Σε μια Ελλάδα που έψαχνε νέα πρότυπα, ο Μίμης Φωτόπουλος μέσα από το «Σωφεράκι» έγινε ο πρώτος μεγάλος σταρ της μεταπολεμικής περιόδου, συνδέοντας τη λαϊκή ψυχή με τη μαγεία του σινεμά.
Το όνομα ήταν τόσο γελοίο που δεν μπορούσε να το πει. Η σκηνή γυρίστηκε πάνω από 10 φορές.
Το «Παπαφλέσσας» του 1971 έφερε το ελληνικό σινεμά κοντά στις προδιαγραφές του Χόλιγουντ
Το αιώνιο ανταγωνιστικό «δίδυμο» του ελληνικού κινηματογράφου
Η Ζωή Λάσκαρη, με το όνομα που έμεινε στην ιστορία, δεν ήταν απλώς ηθοποιός. Η αλλαγή του επωνύμου της ήταν μέρος μιας στρατηγικής που την καθιέρωσε στον ελληνικό κινηματογράφο.
Ο Λαυρέντης Διανέλλος δεν ήταν μόνο ο πατέρας της Αλίκης στο Το πιο λαμπρό αστέρι.
Τέσσερις ταινίες ένωσαν τον Ορέστη Μακρή και τη Γεωργία Βασιλειάδου στον ελληνικό κινηματογράφο, χαρίζοντας στο κοινό αξεπέραστες κωμικές σκηνές.
Μια από τις πιο ιδιαίτερες ελληνικές ταινίες του 1944, τα “Χειροκροτήματα”, γυρίστηκε εξ ολοκλήρου τη νύχτα για οικονομία στο ρεύμα
Η ταινία “Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη” του 1965, με πρωταγωνιστή τον Άλκη Γιαννακά, καθιέρωσε τον ηθοποιό ως τον “ωραίο κακό”
Ένας πολύ ιδιαίτερος ηθοποιός εξομολογείται.