Ο Έλληνας που τον απέρριψαν στην εποχή του αλλά τον αποθέωσε ο Πικάσο στους πίνακές του τρεις αιώνες μετά
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος δεν έγινε ποτέ αυλικός ζωγράφος. Ούτε τον έθαψαν με τιμές. Αλλά ο Πικάσο τον έκανε αιώνιο.
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος δεν έγινε ποτέ αυλικός ζωγράφος. Ούτε τον έθαψαν με τιμές. Αλλά ο Πικάσο τον έκανε αιώνιο.
Η Αλεξάνδρα ήταν η μόνη Πριγκίπισσα της Ελλάδας με ελληνικό αίμα. Όμως γεννήθηκε ως “λάθος”, έζησε εξόριστη και πέθανε μακριά από κάθε παλάτι.
Οι Ουρούμ άλλαξαν τρεις γλώσσες μέσα σε 200 χρόνια, αλλά η σύνδεσή τους με την Ελλάδα δεν έσβησε ποτέ.
Το βιβλίο που μίλησε στα παιδιά στη γλώσσα που καταλάβαιναν, αγαπήθηκε όσο κανένα άλλο. Κι όμως, το κατηγόρησαν για μπολσεβικισμό και το έκαψαν.
Μόλις 150 μέτρα από την ακτή της Κρήτης, το νησί Μόχλος κρύβει θεότητες, δαχτυλίδια και ασύλητους τάφους. Και μια τέχνη που μοιάζει ακατανόητη ακόμα και σήμερα.
Το ιμάτιο το τύλιγες μόνος σου. Την τόγκα σου την φόραγαν. Το ένα ανήκε στον κόσμο των φιλοσόφων, το άλλο στους πολίτες της αυτοκρατορίας.
Το 1750 κυκλοφόρησε ένα ψευδοπροφητικό βιβλίο που γέμισε ελπίδα τους σκλαβωμένους Έλληνες. Ο «Αγαθάγγελος» υποσχόταν ότι το ξανθό γένος θα έφερνε πίσω την Πόλη.
Η απίστευτη ιστορία των Λατίνων φεουδαρχών που κυβέρνησαν την Πελοπόννησο, έχτισαν κάστρα και παντρεύτηκαν Ελληνίδες, μέχρι που τους πήραν τα πάντα γιατί έγιναν «πολύ Έλληνες».
Στην Αθήνα, έπαιρνες δάνειο μόνο για ένα ταξίδι. Αν το πλοίο γύριζε, πλήρωνες. Αν όχι, ούτε δεκάρα.
Πριν το Ιράν γίνει σύμβολο απομόνωσης, ήταν για τους Έλληνες η Περσία της απόλαυσης. Τα χαλιά, το όπιο και η ποίηση του Καγιάμ ήταν σημάδια πολιτισμού και γοητείας.