Ο καύσωνας «Κλέων» και οι «κλαίοντες» δημοσιογράφοι που σπέρνουν την καταστροφή – Μας στερούν την ομορφιά του ελληνικού καλοκαιριού

Καύσωνας Κλέων: Ζούμε σε μια εποχή όπου η μαζική παράνοια έχει γίνει ήδη η νέα «κανονικότητα». Η κλιματική τρομοϋστερία είναι βασική επένδυση στην ατζέντα της διεστραμμένης «ελίτ» που ορίζει τη μοίρα της Δύσης.

Κατέφθασε ο καύσωνας «Κλέων» στην Ελλάδα και οι «κλαίοντες» δημοσιογράφοι άρχισαν να παρουσιάζουν το απολύτως φυσιολογικό – για Ιούλιο – φαινόμενο σαν ταινία καταστροφής βγαλμένη από τη φαντασία του Στίβεν Σπίλμπεργκ.

Περίπου 4-5 μέρες πριν την μεγάλη άνοδο της θερμοκρασίας, άρχισαν να καλλιεργούν το κλίμα τρόμου με μεγάλη επιμέλεια. Η κατάσταση στα τηλεπαράθυρα, τραγελαφική και απολύτως προβλέψιμη. Παρουσιαστές καλούσαν «ειδικούς» και κυριολεκτικά τους εκλιπαρούσαν να φτάσει η συζήτηση στην περιβόητη «κλιματική κρίση». Κάθε 2-3 λεπτά έπρεπε απαραιτήτως να τονίζεται το νεοεποχίτικο «δόγμα» της οικολογικής «καταστροφής» που δήθεν ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας.

Ο διευθυντής στη Β’ ΜΕΘ του νοσοκομείου Παπανικολάου, Νίκος Καπραβέλος, καλά εκπαιδευμένος πλέον από τα τρομοκρατικά ανακοινωθέντα που έβγαζε στον καιρό της πανδημίας, μας είπε να μην απορήσουμε αν έχουμε απαγόρευση κυκλοφορίας λόγω του καύσωνα! Εκεί που μετρούσαμε κρούσματα για να δούμε αν η κυβέρνηση θα μας επιτρέψει να βγούμε από τα σπίτια μας, τώρα θα μετράμε… βαθμούς κελσίου. Το μόνο που λείπει είναι να γίνουν τα μπάνια του λαού με «click away», και δέσαμε. Πάντως το σίγουρο είναι πως «οι επόμενες δύο εβδομάδες είναι κρίσιμες». Μπορεί να μην μας το είπε ο Τσιόδρας, άλλα το σύστημα έχει φροντίσει να έχουμε μόνιμα για το καλοκαίρι 4-5 μετεωρολόγους «Τσιόδρες» για να βγάζουν πύρινο ανακοινωθέν θανάτου.

Μετά την λιποθυμία μιας τουρίστριας, δόθηκε εντολή να γίνει «lockdown» στην Ακρόπολη (!) από τις 12 το μεσημέρι έως τις 5 το απόγευμα, σαν να είναι ανίκανος ο κάθε τουρίστας να προσέξει για την υγεία του, σαν να μην είναι αρκετές οι συστάσεις των ειδικών και τα μέτρα προφύλαξης από τη ζέστη. Θέλουν τον πολίτη να γίνει πλήρως βρεφοποιημένος και φοβικός. Να ορίζεται η ζωή του από έναν μόνιμο τρόμο για τη ζέστη, το κρύο, τη βροχή, το χιόνι, τις ιώσεις, τα μικρόβια, τους ανθρώπους χωρίς μάσκες, την κλιματική «κρίση», τη «σπατάλη» ενέργειας.

Τι άλλο είδαμε σε αυτό το θέατρο του παραλόγου; Άρχισαν να βάζουν θερμόμετρα στις λαμαρίνες των αυτοκινήτων και στην άσφαλτο για να μας δείχνουν εξωφρενικές θερμοκρασίες σε αναρτήσεις τρόμου. Στην Ιταλία, ονόμασαν το ένα κύμα καύσωνα «Κέρβερο» και το επόμενο το έβγαλαν «Χάροντα»! Στην Ελλάδα, είδαμε δημοσιεύματα «σοβαρών» εφημερίδων, να γράφουν απίστευτες γελοιότητες κάνοντας λόγο για «την πιο θερμή εβδομάδα του Ιουλίου εδώ και… 125.000 χρόνια»!

Να επικαλεστούμε τη φωνή της λογικής, γιατί όσο περνά ο καιρός τόσο πιο δυσεύρετη γίνεται; Ζούμε σε μια χώρα που ανέκαθεν τα καλοκαίρια της είχαν ως αυτονόητους τους καύσωνες.

Ένα φυσιολογικό καλοκαίρι στην Ελλάδα

Υπήρχαν εποχές (και δόξα τω Θεώ δεν έχουμε χάσει τη μνήμη μας και τις θυμόμαστε καλά) που ο καύσωνας στην Ελλάδα δεν λάμβανε κανένα… βαφτιστικό όνομα, δεν απασχολούσε ιδιαίτερα τα δελτία ειδήσεων, δεν ήταν πρώτο θέμα στις εφημερίδες, δεν συνδεόταν διόλου με την καταστροφή του περιβάλλοντος, δεν περιγραφόταν ως κάτι το αφύσικο, δεν προκαλούσε κανένα αίσθημα τρόμου στον Έλληνα που απολάμβανε αμέριμνος το υπέροχο ελληνικό καλοκαιράκι και ρουφούσε τις ξεχωριστές ομορφιές της κάθε εποχής του χρόνου, χωρίς να έχει ένα επιτελείο μόνιμης καταστροφολογίας πάνω από το κεφάλι του.

Οι θερμοκρασίες που φέρνει ο «Κλέων» είναι θερμοκρασίες που ένας μεσήλικας έχει δει εκατοντάδες φορές να επισκέπτονται την Ελλάδα τις περασμένες δεκαετίες. Ειδικά στο μεσογειακό ταπεραμέντο της Ελλάδας, οι μεγάλες ζέστες ήταν ευκαιρία για κοινωνικοποίηση, για παραλίες με χαρούμενους ανθρώπους, για τραπέζια με δροσερά εδέσματα, για ανοιχτές πόρτες και παιδικές φωνές, για αυλές και μπαλκόνια και γειτονιές γεμάτες ζωή και καλαμπούρια και πειράγματα. Αυτό ήταν το Ελληνικό καλοκαίρι, πριν το σκοτεινιάσει η λόξα των νοσηρών ανθρώπων.

Οι νέες γενιές όμως δεν έχουν τέτοιες προσλαμβάνουσες καταστάσεις, και εκπαιδεύονται με την πεποίθηση ότι ο καύσωνας είναι ένα έκτακτο «ακραίο» καιρικό φαινόμενο, για το οποίο ο κάθε πολίτης φέρει «ατομική ευθύνη». Με λίγα λόγια για τον «Κλέωνα» φταις εσύ που χρησιμοποιείς ακόμα πλαστικό καλαμάκι, εσύ που δεν έχεις αγοράσει ακόμα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, εσύ που προγραμμάτισες το κλιματιστικό σου πιο κάτω από τους 27 βαθμούς, εσύ που δεν τρως εργαστηριακό «κρέας», και με τις διατροφικές συνήθειες σου ενισχύεις την κτηνοτροφία που είναι «υπεύθυνη» για την υπερθέρμανση του πλανήτη κ.ο.κ.

Εκείνα τα ξέγνοιαστα καλοκαίρια που είχαμε την ευλογία να ζούμε στην πατρίδα μας, για πολλούς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί διότι κάποιοι έχουν αποφασίσει να μας υποδουλώσουν στην τυραννία του μόνιμου φόβου. Θέλουν να αποκόψουν τον πολίτη από τη φυσιολογικότητα των εποχών και να τον κάνουν ένα μίζερο ανθρωπάκι που θα μάθει να ζει αδιάκοπα σε μια  τεχνητή, αποστειρωμένη και αφύσικη «φούσκα» της ατομικής «πραγματικότητας».