Χιλή 1962: Μια Βραζιλία που προκαλούσε… δονήσεις

Η κλήρωση της τελικής φάσης στη Στοκχόλμη διενεργήθηκε για πρώτη φορά χωρίς τον εμπνευστή Ζιλ Ριμέ, ο οποίος είχε αποβιώσει δύο χρόνια νωρίτερα.

«Επειδή δεν έχουμε τίποτα, θα κάνουμε τα πάντα για να τα ξαναχτίσουμε». Με αυτή τη φράση έμεινε στην Ιστορία ο Κάρλος Ντίτμπορν, πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Χιλής, ο οποίος πέθανε έναν μήνα πριν από τη σέντρα.

Η χώρα της Νοτίου Αμερικής επλήγη στις 22 Μαΐου 1960 από τον ισχυρότερο καταγεγραμμένο σεισμό όλων των εποχών, εντάσεως 9,5 ρίχτερ και διάρκειας περίπου 10 λεπτών.

Ο αριθμός των θυμάτων από τη δόνηση και το τσουνάμι δεν έχει εξακριβωθεί, αφού άλλες πηγές ανέφεραν κοντά στους 2.200 νεκρούς, άλλες 3.000 και άλλες περίπου 6.000.

Ο Ντίτμπορν δικαιώθηκε, αφού τα πάντα ήταν έτοιμα στις 30 Μαΐου 1962 για τις 16 εθνικές ομάδες, τους δημοσιογράφους, τους φιλάθλους και όλους τους εμπλεκόμενους.

Γαλλία, Σουηδία, Πορτογαλία, Ολλανδία ήταν μερικοί από τους αποκλεισμένους των προκριματικών, ωστόσο στάθηκαν τυχεροί υπό την έννοια ότι δεν συμμετείχαν στο πιο βίαιο τουρνουά όλων των εποχών (σ.σ. 50 τραυματισμοί καταγράφηκαν μετά το πέρας της τέταρτης ημέρας!)

Ο νικητής

Η Βραζιλία. Παρά τον τραυματισμό του Πελέ στο δεύτερο ματς με την Τσεχοσλοβακία, η κάτοχος του τίτλου δεν είχε κανένα πρόβλημα να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Ο Γκαρίντσα πήρε τη «σελεσάο» στους ώμους του, ο Αμαρίλδο αντικατέστησε επάξια το «μαύρο διαμάντι» και με άνετες νίκες επί της Αγγλίας (3-1), της Χιλής (4-2) και της Τσεχοσλοβακίας (3-1) σήκωσε το τρόπαιο.

Ο τελικός

«Έχετε την υποχρέωση να κατακτήσετε το Παγκόσμιο Κύπελλο, διότι πρόκειται για την περηφάνια της Βραζιλίας. Θα μας κάνει να ξεχάσουμε τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε». Το είπε ο πρόεδρος της χώρας Ζοάο Γκουλάρτ στους διεθνείς πριν από τη διοργάνωση. Το γκολ του Μάσοπουστ στο 15’ δεν πτόησε τη «σελεσάο», η οποία ισοφάρισε με τον Αμαρίλδο στο 17’ και ανέτρεψε τα δεδομένα με τους Ζίτο (69’), Βαβά (78’).

ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Ζιλμάρ, Τζ. Σάντος, Ν. Σάντος, Μάουρο Ράμος, Ζίτο, Ζοζίμο, Ντιντί, Γκαρίντσα, Ζαγκάλο, Αμαρίλντο, Βαβά.

ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ: Σρoφ, Πόπλουχαρ, Νόβακ, Πλούσκαλ, Μάσοπουστ, Σέρερ, Γέλινεκ, Τίχι, Πόσπιχαλ, Καντράμπα, Κβάσνακ.

Ο πρώτος σκόρερ

Έξι παίκτες είχαν τη χαρά να μοιραστούν τον συγκεκριμένο τίτλο: Οι Γκαρίντσα και Βαβά (Βραζιλία), Λιονέλ Σάντσες (Χιλή), Φλοριάν Άλμπερτ (Ουγγαρία), Βαλεντίν Ιβάνοφ (Σοβιετική Ένωση), Ντράζαν Γέρκοβιτς (Γιουγκοσλαβία). O Βαβά, μάλιστα, προστέθηκε στη λίστα μόλις 12 λεπτά πριν από την ολοκλήρωση της διοργάνωσης.

Η έκπληξη

Η πορεία της Τσεχοσλοβακίας μέχρι τον τελικό. Η 2η θέση του 1934 ανήκε στο παρελθόν, το 1950 δεν συμμετείχε, το 1954 και το 1958 δεν πέρασε καν τη φάση των ομίλων. Ο Ρούντολφ Βίτλατσιλ, πάντως, είχε δημιουργήσει ένα ισχυρό σύνολο με 7 παίκτες της Ντούκλα Πράγας και μπροστάρη τον Γιόζεφ Μάσοπουστ, μετέπειτα κάτοχο της «Χρυσής Μπάλας». Τερμάτισε 2η στον όμιλο, απέκλεισε Ουγγαρία, Γιουγκοσλαβία και έπεσε με ψηλά το κεφάλι από τη Βραζιλία.

Το γεγονός

Το επεισοδιακό ματς Χιλή-Ιταλία. Οι οικοδεσπότες είχαν εξαγριωθεί με τα δημοσιεύματα δύο Ιταλών δημοσιογράφων, οι οποίοι υποβάθμιζαν τη διοργάνωση. Αμφότεροι άφησαν τη χώρα πριν από τη σέντρα, φοβούμενοι ακόμη και για τη ζωή τους! «Το πιο ηλίθιο, αποκρουστικό, αηδιαστικό, ντροπιαστικό παιχνίδι, πιθανότατα στην ιστορία του αθλήματος», χαρακτηρίστηκε το ματς από δημοσιογράφο του BBC. Μπουνιές, κλωτσιές, αποβολές, αστυνομικές παρεμβάσεις κι άλλα… ωραία συνέβησαν.

Η φωτογραφία

O Βαβά ίπταται μετά το 3-1 επί της Τσεχοσλοβακίας