Κορονοϊός: 10 φράσεις που χάθηκαν στον καιρό της καραντίνας

Κορονοϊός. Φαίνεται σαν να χουν περάσει χρόνια ολόκληρα από τότε που εισέβαλε στην καθημερινότητά μας. Σαν να ‘χει χωριστεί η ζωή σε π.κ. (προ Κορονοϊού) και, ελπίζουμε σύντομα, σε μ.κ…

Πάρα πολλά άλλαξαν αυτές τις μέρες. Αλλά στο sportime.gr είπαμε να προσπαθήσουμε να το ελαφρύνουμε λίγο. Μπας και «παλευτεί» κάπως καλύτερα η φάση.

Πάμε λοιπόν να δούμε 10 φράσεις που χάθηκαν από την καθημερινότητά μας σε καιρό πανδημίας και καραντίνας…

 Κορονοϊός: Η 10άδα που… εξαφανίστηκε

«Κόλλησα στην κίνηση»

Μια all time classic δικαιολογία. Κάτι εξόχως εκνευριστικό όταν συμβαίνει. Δεν σας έλειψε όμως ένα καλό μποτιλιάρισμα; Με κόρνες, μπινελίκια, τύπους που προσπερνάνε στο φανάρι ενώ εσύ περιμένεις υπομονετικά να στρίψεις αριστερά;

«Με γεια το κούρεμα»

Πώς το είπαν όταν ανακοινώθηκε ότι θα κλείσουν (και) κομμωτήρια – γυμναστήρια; Θα πεθάνουμε χοντροί και ακούρευτοι. Ωιμέ και τρισαλί, κατά εκεί μας πάνε (οι αλήτες). Τρίχες αρχίζουν να φυτρώνουν σε σημεία που δεν θα έπρεπε. Η φύση εκδικείται και η αρκούδα είναι πια ένα ζώο που βρίσκουμε και σε αστικό περιβάλλον.

«Θα δούμε Champions League;»

Τι Champions League… Με τέτοιο στερητικό σύνδρομο, θα «σκοτώναμε» μέχρι και για Γιαγκελόνια – Κατοβίτσε (τυχαίο το παράδειγμα, ζητάμε συγγνώμη από τους οπαδούς των δύο ιστορικών σωματείων). Με Λευκορωσία και Νικαράγουα μόνο, δεν βγαίνει.

«Βγήκαμε χθες και έγινα λιάρδα»

Δυστυχώς δεν υπάρχει κωδικός στο 13033 που να καλύπτει αυτό το ενδεχόμενο. Μπορείς βέβαια να γίνεις και λιάρδα σπίτι από το ποτό, κανείς δεν σε εμποδίζει. Κωδικός 2 και η κάβα της γειτονιάς σου, σε περιμένει. (Σημείωση: Η κατανάλωση αλκοόλ απαγορεύεται για τους κάτω των 18 ετών. Οι υπόλοιποι καταναλώστε υπεύθυνα).

«Ξεκίνησα γυμναστήριο»

Με τον Απρίλη να ‘χει μπει, παρότι ο καιρός θυμίζει χειμώνα, τα γυμναστήρια θα ζούσαν μεγάλες πιένες. Με αθρόα προσέλευση αγχωμένου από το επερχόμενο καλοκαίρι, κόσμου. Τώρα, τίποτα. Ας είναι, διάολε. Το καλοκαίρι του 2020 θα είναι η εκδίκηση του χοντρού. Με την προϋπόθεση να έχει επιτραπεί ξανά μέχρι τότε το κολύμπι και να έχουν ανοίξει οι παραλίες.

«Πήγα το παιδί στο σχολείο»

Γονείς κάθονται μπροστά από το τζάμι… Κοιτούν τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν και θυμούνται με νοσταλγία και βαθιά μελαγχολία τω καιρώ εκείνω που τα παιδιά πήγαιναν σχολείο. Οχι, δεν ανησυχούν για τη μάθηση των τέκνων. Είναι αυτός ο μόνιμος πονοκέφαλος. Αυτή η ξαφνική συνειδητοποίηση ότι είσαι παντρεμένος με παιδιά.

«Να μη χαθούμε ξανά, να κανονίσουμε για κάνα καφέ»

Εδώ μάλλον ο ιός ήρθε να κάνει μια μεγάλη κοινωνική προσφορά. Να εξαφανίσει από τη λεκτική σφαίρα αυτή την έκφραση του απόλυτου ψεύδους. Όχι, δεν πρόκειται ποτέ να πας για καφέ με αυτόν τον γνωστό/ή που κατά τύχη συνάντησες στο δρόμο. Έστω, πλέον, σε απόσταση 2 μέτρων τουλάχιστον.

«Εχω σιγουράκι στο στοίχημα»

Γκουρού όλου του στοιχηματικού κόσμου, ας κλάψουμε μαζί. Πήγαμε ομαδικό κουβά. Ασιατικό χάντικαπ, πόσο μου ‘χεις λείψει; Γιατί δεν συναντώνται πια οι δρόμοι μας στο live betting; Πότε θα κάνει ξανά ξαστεριά με αμφίσκορο;

«Ελάτε σπίτι να σας κάνουμε το τραπέζι»

«Κοινωνική απόσταση» λέει γλυκά, αλλά με τόνο αγωνίας στη φωνή του, ο Τσιόρδας. «Μην σας ταράξω στα πρόστιμα» προσθέτει ο Χαρδαλιάς. Και κάπως έτσι μείναμε μονάχοι. Τι κρίμα που με τόσο μαγειρική που ‘χει πέσει, δεν μπορούμε να δείξουμε σε άλλους ότι από αυγά βραστά, φτιάχνουμε πια αυγά ποσέ.

«Μαζευόμαστε για 5Χ5;»

Ερήμωσαν τα γήπεδα. Τάπητες μένουν απάτητοι. Δίχτυα κουνιούνται πια μόνο από τον αέρα που σφυρίζει πηγαίνοντας πέρα δώθε μπάλες (από σκόνη). Τοπικοί σταρ της γειτονιάς κοιτούν βιντεάκια στο Tic Toc και κλαίνε. Χάσαμε την μπάλα μας, μας πήραν τη χαρά μας. Μέχρι τότε μόνο υποκατάστατα. Οπως το toilet paper challenge. Οπως το English Game στo Netflix. Βασικά όπως οτιδήποτε στο Netflix. Βασικά, υπάρχει κίνδυνος να τερματίσει κανείς το Netflix;

Κορονοϊός: Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα ΕΔΩ