2 Απριλίου έφυγε στα 49 του χρόνια ο Μέγας Ανατολικός

Ο Μανώλης Αγγελόπουλος γεννήθηκε στον Άγιο Αθανάσιο Δράμας  στις 8 Απριλίου 1939 και έφυγε «βιαστικά» στις 2 Απριλίου 1989 στο Λονδίνο.

Υπήρξε, είναι, ένας από τους πιο χαρισματικούς ερμηνευτές όλων των εποχών στο ελληνικό -και όχι μόνο- τραγούδι.

Ο Αγγελόπουλος είναι ο πρώτος τσιγγάνος ερμηνευτής που σπάει το «ταμπού» της ράτσας του στην ελληνική δισκογραφία και γίνεται αστέρας πρώτου μεγέθους. Όταν έλαμψε στα τέλη της δεκαετίας του ’50 ήταν ο μόνος που για ένα διάστημα «κόντραρε» στα ίσια τον αυτοκράτορα Στέλιο Καζαντζίδη διχάζοντας και χωρίζοντας τους φίλους του λαϊκού τραγουδιού σε δύο «στρατόπεδα»: Τους «αγγελοπουλικούς» και τους «καζαντζιδικούς».

Ο Αγγελόπουλος -ειδικά στα πρώτα χρόνια ’60- πέραν της εξωτικής ερμηνείας του θαυμάστηκε και για την ομορφιά του αλλά και για την φινετσάτη εμφάνισή του. Τις περισσότερες φορές κυριολεκτικά φυγαδεύονταν από τα μαγαζιά που τραγουδούσε, καθώς κυρίες της υψηλής κοινωνίας αλλά και «χαμηλών» ηθών έπεφταν πάνω του όπως οι μέλισσες στο μέλι.

Για τους τσιγγάνους έγινε ο ήρωάς τους, το πρότυπό τους. Γι’ αυτό και όταν αποφάσισε να παντρευτεί την Αννούλα Βασιλείου, ένα κορίτσι που δεν ανήκε στη φυλή τους, ξέσπασε πόλεμος, που έγινε και τραγούδι, το οποίο σημείωσε μάλιστα μεγάλη επιτυχία.

Γενικά ο Αγγελόπουλος δέχτηκε «λογοκρισία» και «σπίλωμα» για την καταγωγή του. Εκείνος σαν ήρεμη δύναμη αντέδρασε τραγουδώντας την ράτσα του: Εμένα μ’ έθρεψε τσιγγάνας γάλα και είμαι ελεύθερος σαν τα πουλιά…

Βλέπετε τέτοιο «λαρύγγι» δεν ματαγεννιέται εύκολα. Η «Μολυβιά» του έσβησε νωρίς στο Λονδίνο στις 2 Απριλίου του 1989. Το μελάνι της όμως ακόμα γράφει…

Στην κηδεία του στο Τρίτο Νεκροταφείο έγινε λαϊκό προσκύνημα. 100 χιλιάδες κόσμου τραγουδούσαν: «Όσο αξίζεις εσύ… Μανώλη Αγγελόπουλε».

*Μέγας Ανατολικός, χαρακτηρισμός του ερευνητή Βαγγέλη Αρναουτάκη για τον Μανώλη Αγγελόπουλο