Οι αλλόκοτες μέθοδοι αντισύλληψης στην Αρχαία Ελλάδα

Πολύ πριν τις σύγχρονες ορμονικές μεθόδους, το χάπι ή τη σπείρα, οι Αρχαίες Ελληνίδες είχαν… τις δικές τους ευρεσιτεχνίες. Με βάση τη βοτανολογία, τη φυσιολογία, αλλά και τη δεισιδαιμονία, ανέπτυξαν πρακτικές αντισύλληψης που σήμερα μοιάζουν μείγμα ιατρικής και μαγείας.

Μία από τις πιο παράδοξες συμβουλές; Να κρατά η γυναίκα την αναπνοή της κατά τη διάρκεια της πράξης — ή ακόμα καλύτερα, να στρέφεται στο πλάι και να φτερνίζεται αμέσως μετά. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι έτσι «εκδιώκεται» το σπέρμα από τη μήτρα. Δεν υπάρχει, βέβαια, καμία απολύτως αποτελεσματικότητα σ’ αυτό, αλλά η παρατήρηση του σώματος οδηγούσε σε πρωτότυπες ερμηνείες.

Παράλληλα, χρησιμοποιούσαν κολπικά ενθέματα από βαμβάκι με μέλι, ρητίνες ή έλαια, ως «φυσικά φράγματα». Άλλες μέθοδοι περιλάμβαναν σπέρματα φυτών όπως η ρούτα, η μέντα και το σίλφιον, το οποίο ήταν τόσο περιζήτητο για τις ιδιότητές του, που λέγεται πως οδηγήθηκε σε εξαφάνιση.

Τέλος, υπήρχαν και τελετουργικές πρακτικές: φυλαχτά, ξόρκια και σιωπηλές συμφωνίες με τη θεά Άρτεμη.

Διαβάστε επίσης:

Η τρομακτική ιστορία πίσω από το παιδικό τραγούδι «ήταν ένα μικρό καράβι» που δεν χωράει ανθρώπινος νους

Αρχαία ψυχή σε ρεμπέτικο σώμα: Από τον Όμηρο στον Βαμβακάρη