Στο πρώτο αεροδρόμιο της Ελλάδας δεν έρχονταν αεροπλάνα από άλλα αεροδρόμια γιατί φτιάχτηκε για άλλο σκοπό

Το πρώτο οργανωμένο αεροδρόμιο της Ελλάδας ήταν στο Τατόι, βόρεια της Αθήνας, και το βρίσκεις και με το όνομα Αεροπορική Βάση Δεκέλειας. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1918, σε μια περίοδο που η χώρα μάθαινε ακόμη τι σημαίνει αεροπορία στην πράξη.

Εκεί βρίσκεται το παράδοξο που μπερδεύει τον κόσμο. Στο πρώτο αεροδρόμιο δεν ερχόντουσαν αεροπλάνα από άλλα αεροδρόμια, γιατί απλά δεν υπήρχε δίκτυο. Δεν υπήρχαν πόλεις συνδεδεμένες με πτήσεις και δεν υπήρχε η ιδέα του ταξιδιού με αεροπλάνο όπως τη ξέρουμε σήμερα. Μέχρι τότε η Ελλάδα είχε κάνει τα πρώτα βήματα στην αεροπορία κυρίως με στρατιωτική λογική. Από το 1911 και μετά στέλνονται αξιωματικοί για εκπαίδευση στη Γαλλία και έρχονται τα πρώτα αεροπλάνα τύπου Farman. Τα αεροπλάνα της εποχής δεν ήταν για άνεση και μετακίνηση. Ήταν εργαλεία για αναγνώριση, επικοινωνία και δοκιμές.

Στους Βαλκανικούς Πολέμους και στα χρόνια που ακολουθούν, οι πτήσεις γίνονται με όρους πρωτόγονους αν το δεις με μάτι 2025. Πρόχειρα πεδία, λίγες δυνατότητες, ελάχιστη υποστήριξη. Ακόμα και το να σηκωθεί ένα αεροπλάνο στον αέρα ήταν γεγονός. Το Τατόι φτιάχτηκε για να μπει τάξη. Για να υπάρχει μόνιμος χώρος όπου θα συγκεντρώνονται αεροπλάνα, θα γίνεται εκπαίδευση, θα οργανώνεται η συντήρηση και θα στήνονται διαδικασίες. Αν περίμενες να δεις επιβάτες, βαλίτσες και γκισέ, είσαι σε λάθος εποχή.

Τα αεροπλάνα που κινούνταν εκεί στα πρώτα χρόνια ήταν κυρίως στρατιωτικά διπλάνα και εκπαιδευτικά αεροσκάφη της εποχής. Μικρά, ανοιχτά, με περιορισμένες δυνατότητες, φτιαγμένα για να μαθαίνει ο πιλότος τα βασικά, να κάνει ασκήσεις και να επιστρέφει στο ίδιο σημείο.

Αεροδρόμιο που στην πράξη ήταν σχολείο και βάση

Ο βασικός ρόλος του χώρου ήταν να λειτουργεί σαν βάση και σαν σχολή. Οι πτήσεις ήταν κυκλικές ή εκπαιδευτικές, όχι πτήσεις με προορισμό ένα άλλο αεροδρόμιο. Αυτός είναι ο λόγος που η φράση πρώτο αεροδρόμιο ακούγεται σήμερα σαν να λείπει μισή εικόνα.

Αν έφταναν αεροπλάνα από το εξωτερικό, δεν μιλάμε για κανονικές αφίξεις με πρόγραμμα. Μιλάμε για παραλαβές αεροσκαφών, για αποστολές συνεργασίας και για κινήσεις που είχαν σχέση με στρατιωτικές ανάγκες. Δεν υπήρχε καθημερινή κίνηση και δεν υπήρχε η έννοια του δρομολογίου.

Το Τατόι συνέχισε να έχει ρόλο και σε επόμενες δεκαετίες, γιατί ήταν ένας χώρος που ήδη είχε συνδεθεί με την εκπαίδευση και την οργάνωση της αεροπορίας. Σήμερα παραμένει στρατιωτικός χώρος και έχει και ιστορικό αποτύπωμα, αφού μέσα στη Βάση βρίσκεται και το Μουσείο Πολεμικής Αεροπορίας, με αεροσκάφη και υλικό που δείχνουν πόσο μακριά έφτασε η Ελλάδα από εκείνα τα πρώτα χρόνια.