Όταν ο Ιλισσός δεν είχε μπαζωθεί και κυλούσε κανονικά στη μέση της λεωφόρου Καλλιρρόης – Είχε και γεφυράκια
Πότε ήταν αυτό; Μόλις στο 1963. Μετά... καταστράφηκαν και μπαζώθηκαν τα πάντα.
Στη λεωφόρο Καλλιρρόης, στο ύψος του Αγίου Παντελεήμονα πο βρίσκεται το εργοστάσιο ΦΙΞ, κάποτε κυλούσε ο Ιλισσός, πριν μπαζωθεί, ενώ είχε και… γεφυράκια για να περνάει ο κόσμος και τα αυτοκίνητα από τη μία πλευρά του ποταμού στην άλλη.
Πότε ήταν αυτό; Μόλις στο 1963. Μετά… καταστράφηκαν και μπαζώθηκαν τα πάντα.
Ο Ιλισσός, ο ιερός ποταμός της Αθήνας, μπαζώθηκε κυρίως για λόγους πολεοδομικής ανάπτυξης και αντιμετώπισης προβλημάτων που συνδέονταν με τη ραγδαία αστικοποίηση της πόλης τον 20ό αιώνα. Η διαδικασία ξεκίνησε επί Μεταξά το 1939, με τη χαρακτηριστική φράση «Θάπτομεν τον Ιλισόν», και ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 επί Καραμανλή.
Η κάλυψη της κοίτης επέτρεψε τη διάνοιξη κεντρικών δρόμων όπως η Μιχαλακοπούλου, η Βασιλέως Κωνσταντίνου και η Καλλιρρόης, για να εξυπηρετηθεί η αυξανόμενη κυκλοφορία αυτοκινήτων. Το λόμπι του αυτοκινήτου και η πολιτική της αντιπαροχής ενίσχυσαν αυτή την τάση.
Ο Ιλισσός πλημμύριζε συχνά, ιδιαίτερα τον χειμώνα, προκαλώντας προβλήματα στον Ελαιώνα και δημιουργώντας τέλματα. Επιπλέον, η ανοιχτή κοίτη θεωρήθηκε υγειονομικός κίνδυνος λόγω της ρύπανσης και των επιδημιών.
Να σημειωθεί ότι η Αθήνα της δεκαετίας του 1930 και 1950 γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη. Η κάλυψη του ποταμού θεωρήθηκε απαραίτητη για την ανοικοδόμηση και την επέκταση της πόλης, με το σχέδιο Μάρσαλ να χρηματοδοτεί τέτοια έργα.