Όταν Καζαντζίδης και Περπινιάδης παίξανε τάβλι: Ποιος κέρδισε;
Οι δύο αθάνατοι ερμηνευτές συνδέονταν με φιλία και δεσμούς αλληλεκτίμησης.
Αρχηγός στην ομάδα του λαϊκού τραγουδιού ήταν και παραμένει ο Στέλιος Καζαντζίδης. Κι ο Βαγγέλης ο Περπινιάδης όμως υπήρξε και είναι μεγάλος μπαλαδόρος της και δάσκαλος.
Είχα την ευλογία να τους γνωρίσω και τους δύο, να μου παραχωρήσουν συνεντεύξεις και να δημιουργήσω τις βιογραφίες τους.
Είχαν αγάπη ο ένας για τον άλλον και το σημαντικότερο ο ένας παραδέχονταν την αξία του άλλου.
Σας μεταφέρω ένα απόσπασμα λοιπόν από το βιβλίο μου «Βαγγέλης Περπινιάδης – Πριν Το Τέλος» (Εκδόσεις Προσκήνιο – Άγγελος Σιδεράτος) που κυκλοφόρησε το 2000.
«… Ο Καζαντζίδης ήταν και είναι η μεγάλη μου αδυναμία. Με άγγιζαν τα τραγούδια και η ερμηνεία του. Υπάρχει σεβασμός και αλληλοεκτίμηση μεταξύ μας. Θυμάμαι που ερχόταν στα πρώτα του βήματα με τη Μαρινέλλα, μαζί με τον διευθυντή της Κολούμπια, τον Τάκη Λαμπρόπουλο, όταν τελείωνε τη δουλειά του από τα κέντρα του «Γάλλου» και του «Αστέρα», στου «Περιβόλα», στα Γερμανικά της Κοκκινιάς, για να με ακούσει. Θυμάμαι ότι παίξαμε τάβλι στο “ησυχαστήριό” μου, στο υπόγειο του σπιτιού μου, όπου υπάρχει ένας δικός μου αποκλειστικά χώρος με δίσκους, μηχανήματα και την γκαρνταρόμπα μου και τον κέρδισα. Του είπα μάλιστα: «Στο τραγούδι μπορεί να είσαι αρχηγός, αλλά εδώ, παίζεις στην έδρα μου και είμαι μάστορας καλός. Εδώ κερδίζω εγώ…»
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
