Οι Αθηναίοι πωλούνταν σκλάβοι στην Σπάρτη και οι Σπαρτιάτες πουλιούνταν σκλάβοι στην Αθήνα;

Οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες δεν πωλούνταν γενικά ως σκλάβοι ο ένας στην πόλη του άλλου, αλλά υπήρχαν εξαιρέσεις σε συγκεκριμένες περιόδους πολέμου.

Μετά από πολεμικές ήττες, Αθηναίοι αιχμάλωτοι μπορούσαν να γίνουν δούλοι ή να χρησιμοποιηθούν ως εργάτες στη Σπάρτη. Όμως, η σπαρτιατική κοινωνία δεν βασιζόταν σε εμπορική δουλεία, όπως η Αθήνα. Οι Σπαρτιάτες είχαν ήδη τους Είλωτες για καταναγκαστική εργασία και δεν αγόραζαν συνήθως ξένους σκλάβους. Έτσι, οι Αθηναίοι αιχμάλωτοι πολέμου ήταν πιθανότερο να εκτελεστούν, να χρησιμοποιηθούν προσωρινά ή να ανταλλαχθούν, παρά να πωληθούν μαζικά ως δούλοι.

Οι Σπαρτιάτες, ως ανώτερη κοινωνική τάξη, σπάνια υποδουλώνονταν. Αν συλλαμβάνονταν αιχμάλωτοι, μπορούσαν να εκτελεστούν ή να ανταλλαχθούν. Υπήρχαν όμως περιπτώσεις όπου νεαροί Σπαρτιάτες αιχμάλωτοι χρησιμοποιήθηκαν ως σκλάβοι ή εργάτες στην Αθήνα, κυρίως μετά την ήττα της Σπάρτης στον 4ο αιώνα π.Χ.

Σε άλλες ελληνικές πόλεις, ήταν σύνηθες οι ηττημένοι σε μάχες να πωλούνται ως σκλάβοι. Π.χ. μετά την ήττα της Αθήνας στον Πελοποννησιακό Πόλεμο (404 π.Χ.), πολλοί Αθηναίοι αιχμάλωτοι πουλήθηκαν ως δούλοι. Αντίστοιχα, μετά τη μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.), πολλοί Σπαρτιάτες αιχμάλωτοι υποδουλώθηκαν από τους Θηβαίους.

Δεν υπήρχε οργανωμένη εμπορία Σπαρτιατών στην Αθήνα ή Αθηναίων στη Σπάρτη. Ωστόσο, αιχμάλωτοι πολέμου μπορούσαν περιστασιακά να καταλήξουν δούλοι ή να χρησιμοποιηθούν ως εργάτες.

Η υποδούλωση ήταν πιο συχνή για μικρότερες ελληνικές πόλεις ή μη-Έλληνες, όχι για πολίτες δύο ισχυρών πόλεων όπως η Αθήνα και η Σπάρτη.