Είναι το ταμείο επενδύσεων των ΗΠΑ στην Ουκρανία το ουκρανικό ΤΑΙΠΕΔ – Πώς η Ελλάδα έδωσε τα πάντα στους Ευρωπαίους και δεν άνοιξε μύτη

Η σύγκριση μεταξύ του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων της Ουκρανίας και του ελληνικού ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου) βασίζεται στην ιδέα ότι και τα δύο δημιουργήθηκαν υπό πίεση για την πώληση κρατικής περιουσίας προς όφελος ξένων επενδυτών.

Μετά την έναρξη του πολέμου με τη Ρωσία, η Ουκρανία έχει δεχθεί τεράστιες οικονομικές ενισχύσεις από τη Δύση, κυρίως από τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Μέρος αυτής της στρατηγικής περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση κρατικών περιουσιακών στοιχείων για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

Οι ΗΠΑ, μέσω επενδυτικών ταμείων και χρηματοδοτικών μηχανισμών, στηρίζουν τη μεταρρύθμιση της ουκρανικής οικονομίας, η οποία περιλαμβάνει πώληση ή εκχώρηση δημόσιων πόρων και επιχειρήσεων σε ιδιώτες επενδυτές.

Το ΤΑΙΠΕΔ ιδρύθηκε το 2011 υπό την πίεση της τρόικας (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) ως μηχανισμός πώλησης της ελληνικής δημόσιας περιουσίας, προκειμένου να εξοφληθεί μέρος του χρέους.

Σημαντικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία που ιδιωτικοποιήθηκαν μέσω ΤΑΙΠΕΔ είναι το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, ο ΟΛΠ (Λιμάνι Πειραιά) – COSCO, ο ΟΛΘ (Λιμάνι Θεσσαλονίκης), ο ΔΕΣΦΑ (Διαχειριστής Φυσικού Αερίου) – πώληση σε αζερική εταιρεία SOCAR, μετά σε ευρωπαϊκές εταιρείες, ο ΟΠΑΠ, ακίνητα και τουριστικές υποδομές.

Η Ελλάδα πούλησε περιουσιακά στοιχεία υπό την πίεση της ΕΕ και του ΔΝΤ για να εξασφαλίσει δανειακή χρηματοδότηση.

Η Ουκρανία προχωρά σε εκχώρηση πόρων λόγω της οικονομικής καταστροφής του πολέμου και της εξάρτησής της από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, οι αγοραστές ήταν κυρίως ευρωπαϊκές εταιρείες και μία κινέζικη (COSCO, Fraport, Total, EDF κ.λπ.).

Στην Ουκρανία, μεγάλο μέρος των επενδυτών προέρχεται από τις ΗΠΑ, με εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε ενέργεια, αγροτοβιομηχανία και οπλικά συστήματα.

Το ουκρανικό ταμείο ιδιωτικοποιήσεων μπορεί να συγκριθεί με το ελληνικό ΤΑΙΠΕΔ ως μηχανισμός πώλησης κρατικής περιουσίας υπό ξένη επιτήρηση. Η κύρια διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα οι ιδιωτικοποιήσεις επιβλήθηκαν στο πλαίσιο οικονομικής κρίσης και μνημονίων, ενώ στην Ουκρανία γίνονται εν μέσω πολέμου και γεωπολιτικών πιέσεων.