Για τον Ντράζεν. Τον Ζάρκο. Τον Ντούντα. Τη Γιουγκοσλαβία…

Ήταν κάποτε μία χώρα. Την έλεγαν Γιουγκοσλαβία. Προκαλούσε φόβο και τρόμο. Στα μπασκετικά παρκέ.

Ένα από τα μεγαλύτερα «τι θα γινόταν αν…» στον παγκόσμιο αθλητισμό. Τι θα γινόταν αν έμενε ενωμένη στον κόσμο του μπάσκετμπολ; Τι θα γινόταν αν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη ήταν αυτή, αντί για την μοναχική Κροατία;

Η ιστορία τα έχει καταγράψει διαφορετικά. Αυτό δε σημαίνει πως το παρελθόν μπορεί να διαγραφεί. Μπορεί απλά να… ξεφτίσει. Όμως οι αναμνήσεις παραμένουν τέτοιες. Για πάντα.

Τα κατορθώματα της Γιουγκοσλαβίας, όχι μόνο της Εθνικής ομάδας, αλλά και των συλλόγων, αγγίζουν το όριο του μύθου. Άλλες εποχές. Βγαλμένες από ρομαντισμό. Γεμάτες με φιγούρες που οι σημερινοί 40άρηδες μεγάλωσαν να λατρεύουν. Και να μισούν.

Στο Facebook υπάρχει ένα απίστευτο γκρουπ. Το μεράκι και η αγάπη του Νέναντ. Ενός ανθρώπου που ζει στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Και διαθέτει ένα απίστευτο αρχείο φωτογραφιών.

Από τα πολύ παλιά χρόνια, σε φιγούρες περισσότερο αναγνωρίσιμες στα μέρη μας. Από τον Ντράζεν Πέτροβιτς στον Ζάρκο Πάσπαλι. Και από εκεί στον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς (ως παίκτη) και στον Σάσα Τζόρτζεβιτς με πολλά μαλλιά. Στον Ντούσαν Ίβκοβιτς σχεδόν… παιδί και στον Στόγιαν Βράνκοβιτς άγουρο πιτσιρίκι με γυαλιά (πιθανότατα) μυωπίας.

Ο Νέναντ διαθέτει μία ιστορία που μπορεί να έχετε ακούσει ξανά. Έπαιζε μπάσκετ, στον Ερυθρό Αστέρα και τη Ραντνίσκι. Ένας σοβαρός τραυματισμός τον εμπόδισε να κάνει αυτό που αγαπάει.

Ο Ντράζεν Πέτροβιτς στην επίθεση και ο Στόγιαν Βράνκοβιτς στην άμυνα.

Βρήκε έναν άλλον τρόπο να το κάνει. «Ξεκίνησα αυτή τη σελίδα. Έχοντας σημαντική βοήθεια φυσικά.

Η ιστορία του μπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας είναι πλούσια. Και δεν πρόκειται να τελειώσει», είπε στο Sportime.gr.

Όσο για το όνομα της σελίδας; Košarka ex Yugoslavia, δηλαδή η καλαθοσφαίριση της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

«Θέλω να έχω όλη την ιστορία της Γιουγκοσλαβίας. Πριν διαλυθεί. Γι’ αυτό αποφάσισα να το ονομάσω έτσι. Για ένα κράτος που δεν υπάρχει πια», τόνισε.

Ο Μπάνε Πρέλεβιτς με τη φανέλα του Ερυθρού Αστέρα

Το αρχείο είναι πλούσιο. Και έχει συγκεντρωθεί με μπόλικο κόπο. «Είναι από την προσωπική συλλογή μου. Πολλά κομμάτια, ωστόσο, βρήκα από αθλητές, αλλά και ανθρώπους που βρίσκονται στο χώρο. Υπάρχουν αρκετοί, παίκτες και προπονητές που έχουν δει μία φωτογραφία τους, την οποία δεν έχουν και μου τη ζητούν», εξήγησε.

Πάρτε βαθιά ανάσα. Και ετοιμαστείτε για μία γερή βουτιά στο παρελθόν. Κάποιους θα τους αναγνωρίσετε χωρίς δεύτερη σκέψη. Κάποιους όχι.