Η μικρή πόλη που τρόμαξε τον Άγιαξ του Κρόιφ

Στη Σλοβακία, υπάρχει μια πόλη σχεδόν άγνωστη στο ποδοσφαιρικό ευρύ κοινό: η Τρνάβα. Όμως, στο τέλος της δεκαετίας του ’60, έγινε το επίκεντρο μιας σχεδόν θρυλικής ιστορίας: η τοπική ομάδα, η Σπαρτάκ Τρνάβα, έφτασε ένα βήμα πριν τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης – και το έκανε κόντρα στον Άγιαξ του Ρίνους Μίχελς και του Γιόχαν Κρόιφ.

Το 1969, στον ημιτελικό, η Σπαρτάκ βρίσκει μπροστά της τη μετέπειτα ευρωπαϊκή δυναστεία του Άγιαξ. Στον πρώτο αγώνα, στο Άμστερνταμ, ο Άγιαξ κερδίζει 3-0, εκμεταλλευόμενος δύο τραγικά λάθη του Σλοβάκου τερματοφύλακα Γκέριχ. Όλα δείχνουν πως το όνειρο τελείωσε.

Κι όμως, ο Μίχελς δεν εφησυχάζει:

«Η Σπαρτάκ παίζει μοντέρνο ποδόσφαιρο, είναι καλύτερη κι από την Ντούκλα Πράγας».

Και δεν είχε άδικο. Η Σπαρτάκ Τρνάβα θα μείνει αήττητη στην έδρα της από το 1966 μέχρι το 1974. Και στο δεύτερο ματς, στη Σλοβακία, γράφεται ιστορία.

Η Σπαρτάκ πιέζει ασφυκτικά, παίζει με πάθος, κόβει τον ρυθμό του Άγιαξ, εξουδετερώνει τον Κρόιφ (ο οποίος τραυματίζεται μετά από σκληρό μαρκάρισμα και αποχωρεί στο 23′). Το τακτικό πρέσινγκ πνίγει τους Ολλανδούς, που δέχονται 15 κόρνερ, έχουν μηδέν ευκαιρίες και χρειάζονται δύο αποκρούσεις πάνω στη γραμμή από τον Σουρμπίρ και δύο τεράστιες επεμβάσεις του τερματοφύλακα Μπάλς στα τελευταία λεπτά.

Το 2-0 υπέρ της Σπαρτάκ δεν αρκεί για την ανατροπή. Αλλά είναι μια ιστορική ήττα για τον Άγιαξ. Ο ίδιος ο Μίχελς θα παραδεχτεί:

«Υπολογίζαμε ότι θα φτάσουμε στον τελικό, αλλά όχι τόσο δύσκολα».

Ο μαέστρος: Άντον Μαλατίνσκι

Πίσω από αυτή την ομαδάρα, ένας σπουδαίος προπονητής: ο Άντον Μαλατίνσκι. Ξεκίνησε το χτίσιμο της Σπαρτάκ από το 1963, αλλά διακόπηκε: συνελήφθη επειδή βοηθούσε πολιτικούς αντιφρονούντες. Μετά την αποφυλάκισή του, συνέχισε και το 1968 κατέκτησε το πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας.

Οι παίκτες του; Όλοι σχεδόν γεννημένοι σε ακτίνα 50 χιλιομέτρων από την Τρνάβα. Όπως και η Σέλτικ του 1967 – άλλη μια παραλληλία.

Οι προπονήσεις που «έλιωναν» σίδερα

Η Σπαρτάκ δεν ήταν μόνο τακτική και πλάνο. Ήταν και ακραία φυσική προετοιμασία. Ο αμυντικός Κάρολ Ντομπιάς περιγράφει:

«Σε μια προπόνηση ανέβηκα πρώτος έναν χιονισμένο λόφο, ανοίγοντας μονοπάτι για τους άλλους. Το κάναμε δύο φορές. Υπέφερα σαν σκυλί. Ένας συμπαίκτης αιμορραγούσε από τη μύτη. Ο προπονητής μας είπε να το κάνουμε και τρίτη. Αν είχα όπλο, θα τον πυροβολούσα!»

Και το τέλος…

Σήμερα, το γήπεδο της Σπαρτάκ Τρνάβα φέρει το όνομα του Άντον Μαλατίνσκι. Μια δικαίωση για τον άνθρωπο που ανέβασε μια μικρή πόλη στη σκηνή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Γιατί κάποιες φορές, ακόμα κι όταν δεν περνάς στον τελικό, έχεις γράψει ιστορία.

ΤΡΟΜΕΡΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ – ΜΗ ΤΗ ΧΑΣΕΙΣ