Συνθήματα της ΣΜΥΝ: Όποιος τιμωρήσει αυτά τα παιδιά, ας μετακομίσει μια ώρα αρχύτερα στην Τουρκία να υπηρετεί τον «εφέντη» του

Όλοι οι τουρκόφιλοι, οι τουρκόψυχοι και οι πεμπτοφαλαγγίτες που δρουν στη χώρα μας, έβγαλαν… αφρούς με το υβριστικό σύνθημα για την Τουρκία που φέρεται να φώναξαν στην παρέλαση οι σπουδαστές της ΣΜΥΝ, της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού.

Η δουλοπρέπεια των νενέκων έχει φτάσει σε τέτοιο ιστορικό ρεκόρ, ώστε οτιδήποτε το απρόβλεπτο που θα τύχει να μας προκαλέσει εθνική ανάταση, πέφτουν σαν τα όρνια να το κατασπαράξουν. Κάποια μηδενιστικά κόμματα και κάποια μιντιακά «αποκόμματα» που τσαλαβουτάνε στον οχετό του διεθνισμού, χαρακτήρισαν ως… «ανιστόρητο εθνικισμό» (!) το σύνθημα ότι η Κύπρος είναι ελληνική και έσκισαν τα ρούχα τους από… αγανάκτηση για το σύνθημα… γενετήσιας πράξης στους Τούρκους που φώναξαν οι ναύτες.

Σε αντίθεση με τη σκουπιδο-τέχνη που βλασφημά αγίους για την οποία κρώζουν εδώ και βδομάδες ότι «η τέχνη δεν έχει όρια», για το πατριωτικό ξέσπασμα της ΣΜΥΝ τα όρια βρέθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά και οι καταδίκες έπεσαν βροχή. Είδατε πόσο εύκολα εντοπίζονται τα όρια, όταν θίγεται η συστημική ατζέντα;

Πόσο θλιβερό αλήθεια, ότι στην ύψιστη εθνική μας επέτειο όπου γιορτάζουμε την απαλλαγή μας από τη τουρκική μάστιγα, πρωταγωνίστησε η υπεράσπιση των Τούρκων από τους σημερινούς τουρκεμένους. Να γιορτάζεις τη νίκη σου εναντίον ενός τύραννου και ταυτόχρονα να γκαρίζεις μη και στον προσβάλλουν. Μια άθλια συμπεριφορά νενέκων σε βάρος ελληνόψυχων παλικαριών που απλά μίλησαν τη γλώσσα του Καραΐσκάκη.

Πανάξια νιάτα των ενόπλων δυνάμεων που διαθέτουν πατριωτικό ζήλο, αντί να τα φυλάμε ως κόρη οφθαλμού, βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας. Τα τελευταία χρόνια χτυπάμε ρεκόρ παραιτήσεων στις στρατιωτικές σχολές και η ανησυχία της πολιτείας είναι να μη θίξουν οι σπουδαστές τους Τούρκους!

Νέοι που ορκίζονται να θυσιάσουν και την τελευταία ρανίδα του αίματος τους για να φυλάξουν την Ελλάδα, δεν γίνεται να ακρωτηριάζουν τον ενθουσιασμό τους. Διότι είδαμε ότι «κόβονται» και άλλα συνθήματα κατά της Τουρκίας, που δεν περιέχουν βωμολοχίες. Η θυσία απαιτεί ψυχή που κοχλάζει και ιερή τρέλα για την πατρίδα. Όλα τα άλλα είναι κούφια λόγια χαρτογιακάδων. Αν τύχει και η Τουρκία κάνει την αποκοτιά να επιτεθεί κάποια στιγμή στη χώρα μας, όλοι αυτοί οι προσκυνημένοι θα κρυφτούν πίσω από το τιμημένο ναυτικό μας. Πώς θα υπάρχει ναυτικό όμως, αν «ευνουχίζεται» συνεχώς η αγάπη για την Ελλάδα;

Πραγματικά όμως, τι ρεζιλίκι είναι αυτό που βιώνουμε! Αμέσως μόλις παρουσιαστεί λίγος πατριωτικός σφυγμός, οι εθνικοί μας «αναισθησιολόγοι» τρέχουν να βάλουν το φρόνημα σε καταστολή! Πριν θιχτεί η Τουρκία, θίχτηκαν πρώτα οι «δικοί» μας γιατί αυτά τα συνθήματα τους χαλάνε τα μειοδοτικά συνοικέσια και τις εθνομηδενιστικές τους ονειρώξεις. Τα «ήρεμα νερά» του ψεύδους, ταράχτηκαν από δυο συνθήματα. Τόσο νόθα είναι η «ηρεμία» τους. Μην και θιχτούν οι κατοχικές δυνάμεις του Αττίλα, οι σφαγείς του Πόντου και της Μικράς Ασίας, οι φονιάδες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.

Στην Τουρκία από τον Ερντογάν ως τον τελευταίο αξιωματούχο μας απειλούν συνεχώς ότι «θα έρθουν μια νύχτα ξαφνικά». Στις γιορτές τους τραγουδούν για το πως πέταξαν Έλληνες στη θάλασσα και ψάλλουν ύμνους για τις γενοκτονίες τους. Στα στρατιωτικά τους συνθήματα μας βρίζουν ανελέητα. Τις εκκλησιές μας τις κάνουν τζαμιά, οίκους μόδας, στούντιο καλλιστείων, κέντρα διασκέδασης, στάβλους και αποθήκες. Μιλούν συνεχώς για «γαλάζια πατρίδα» και ελληνικές «πόλεις της καρδιάς τους». Κλέβουν την ιστορία μας, κλέβουν τον πολιτισμό μας, οικειοποιούνται οτιδήποτε ελληνικό λεηλάτησαν. Προκαλούν με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόνους.

Και εμείς από την πλευρά μας, καταπνίγουμε κάθε σημάδι υγειούς αντίδρασης. Κάθε ίχνος πατριωτικής υγείας. Ας δεχτούμε ότι οι υπαξιωματικοί επέδειξαν υπερβολικό ζήλο, όχι φυσικά γιατί έθιξαν τους Τούρκους εσωτερικού και εξωτερικού, αλλά γιατί παρακολουθούσαν την παρέλαση και μικρά παιδιά. Αυτό έχει κάποια βάση, αλλά για ανάλογες βρισιές και βλασφημίες που σωρηδόν ακούγονται στα ελληνικά γήπεδα μπροστά σε μικρά παιδιά, έχετε δει ποτέ καμία τέτοια αντίδραση;

Και δεν είδαμε όλους αυτούς που φωνάζουν σήμερα για τη… βωμολοχία της ΣΜΥΝ, να ενοχλούνται από τα έκτροπα των πορνο-pride, με ομοφυλόφιλους να παρελαύνουν ημίγυμνοι σε κοινή θέα, με χυδαία εσώρουχα, με ερωτικά «βοηθήματα», με πρόστυχα συνθήματα, με γελοιοποιημένες εικόνες αγίων. Και αυτά τα αίσχη όχι μόνο δεν καταδικάζονται, αλλά σπεύδουν υπουργοί, βουλευτές, πρέσβεις και άλλα πρόσωπα «περιωπής» να φωτογραφηθούν παρέα με τα πολύχρωμα καρναβάλια».

Δεν αντέχει αυτός ο τόπος άλλη υποκρισία. Γκώσαμε από επιλεκτικές «ευαισθησίες». Ευτυχώς που ο λαός έδειξε με τις επιδοκιμασίες του ποιοι είναι αυτοί που αξίζουν «μπράβο» και ποιοι θα έπρεπε να ντρέπονται. Δε νοείται καν συζήτηση για το ότι η Κύπρος είναι ελληνική. Τον ίδιο εθνικό ύμνο έχουμε. Την ίδια ιστορική καταγωγή, την ίδια γλώσσα, την ίδια πίστη, την ίδια καρδιά. «Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα», έλεγε ο Κύπριος εθνομάρτυρας Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Την ένωση με τη μητέρα Ελλάδα κήρυττε η θρυλική ΕΟΚΑ.

Οι παρελάσεις δεν γίνονται ούτε με επικύψεις, ούτε με καντάδες, αλλά με ορμή ψυχής και περίσσευμα πάθους για τα ιερά μας. Ας γίνει μια ψευτο – επίπληξη και τελείωσε το θέμα. Όποιος τιμωρήσει αυτά τα παιδιά και τους ανωτέρους τους, ας πάει μια ώρα αρχύτερα στην Τουρκία για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον «εφέντη». Σε αυτόν τον ηρωικό τόπο δεν χωρά. Είναι ξένο σώμα και η ίδια η ιστορία θα τον «ξεράσει». Η ελληνική λεβεντιά θα βγαίνει στην επιφάνεια, όσο και αν προσπαθούν να την πνίξουν.

Την απάντηση για το τι χρειάζεται η πατρίδα μας, θα τη βρούμε στα υπέροχα λόγια του Οδυσσέα Ελύτη στον «Ναυτίλο του αιώνα»:

«Θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο, που να ‘ρθει με την ευχή της Παναγίας και να καθαρίσει τον τόπο απ΄όλων των λογιώ της Τουρκιάς και της γηραιάς Ευρώπης τ’ απομεινάρια…»