Φτάσαμε σε σημείο να ζητούν οι Βιομήχανοι να ζητούν αυξήσεις μισθών!

Καταπέλτης ο πρόεδρος του ΣΕΒ (Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών) Σπύρος Θεοδωρόπουλος κατά της κυβέρνησης: «Χρειάζεται να υπογράψουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να θεσμοθετηθεί διαιτησία».

Την ανάγκη πραγματικής και όχι… επικοινωνιακής αύξησης των μισθών, όπως προωθεί η κυβέρνηση, ζητούν οι εκπρόσωποι των εργοδοτών. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος αποκάλυψε την απάτη των πολυδιαφημισμένων αυξήσεων μόνο του κατώτατου μισθού, αλλά και τα μνημονιακά νομικά προσκόμματα που κρατούν καθηλωμένες τις αποδοχές των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Μιλώντας σε συνέδριο της Ενωσης Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων (ΕΑΣΕ), ο επικεφαλής του ομίλου τροφίμων Bespoke SGA Holdings AE, που περιλαμβάνει εταιρίες όπως η ΙΟΝ και η Νίκας, ήταν ξεκάθαρος:

«Χρειάζεται να υπογράψουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας», υποστηρίζοντας ότι αυτό συμβαίνει επειδή η Ελλάδα, μαζί με άλλες 2-3 χώρες, δεν έχει ψηφίσει το άρθρο 6 του κανονισμού του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, που προβλέπει την προσφυγή από δύο μέρη στη διαιτησία. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να γίνεται προσχηματικός διάλογος και να υπάρχει μονομερής προσφυγή στη διαιτησία. Μάλιστα, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών συντάσσεται στο πλευρό των εργαζομένων που ζητούν ουσιαστικές αυξήσεις, λέγοντας: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν μείνει πίσω. Εάν δεν το αντέχουν κάποιες επιχειρήσεις, είναι πρόβλημα των επιχειρήσεων αυτών. Δεν μπορεί να μένει πίσω όλη η οικονομία. Οι καλύτεροι μισθοί διασφαλίζουν κοινωνική συνοχή, πολιτική σταθερότητα και αγοραστική δύναμη. Σε αυτούς τους ανθρώπους θέλουμε να πουλάμε τα προϊόντα μας».

Επί της ουσίας, ο κ. Θεοδωρόπουλος θέτει στο τραπέζι το ζήτημα της μη αύξησης των αποδοχών για τη συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων, οι οποίοι ούτε αμείβονται με τον κατώτατο ούτε καλύπτονται από κάποια συλλογική σύμβαση εργασίας. Προ του 2012 και τις σκληρές μνημονιακές παρεμβάσεις ήταν σε ισχύ περίπου 150 συμβάσεις, που κάλυπταν τη συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων. Μόνο μετά το 2018 άρχισαν να υπογράφονται σταδιακά νέες (όπως αυτές στην εστίαση, στον τουρισμό και στους διανομείς), οι οποίες επ’ ουδενί δεν επαρκούν. Πάνω σε αυτό, η κυβέρνηση κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση και κόντρα στο Κοινοτικό Δίκαιο. Πρόσφατα υποτίθεται πως ενσωμάτωσε την οδηγία περί «επαρκών κατώτατων μισθών», που ορίζει πως θα πρέπει το 80% των εργαζομένων να καλύπτεται από κάποιας μορφής συλλογική σύμβαση. Και ενώ το ποσοστό στην Ελλάδα σήμερα είναι μόλις 25%, το μόνο που θεσπίστηκε νομοθετικά είναι πως το υπουργείο Εργασίας… θα φτιάξει μία επιτροπή που… θα εξετάσει το πρόβλημα.

Σε ό,τι αφορά δε τις εργασιακές διαφορές και όσα ανέφερε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, θα αρκούσε απλώς στην κυβέρνηση να νομοθετούσε το αυτονόητο: την επαναφορά του δικαιώματος της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Και αυτό γιατί σήμερα ισχύει στη χώρα μας το εξής παράλογο: για να προσφύγει εργοδότης ή εργαζόμενος στον ΟΜΕΔ θα πρέπει να συμφωνούν και οι δύο!

@chalkiadakisemmanouilΚαταπέλτης ο Σπ. Θεοδωρόπουλος κατά της κυβέρνησης: «Χρειάζεται να υπογράψουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να θεσμοθετηθεί διαιτησία» Την ανάγκη πραγματικής και όχι… επικοινωνιακής αύξησης των μισθών, όπως προωθεί η κυβέρνηση, ζητούν οι εκπρόσωποι των εργοδοτών. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος αποκάλυψε την απάτη των πολυδιαφημισμένων αυξήσεων μόνο του κατώτατου μισθού, αλλά και τα μνημονιακά νομικά προσκόμματα που κρατούν καθηλωμένες τις αποδοχές των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Μιλώντας σε συνέδριο της Ενωσης Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων (ΕΑΣΕ), ο επικεφαλής του ομίλου τροφίμων Bespoke SGA Holdings AE, που περιλαμβάνει εταιρίες όπως η ΙΟΝ και η Νίκας, ήταν ξεκάθαρος: «Χρειάζεται να υπογράψουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας», υποστηρίζοντας ότι αυτό συμβαίνει επειδή η Ελλάδα, μαζί με άλλες 2-3 χώρες, δεν έχει ψηφίσει το άρθρο 6 του κανονισμού του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, που προβλέπει την προσφυγή από δύο μέρη στη διαιτησία. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να γίνεται προσχηματικός διάλογος και να υπάρχει μονομερής προσφυγή στη διαιτησία. Μάλιστα, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών συντάσσεται στο πλευρό των εργαζομένων που ζητούν ουσιαστικές αυξήσεις, λέγοντας: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν μείνει πίσω. Εάν δεν το αντέχουν κάποιες επιχειρήσεις, είναι πρόβλημα των επιχειρήσεων αυτών. Δεν μπορεί να μένει πίσω όλη η οικονομία. Οι καλύτεροι μισθοί διασφαλίζουν κοινωνική συνοχή, πολιτική σταθερότητα και αγοραστική δύναμη. Σε αυτούς τους ανθρώπους θέλουμε να πουλάμε τα προϊόντα μας». Επί της ουσίας, ο κ. Θεοδωρόπουλος θέτει στο τραπέζι το ζήτημα της μη αύξησης των αποδοχών για τη συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων, οι οποίοι ούτε αμείβονται με τον κατώτατο ούτε καλύπτονται από κάποια συλλογική σύμβαση εργασίας. Προ του 2012 και τις σκληρές μνημονιακές παρεμβάσεις ήταν σε ισχύ περίπου 150 συμβάσεις, που κάλυπταν τη συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων. Μόνο μετά το 2018 άρχισαν να υπογράφονται σταδιακά νέες (όπως αυτές στην εστίαση, στον τουρισμό και στους διανομείς), οι οποίες επ’ ουδενί δεν επαρκούν. Πάνω σε αυτό, η κυβέρνηση κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση και κόντρα στο Κοινοτικό Δίκαιο. Πρόσφατα υποτίθεται πως ενσωμάτωσε την οδηγία περί «επαρκών κατώτατων μισθών», που ορίζει πως θα πρέπει το 80% των εργαζομένων να καλύπτεται από κάποιας μορφής συλλογική σύμβαση. Και ενώ το ποσοστό στην Ελλάδα σήμερα είναι μόλις 25%, το μόνο που θεσπίστηκε νομοθετικά είναι πως το υπουργείο Εργασίας… θα φτιάξει μία επιτροπή που… θα εξετάσει το πρόβλημα. Σε ό,τι αφορά δε τις εργασιακές διαφορές και όσα ανέφερε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, θα αρκούσε απλώς στην κυβέρνηση να νομοθετούσε το αυτονόητο: την επαναφορά του δικαιώματος της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Και αυτό γιατί σήμερα ισχύει στη χώρα μας το εξής παράλογο: για να προσφύγει εργοδότης ή εργαζόμενος στον ΟΜΕΔ θα πρέπει να συμφωνούν και οι δύο!♬ πρωτότυπος ήχος – EMMANOUIL