Πόσος κόσμος κατοικούσε στην αρχαία Ελλάδα στη Δήλο και πώς χωρούσαν όλοι αυτοί;

Η Δήλος, ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά και εμπορικά κέντρα της αρχαίας Ελλάδας, γνώρισε μεγάλη ακμή κατά την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο ενώ θεωρούνταν ιερό νησί, καθώς σύμφωνα με τη μυθολογία, εκεί γεννήθηκε ο Απόλλωνας και η Άρτεμις.

Μετατράπηκε σε εμπορικό και τραπεζικό κέντρο υπό την κυριαρχία των Μακεδόνων και αργότερα της Ρώμης. Ο πληθυσμός της αυξήθηκε σημαντικά και έφτασε περίπου 25.000 – 30.000 κατοίκους.

Στη Δήλο εγκαταστάθηκαν Έλληνες, Σύριοι, Αιγύπτιοι, Φοίνικες, Ρωμαίοι και άλλοι έμποροι, γεγονός που την έκανε ένα πολυπολιτισμικό κέντρο.

Στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ., η Δήλος έγινε ελεύθερο λιμάνι και γνώρισε τεράστια εμπορική άνθηση. Υπολογίζεται ότι ο πληθυσμός της ξεπέρασε τους 30.000 κατοίκους ενώ ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σκλαβοπάζαρα της Μεσογείου, με χιλιάδες σκλάβους να πωλούνται καθημερινά.

Το 88 π.Χ., η Δήλος δέχθηκε επίθεση από τον βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη ΣΤ’ Ευπάτορα, ο οποίος σφαγίασε πολλούς κατοίκους και κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης ενώ το 69 π.Χ., δέχθηκε νέα επίθεση από Κίλικες πειρατές, οδηγώντας στην οριστική παρακμή της. Ο πληθυσμός της μειώθηκε δραματικά και το νησί εγκαταλείφθηκε σταδιακά.

Σήμερα, η Δήλος είναι ακατοίκητη, αλλά αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας.

Η Δήλος, αν και μικρό νησί με έκταση μόλις 3,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων, κατάφερε να φιλοξενήσει έναν πληθυσμό 25.000 – 30.000 κατοίκων στην ακμή της (2ος – 1ος αιώνας π.Χ.).

Η πόλη της Δήλου είχε πολύ πυκνή δόμηση, με στενά δρομάκια και πολυώροφα σπίτια (έως και τριώροφα), κάτι ασυνήθιστο για την αρχαιότητα. Τα σπίτια είχαν μικρούς εσωτερικούς χώρους και αυλές ενώ η αξιοποίηση του εδάφους ήταν βέλτιστη. Εμπορικά καταστήματα βρίσκονταν στο ισόγειο, ενώ οι κατοικίες ήταν στους επάνω ορόφους.

Σε αντίθεση με άλλες ελληνικές πόλεις, η Δήλος είχε περιορισμένους ανοιχτούς χώρους, καθώς δεν είχε αγροτική γη και δεν χρειαζόταν μεγάλα δημόσια κτίρια.

Οι κύριοι δημόσιοι χώροι ήταν οι ναοί του Απόλλωνα και της Άρτεμης, καθώς και οι εμπορικές αγορές.

Πολλοί από τους ανθρώπους που ζούσαν στη Δήλο ήταν έμποροι, ναυτικοί και σκλάβοι, που έμεναν προσωρινά. Υπήρχαν πανδοχεία και ξενώνες για επισκέπτες, εμπόρους και ταξιδιώτες.

Σπίτια και αποθήκες είχαν χτιστεί πολύ κοντά στη θάλασσα, ώστε να εξυπηρετούν τις εμπορικές δραστηριότητες.

Το λιμάνι ήταν το κέντρο της ζωής στο νησί και εκεί βρίσκονταν πολλά εργαστήρια και αποθήκες. Τα τρόφιμα και τα αγαθά εισάγονταν από άλλες περιοχές, επιτρέποντας την πλήρη αξιοποίηση του εδάφους για κατοικίες και εμπόριο.

Η Δήλος κατάφερε να φιλοξενήσει έναν τόσο μεγάλο πληθυσμό χάρη στην πυκνή δόμηση με πολυώροφα κτίρια, στη χρήση κάθε διαθέσιμου χώρου για κατοικίες και εμπόριο, στην απουσία γεωργικών εκτάσεων και στη λειτουργία της ως διεθνές εμπορικό κέντρο με πολλούς περαστικούς εμπόρους και ναυτικούς

Ήταν, με λίγα λόγια, μια πρωτοποριακή πόλη-λιμάνι, που εκμεταλλευόταν στο έπακρο τον διαθέσιμο χώρο.