Για τον Ναδάλ το Roland Garros είναι σαν το σαλόνι του!

Στον απόηχο της επιτυχίας της ελληνικής αντισφαίρισης με τον Τσιτσιπά στα ημιτελικά, του οποίου η εμφάνιση κόντρα στον Σέρβο την Παρασκευή, ήταν καταλυτική στο να τον «αδειάσει» από ενέργεια… Το Νο 1 του κόσμου Νόβακ Τζόκοβιτς παραδόθηκε τεννιστικά στον Ραφα Ναδάλ με 3-0 σετ (6-0, 6-2, 7-5).

Όπερα 3 πράξη του Βέρντι στο θέατρο «Αρένα», μου θύμισαν τα 3 σετ…και ποιο έργο του Τζουζέπε; «Ο κουρσάρος» που δένει θεματικά με το look του Ναδάλ… Όχι μόνο άφησε στο πίσω μέρος της σκηνής τον «πλάβι», αλλά ούτε καν θεατή στον εξώστη τον έστειλε, του «επέτρεψε» μόνο να καθίσει σε περιορισμένης ορατότητας θέσh για τον «παρακολουθεί» στην ταχύτητα προς όλες τις κατευθύνσεις, στη δύναμη και στο χτύπημα σε ανοιχτό γήπεδο.

Με «πειρατικού» τύπου παιχνίδι ο Μαγιορκέζος «διεξήγαγε» τον αγώνα του και με στόχο να αντιστρέψει το υγειονομικού τύπου πρωτόκολλο για να είναι και στην επικαιρότητα.  Δηλαδή ήθελε να τον «κολλήσει» όχι τον Covid-19, αλλά «Ναδαλίτιδα».

Ο Ίβηρας με στυλ παιχνιδιού υπερανθρώπου, άρχισε να δίνει επικίνδυνη συμπτωματολογία στον Σέρβο με λάθος αποστάσεις από την μπάλα, αργή αντίληψη στο «διάβασμα» του χτυπήματος, εκνευρισμό και ευθιξία για τις πάμπολλες μπάλες που αναπήδησαν στη γραμμή ή στο φιλέ, καθώς και δραματική αύξηση των αβίαστων λαθών του.

Ο γεννημένος στην πόλη Manacor της Μαγιόρκα, «έστηνε» παγίδες με το να αναγκάζει τον Σέρβο να στέλνει την μπάλα στην αριστερή πλευρά του Ναδάλ που από εκεί ήταν τείχος και καταπέλτης ταυτόχρονα. Όταν κάποτε κούραζε ο Πλάβι, τον φίλο του Σέρχιο Ράμος, αυτός επιστράτευε το ρηχό χτύπημα slice και τη λόμπα. Έπαιζε για το μέσον και όχι για τον αμιγή σκοπό και πανηγύριζε στο αβίαστο λάθος του Νόλe, ο οποίος έδειχνε να επιδεινώνεται η συμπτωματολογία του παρά την έξαρση ανάκαμψης που πήγε να κάνει στο 3ο σετ.

O «Nόλε» δεν μπόρεσε να βρει, ούτε όψιμα μια συνεπή λύση στον καταιγισμό του «Φούριας Ρόχας».  Ο «Joker» όπως είναι το παρατσούκλι του Σέρβου, με πεδιλνό χρώμα στο πρόσωπο και έκφραση αδιάθετου, έδινε το χέρι στον «Matador»=ταυρομάχος, ρίχνοντας την αυλαία στην τελευταία πράξη του έργου.

Όπως νομίζω ότι είπε και ο Τιμ: «Το σαλόνι του Ναδάλ είναι όπως το κεντρικό γήπεδο του Roland Garros χωρίς τις κερκίδες». Ο «πολεμιστής» είτε στα σαλόνια, είτε στα αλώνια, πανηγύρισε τον 20ο τίτλο του σε τουρνουά Grand-Slam ισοφαρίζοντας τον Φέντερερ και τον 13ο στο Roland Garros… Συγχαρητήρια Ράφα! Mε το καλό «A’ toute a’ l’ heure!».