Οι Μιλγουόκι Μπακς άρπαξαν το μέλλον (τους), όπως είχαν υποσχεθεί

Οι Μιλγουόκι Μπακς είναι πρωταθλητές NBA! Μόνο που οι Αμερικάνοι κομπάζουν πως οι νικητές του δικού τους πρωταθλήματος είναι και οι κυρίαρχοι του κόσμου.

Μικρό το κακό. Οι Μιλγουόκι Μπακς είναι πρωταθλητές κόσμου.

Χάρη σε έναν αθλητή. Έναν μπασκετμπολίστα που έκανε τη διαφορά. Και είναι έτοιμος να διεκδικήσει τη δική του θέση στο μεγαλείο του αθλήματος.

Μόνο που ο Λιου Άλτσιντορ δεν πρόκειται να μείνει άλλο στο Γουισκόνσιν. Θα αλλάξει το όνομά του και θα γιγαντώσει τον θρύλο του σε άλλες πολιτείες. Περισσότερο θελτικές στα μάτια των αθλητών. Των φιλάθλων. Και των επενδυτών.

Μόνο που εδώ δεν βρισκόμαστε για να συζητήσουμε μία ιστορία, της οποίας η… σκούφια βαστάει από το (μακρινό) 1971.

Το σημείο «μηδέν» στα ιστορικά κιτάπια των Μπακς. Τότε που η ομάδα του Μιλγουόκι έφτασε στο κορυφαίο σημείο της. Και ανακάλυψε με τον πιο σκληρό τρόπο πως η… κατηφόρα είναι εξαιρετικά οδυνηρή.

Ο χρόνος κύλησε. Μέχρι το 2013. Η έλευση του τρόπον τινά μεσσία τους. Κρατάει μία πορτοκαλί μπάλα, γεννήθηκε στην Ελλάδα και κανείς δεν μπορεί να προφέρει το όνομά του.

Η παρένθεση μας λήγει κάπου εδώ. Και ξεκινάει η αφήγηση για μία ομάδα, η οποία, κάποτε ήταν ο περίγελος του NBA.

Τούτη τη σεζόν και μετά από σχεδόν 62 αγώνες για κάθε ομάδα, οι ρόλοι αντιστράφηκαν.

Οι Μιλγουόκι Μπακς σηκώθηκαν από τον βούρκο. Τίναξαν τη λάσπη. Αναγεννήθηκαν. Με τρόπο απίστευτο.

Χάρη σε μία καλοδουλεμένη… φάμπρικα που έχει ένα πλάνο. Και δεν το απαρνήθηκε σε καμία στιγμή. Ούτε στα δύσκολα, ούτε στα εύκολα. Μηδέ στις κορυφαίες στιγμές και φυσικά ούτε στις χειρότερες στιγμές.

Μοιάζει λίγο σαν γαμήλιο όρκο. Και ίσως είναι. Έτσι αισθάνθηκαν οι κύριοι που θέλησαν να επενδύσουν τα χρήματά τους σε έναν οργανισμό που δεν θα επένδυαν ούτε οι ίδιοι οι κάτοικοι του Μιλγουόκι, ακόμη και αν ήταν δωρεάν και δίχως κίνδυνο χασούρας.

Την ημέρα που ο Γουές Ίντενς και ο Μαρκ Λάσρι, οι νέοι ιδιοκτήτες, θέλησαν να απευθυνθούν στους λιγοστούς υπάλληλους των Μπακς (με εξαίρεση την ομάδα) το ξεκαθάρισαν από την πρώτη στιγμή: «Οποιοσδήποτε σε αυτό το δωμάτιο δεν πιστεύει πως ένας λογικός στόχος μας είναι να κερδίσουμε το πρωτάθλημα, επειδή ανήκουμε στις μικρομεσαίες ομάδες, μπορεί να αποχωρήσει τώρα. Αν το πιστεύετε πραγματικά, και δεν φύγετε, θα σας βρούμε και θα σας ζητήσουμε να αποχωρήσετε. Γιατί αυτός είναι ο στόχος μας. Τελεία και παύλα».

Αυτά ήταν τα λόγια των δύο νέων ιδιοκτητών στις προγραμματικές δηλώσεις του, όπως τα κατέγραψε το Yahoo! Sports.

Πέντε χρόνια αργότερα, αποδεικνύεται πως δεν ήταν οι… τρελοί της κομητείας.

Για έναν οργανισμό, ο οποίος σε διάστημα 30 ετών άλλαξε παραπάνω από μία ντουζίνα προπονητών και σχεδόν 270 αθλητές, το εγχείρημα δεν ήταν απλό.

Μόνο που είναι «χτισμένο» επάνω σε γερές βάσεις. Με ονοματεπώνυμο: Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, μα δεν είναι. Ο Giannis έχει φέρει τους Μπακς ανάμεσα στις πέντε κορυφαίες ομάδες του NBA σε πωλήσεις!

Έναν οργανισμό που είχε… διαρροή χρημάτων. Ναι καλά διαβάσατε. Στον θαυμαστό κόσμο του NBA, όπου όλοι πλουτίζουν και είναι χαρούμενοι, οι Μπακς βρισκόντουσαν σε κατάθλιψη.

Δίχως παρόν. Και χωρίς μέλλον. Με μία έδρα, το θρυλικό «Μπράντλεϊ Σέντερ», η οποία κηρυχθεί ακατάλληλη από τον ίδιο τον κομισάριο. Και σχεδόν 2.500 εισιτήρια διαρκείας!

Ο νέος υπεύθυνος μάρκετινγκ της ομάδας, Ντάστιν Γκόντσεϊ θέλησε να δει με τα μάτια του τη δυναμική του προϊόντος που εκπροσωπούσε. Γι’ αυτό το λόγο αποφάσισε να βγει στην πόλη. Την ημέρα και την ώρα που οι Μπακς έδιναν έναν αγώνα τους, διαπίστωσε πως στα μαγαζιά δεν ήταν ανοικτοί οι τηλεοπτικοί δέκτες. Ούτε καν για όποιον ήθελε απλά να βλέπει κάτι, δίχως να δίνει σημασία.

• Έπειτα από πέντε χρόνια και τουλάχιστον 524.000.000 δολάρια (όσο κόστισε η ανέγερση του νέου Fiserv Forum) οι Μπακς είναι ασταμάτητοι. Σχεδόν αφιονισμένοι.
• Έχουν 10.000 εισιτήρια διαρκείας και μέχρι το τέλος της σεζόν θα τα έχουν αυξήσει στα 12.000.
• Οδεύουν στην πρώτη, από το 1971-1972, σεζόν με (θεωρητικά) παραπάνω από 61 νίκες.
• Διάολε, έχουν καταφέρει να ανατρέψουν εκείνο το ζοφερό στατιστικό που ανέφερε πως τις πέντε τελευταίες σεζόν αδυνατούσαν να κερδίσουν δύο συνεχόμενα ματς!
• Φέτος δεν έχουν ηττηθεί σε back2back αναμετρήσεις!
• Διαθέτουν στο δυναμικό τους έναν υποψήφιο MVP (ξέρετε ποιον….).
• Τον προπονητή της χρόνιας, αφού ο Μάικ Μπουντενχόλζερ είναι το πρώτο φαβορί γι’ αυτόν τον τίτλο τιμής.
• Και έναν… σατανικό general manager στο πρόσωπο του 35χρονο Τζον Χορστ.

Αυτός έφερε στους Μπακς έναν γεννημένο σκόρερ, ο οποίος άργησε, αλλά τελικά κατάλαβε τι ζητούν από αυτόν, τον Έρικ Μπλέντσο.

Αυτός έπεισε τον Μάικ Μπουντενχόλζερ να έλθει στο Μιλγουόκι.

Και την περίοδο των φετινών ανταλλαγών κατάφερε να κάνει το ρόστερ παντοδύναμο. Τουλάχιστον μέχρι να αποδειχθεί κάτι διαφορετικό στην πράξη.

Η προσθήκη του Νίκολα Μίροτιτς μοιάζει ιδανική. Εκείνη του Τζορτζ Χιλ μερικές εβδομάδες νωρίτερα, εξαιρετική. Και αυτή που αναμένεται να επικυρωθεί σε λίγες ημέρες, του Πάου Γκασόλ, γεμάτη σοφία.

Ας μη γελιόμαστε, τα καλύτερα χρόνια του 38χρονου Ισπανού έχουν κυλήσει. Όμως μπορεί να γεμίσει τα νεανικά αποδυτήρια των Μπακς με την εμπειρία ενός βετεράνου. Εκεί, άλλωστε, ποντάρουν και τα «Ελάφια».

Οι Μπακς είχαν προειδοποιήσει από το 2015. Από τότε καυχιόνταν πως το μέλλον τους ανήκει. Αυτές ακριβώς τις λέξεις είχαν διαλέξει για την καμπάνια τους: We own the future.

Μέχρι να συμβεί αυτό, η ιστορία είχε καταγράψει ένα κίνημα διαμαρτυρίας. Μερικές χαρτοσακούλες και μπόλικα γέλια.

Ήταν το 2008. Όταν μία χούφτα φίλων της παλιάς… ΚΑΕ Ελαφιακός αποφάσισε να επιδείξει τη δυσαρέσκειά της. Επιστράτευσε μερικές χάρτινες καφέ σακούλες στα κεφάλια της. Μία κλασική κίνηση αποδοκιμασίας των φιλάθλων στις ΗΠΑ. Με διττή σημασία, αφού από τη μία υποδηλώνουν πως δεν αντέχουν να αντικρίζουν το θέαμα. Και από την άλλη, επιλέγουν να κρύβουν το πρόσωπό τους, προκειμένου να μην γελοιοποιηθούν που ακόμη πηγαίνουν στο γήπεδο.

Από εκείνη την ημέρα πέρασαν 11 χρόνια. Πλέον κανείς δεν ντρέπεται για τους Μπακς.

Το αντίθετο. Έχει μπει στη διαδικασία της αναζήτησης του μέλλοντος. Γιατί η ομάδα από το Μιλγουόκι μπορεί να το διαθέτει τούτη τη στιγμή, αλλά είναι σίγουρο πως δεν μπορεί να το κατέχει για πάντα.

Ήδη η κουβέντα για την επόμενη ομάδα του Γιάννη Αντετοκούνμπο έχει ξεκινήσει. Με το ερώτημα, για πόσο ακόμη οι Μπακς μπορούν να τον κρατούν κοντά τους; Ο ίδιος, μέχρι στιγμής, απλά χαμογελάει. Όπως έκανε και πριν από πέντε χρόνια.

Έχει δει το μέλλον (των Μπακς) με τα μάτια του. Και ξέρει τι τον περιμένει…