Αλβέρτης, Διαμαντίδης και ΜΑΚΑΡΙ πολλοί ακόμα ΕΝΕΡΓΟΙ

Αρχίζουμε από το βασικό: Όλοι θέλουμε να βλέπουμε ενεργούς στις ομάδες ανθρώπους του μπάσκετ όπως ο Φραγκίσκος Αλβέρτης και ο Δημήτρης Διαμαντίδης. Το συζητάμε χρόνια τώρα οπότε σίγουρα η ταυτόχρονη παρουσία τους δεν χαιρετίζεται απλώς με ενθουσιασμό αλλά σηματοδοτεί και μια νέα εποχή. Μένουμε σ’ αυτό και λέμε ότι ΜΑΚΑΡΙ να βλέπουμε όλες αυτές τις προσωπικότητες ΚΟΝΤΑ στις ομάδες και όχι αποστασιοποιημένους, ανενεργούς κι απόμακρους.

Αλβέρτης και Διαμαντίδης λοιπόν σε ρόλους τελείως διαφορετικούς. Και σε νέες προκλήσεις. Ομολογουμένως ξέρουν το μπάσκετ όσο κανείς. Μπορούν να προσφέρουν ηρεμία και λογική στ’ αποδυτήρια και να βάλουν σε άλλο επίπεδο την ομάδα, ανεξαρτήτως μπάτζετ. Μιλάμε για σκέψη, για νοοτροπία, για τον τρόπο που πρέπει να προσεγγίζουν όχι απλώς κάθε αγώνα αλλά κάθε τους ημέρα στην προπόνηση.

Ποιος θα είναι ο ρόλος του καθενός; Ας μη βιαζόμαστε καθώς στη συνέντευξη Τύπου που θα γίνει θα τα μάθουμε όλα. Μπορούμε βέβαια, μέχρι τότε να καταθέσουμε απόψεις.

Διότι η αλήθεια είναι ότι ο Αλβέρτης και ο Διαμαντίδης στα νέα τους πόστα και με τις διευρυμένες ευθύνες τους, σηματοδοτούν τη νέα εποχή του Παναθηναϊκού.

Ο Αλβέρτης βρίσκεται χρόνια ακόμα και μετά το τέλος της καριέρας του στον Παναθηναϊκό. Μόνο που υπάρχει διαφορά με τις άλλες χρονιές. Βεβαίως και είχε ρόλο στ’ αποδυτήρια. Πλέον χωρίς τον Μάνο Παπαδόπουλο, που είχε εμπειρία τεράστια, ο «Φράγκι» πρέπει να περάσει σε άλλο επίπεδο. Να γίνει… κανονικός παράγοντας. Όλη την τεχνογνωσία, τη νοοτροπία και τη φιλοσοφία που απέκτησε κι «έχτισε» στη χρυσή εποχή του Παναθηναϊκού να την εξαντλήσει ως ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ και όχι ως ΠΑΙΚΤΗΣ- ΣΥΜΒΟΛΟ.

Είναι τελείως διαφορετικό. Όπως και για τον άλλο captain. Ο Διαμαντίδης υπήρξε τεράστιος ηγέτης αλλά πλέον καλείται να κάνει το ίδιο ως στέλεχος, ως παράγοντας. Δεν είναι πια αθλητής…

Οι δυο τους πρέπει να «τρέξουν» καθημερινά θέματα της ομάδας. Πιθανότατα θα αναμιχθούν και σε συζητήσεις για μεταγραφές, αλίμονο αν δεν το κάνουν αυτό δύο τέτοιες προσωπικότητες.

Πιθανότατα να χρειαστεί να βρεθούν και σε συσκέψεις της Euroleague ή του ΕΣΑΚΕ. Είναι πολύ διαφορετική η καθημερινότητά τους. Ξέρουν πράγματα, όσα λίγοι. Όμως πρέπει να τα τοποθετήσουν σε μια διαφορετική λογική.

Ως σύμβολα, ως ΑΝΑΓΚΗ του μπάσκετ και κάθε ομάδας να βρίσκονται κοντά τέτοιες προσωπικότητες, δεν μπορούμε παρά να αισθανόμαστε ενθουσιασμένοι.

Μακάρι και ο Ολυμπιακός να ποντάρει στον Σπανούλη και τον Πρίντεζη και να το θέλουν  και οι ίδιοι. Μακάρι η ΑΕΚ να κάνει το ίδιο με τον Ζήση. Για όλες τις ομάδες ισχύει.

Όμως η φθορά θα είναι μεγάλη… Πιθανότατα μεγαλύτερη απ’ εκείνη που είχαν ως αθλητές. Ο Παναθηναϊκός όπως και κάθε ομάδα δεν πρέπει να κοιτάζει τι έγινε αλλά τι θα γίνει. Και πως τα προβλήματα θα λύνονται και δε θα συζητούνται επ’ άπειρον. Ούτε θα διαιωνίζονται. Απόλυτα κατανοητό…

Ο Αλβέρτης και ο Διαμαντίδης είναι τεράστιες προσωπικότητες αλλά καλούνται να περπατήσουν σε διαφορετικά μονοπάτια απ’ εκείνα που γνώριζαν.

Να είναι παράγοντες, όπως προαναφέραμε. Τη βάση για να πετύχουν την έχουν.

Αυτονόητο είναι από τη στιγμή που ο ιδιοκτήτης τους εμπιστεύτηκε να τους στηρίξει κιόλας. Η στήριξη του κόσμου επίσης είναι δεδομένη. Έγινε κατανοητό τις προηγούμενες ημέρες με όλο αυτό το «χαμό»!

Ο Τάκης Τριαντόπουλος είναι ένα εξαιρετικό στέλεχος στην εταιρεία του ιδιοκτήτη της ομάδας. Όμως στο χώρο του μπάσκετ καλείται τώρα να φτιάξει το όνομά του. Από τη δική του θέση άρχισαν κι άλλοι και τα κατάφεραν. Αυτά θα φανούν στην πορεία.

Δε προεξοφλούμε αποτυχία ή επιτυχία. Καταθέτουμε γεγονότα και απόψεις.

Η χρονιά θα έχει ενδιαφέρον. Το δίδυμο των αρχηγών και τροπαιούχων είναι ελκυστικό. Πώς να μην είναι;

Ο Αλβέρτης μετρά 26 τίτλους, 25 ως παίκτης και έναν ως προπονητής. Ο Διαμαντίδης 23, τους 22 με τον Παναθηναϊκό κι έναν με την Εθνική.

Δεν μπαίνουμε στον κόπο να μετρήσουμε τις ατομικές διακρίσεις γιατί θα χαθεί η μπάλα.  Βάλτε και τα χρόνια τους στον Παναθηναϊκό και θα… χαθεί η μπάλα.

Εδώ και λίγες ώρες όμως καλούνται να γράψουν διαφορετικά την ιστορία. Όχι μόνο τη δική τους αλλά και του Παναθηναϊκού. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε τη συμπεριφορά τους, τη λειτουργία και τη σκέψη τους σε αυτό το πόστο. Και φυσικά το αποτέλεσμα που θα φέρουν.

Εξυπακούεται ότι τέτοιες προσωπικότητες, κι ας μη διαθέτουν ακόμα παραγοντική εμπειρία τους… αφήνεις να δράσουν. Να συνθέσουν… Και φυσικά τους δίνεις την απόλυτη ελευθερία κινήσεων.