Υπήρχαν ανύπαντρες μητέρες στην Αρχαία Ελλάδα;

Υπήρχαν ανύπαντρες μητέρες στην αρχαία Ελλάδα, αλλά η κοινωνία της εποχής τις αντιμετώπιζε με μεγάλη προκατάληψη και συνήθως ζούσαν σε πολύ δύσκολες συνθήκες.

Στην Αθήνα, η οικογένεια ήταν πατριαρχική, και η γέννηση παιδιού εκτός γάμου θεωρούνταν σκάνδαλο. Οι γυναίκες που έμεναν έγκυες χωρίς να είναι παντρεμένες δεν είχαν κοινωνική προστασία και πολλές φορές εξαναγκάζονταν σε έκθεση (εγκατάλειψη) του βρέφους.

Αν η γυναίκα ήταν δούλη ή εταίρα (εταίρα = μορφωμένη συνοδός/ερωμένη), το παιδί της δεν είχε πολιτικά δικαιώματα.

Στη Σπάρτη, το κράτος ενδιαφερόταν κυρίως για την ενίσχυση του πληθυσμού.

Έτσι, αν μια ανύπαντρη γυναίκα γεννούσε το παιδί ενός Σπαρτιάτη, το παιδί μπορούσε να μεγαλώσει κανονικά αν θεωρούνταν υγιές.

Υπήρχαν ακόμα και περιπτώσεις όπου παντρεμένοι άνδρες μπορούσαν να τεκνοποιήσουν με άλλες γυναίκες, αν αυτό θεωρούνταν χρήσιμο για την πόλη.

Οι εταίρες (μορφωμένες ιερόδουλες) είχαν συχνά παιδιά χωρίς να είναι παντρεμένες. Αυτά τα παιδιά δεν θεωρούνταν νόμιμα και δεν είχαν πλήρη πολιτικά δικαιώματα, αλλά αν ο πατέρας τους ήταν ισχυρός, μπορούσαν να έχουν καλή ζωή.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο Περικλής, που είχε γιο με την εταίρα Ασπασία, αλλά το παιδί του δεν είχε πλήρη αθηναϊκά δικαιώματα.

Μερικές φορές, αν μια ανύπαντρη γυναίκα δεν μπορούσε να μεγαλώσει το παιδί, το έδινε για υιοθεσία ή το εγκατέλειπε (έκθεση). Αν ήταν τυχερό, κάποιος το μάζευε και το μεγάλωνε ως δούλο ή ως θετό παιδί.