλητισμού, της προσπάθειας και της αγάπης για τη ζωή.

Για τέταρτη συνεχή χρονιά, ο Πανάρετος είναι εκεί όπου ξεκινούν όλα: στα παιδιά.
Κι εκεί, ίσως, δίνει τον σημαντικότερο αγώνα της ζωής του.

Ο Έλληνας των τεσσάρων δεκαετιών

Από το 1989 μέχρι σήμερα, 36 χρόνια μετά, ο Αντώνης Πανάρετος συνεχίζει να σηκώνει το ίδιο βάρος με την ίδια καρδιά. Ο άνθρωπος που έζησε όλες τις εποχές του αθλήματος, που είδε γενιές να αλλάζουν και έμεινε όρθιος, είναι η προσωποποίηση της ελληνικής αντοχής.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι συναθλητές του σε όλο τον κόσμο τον αποκαλούν “The Greek Legend”.
Γιατί οι θρύλοι δεν χρειάζονται τίτλους για να αναγνωριστούν. Ο Πανάρετος είναι ένας από εκείνους που δεν κέρδισαν απλώς μετάλλια κέρδισαν τον χρόνο. Στο τέλος κάθε συνέντευξης, λέει πάντα το ίδιο:

«Αν αγαπάς αυτό που κάνεις, δεν υπάρχει ηλικία, δεν υπάρχει ήττα. Υπάρχει μόνο επόμενο βήμα.»

Κι ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη νίκη του. Γιατί η χειροπάλη, στην πραγματικότητα, δεν είναι άθλημα. Είναι καθρέφτης. Κι όταν κοιτάξεις μέσα του, βλέπεις τον Αντώνη Πανάρετο να σφίγγει τα χέρια του κόσμου και να ψιθυρίζει:

«Ποτέ μην τα παρατάς. Η δύναμη δεν είναι στα χέρια. Είναι στην ψυχή.»